افزايش بي‌سابقه امام‌زاده‌ها موضوع شکايت به مجلس ايران

Download (1)افزايش بي‌سابقه شمار امام‌زاده‌ها در کشور به موضوع شکايت به کميسيون اصل ۹۰ مجلس بدل شده است. ايدئولوژی حاکم و معضلات اقتصادی و اجتماعی از عوامل اصلی «کشف» امام‌زاده‌های جديد در ايران به حساب مي‌آيند.


افزايش بي‌سابقه امام‌زاده‌ها موضوع شکايت به مجلس ايران

صدای آلمان
افزايش بي‌سابقه شمار امام‌زاده‌ها در کشور به موضوع شکايت به کميسيون اصل ۹۰ مجلس بدل شده است. ايدئولوژی حاکم و معضلات اقتصادی و اجتماعی از عوامل اصلی «کشف» امام‌زاده‌های جديد در ايران به حساب مي‌آيند.

به گفته رئيس کميسيون اصل نود قانون اساسی مجلس جمهوری اسلامي، اين کميسيون شکايتی را در دست بررسی دارد که به افزايش ۷ هزار موردی شمار مقبره امامزاده‌های ايران برمي‌گردد.

اين اولين بار نيست که موضوع امام‌زاده‌ها در مجلس ايران مطرح مي‌شود. آبان سال جاری نيز رئيس سازمان اوقاف ايران به کميسيون برنامه و بودجه مجلس فراخوانده شد تا در باره افزايش شمار امامزاده‌ها و به خصوص گردش مالی و نحوه هزينه درآمدهای آنها به سوال‌های نمايندگان پاسخ دهد.

بنا به آمار سازمان اوقاف و امور خيريه «۱۰ هزار و ۶۱۵ امامزاده رسمی و مورد تاييد در هشت هزار و ۵۱ بقعه» در سراسر ايران دفن شده‌اند. همين سازمان مدعی است که اين امام‌زاده‌ها » فرزندان و نواده اهل بيت هستند که به ايران آمده يا در ايران بوده‌اند و همين جا نيز از دنيا رفته يا شهيد شده‌اند.»

تعداد امامزاده‌ها در ايران طبق آماری که در اول انقلاب گرفته شد، هزار و ۵۰۰ عدد بود. اما آمار نسبتا جديد سازمان اوقاف نشان مي‌دهد که اين رقم روندی صعودی داشته و تا سال ۹۰ بيش از هفت برابر شده است. به عبارت ديگر هر سال در ايران ۳۰۰ امامزاده جديد «کشف» يا به عبارت ديگر «دائر» شده است.

سخنگوی سازمان اوقاف و امور خيريه البته توجيه ديگری دارد. او گفته است که به جای لفظ کشف بايد از «تصحيح آمار» استفاده کرد، زيرا «اين امامزاده‌ها نوظهور نيستند بلکه وجود داشته‌اند اما بقعه‌هايشان در اين چند سال کشف شده است».

زمينه‌های دوگانه افزايش امام‌زاده‌ها

افزايش شمار امام‌زاده‌ها هم سود اقتصادی دارد و منبع درآمدی برای محافل درون حکومتی به شمار مي‌رود و هم در عين حال نشانه‌ای از تشديد خرافه‌پرستی در جامعه ايران تلقی مي‌شود.

سوال نمايندگان کميسيون برنامه و بودجه از رئيس سازمان اوقاف در آبان‌ماه امسال از جمله متوجه محل‌های هزينه ۲۰ درصدی بود که خود اين سازمان از درآمدهای ميلياردی امامزاده‌ها برداشت مي‌کند. خبرگزاری مهر ۲۷ دی امسال به نقل از حجت‌الاسلام شرف‌خاني، معاون سازمان اوقاف خبر داد که «در ۹ ماهه اول سال جاری (۱۳۹۱) مردم بيش از ۵۱ ميليارد تومان نذورات خود را در ضريح امامزاده ها ريختند».

البته اين که چگونگی درآمد امامزاده‌ها و هزينه ‌آنها مبهم و ناشفاف است و پاسخگويی سازمان اوقاف به پرسش مجلس هم نتوانسته اين ابهام را رفع کند تنها يک سوی ماجراست. بخش ديگری از بحث‌انگيزبودن فعاليت امامزاده‌ها به اين مسئله برمي‌گردد که به رغم درآمدزدايی اين اماکن، دولت سالانه مبلغ قابل اعتنايی را به عنوان بودجه برای آنها اختصاص مي‌دهد.

علی محمدي، رئيس سازمان اوقاف در گزارش خود به کميسيون بودجه مجلس در آبان‌ماه با اشاره به اين بودجه مي‌گويد که دولت نتوانسته به «تعهدات» خود عمل کند. به گفته وی «بر اساس بودجه سال ۹۰ دولت متعهد بود ۲۰ ميليارد تومان برای بقاع تامين اعتبار کند در حالی که ۱۰ ميليارد تومان آن پرداخت شد.»

حجت‌الاسلام شرف‌خانی معاون علی محمدی هم، در دی ماه امسال کل بدهی دولت به اين سازمان را ۱۸۰ ميليارد تومان عنوان کرد. به گفته وي، سازمان اوقاف در دو بخش درون سازمانی و دولتی بودجه دارد که بخش دورن سازمانی درآمدها از ميزان نذورات و موقوفات تامين می شود و بودجه دولتی صرف امور جاری و کارکنان و برخی فعاليتهای فرهنگی هزينه می شود. وی برای مثال يکی از هزينه‌های سازمان اوقاف را برگزاری سالانه ۱۶۶۴ مسابقه قرآنی اعلام کرد که در جريان آنها بايد تغذيه و اسکان ۹۰۰ هزار نفر تامين شود، در حالی که «بودجه دولت تنها کفاف ۲ مسابقه را مي‌دهد.»

بحران اقتصادی و اجتماعی و «امدادهای غيبی»

ورای سود و منافع اقتصادی در افزايش تعداد امامزاده‌ها، گسترش خرافه‌پرستی در جامعه نيز يکی ديگر از عوامل اين افزايش تلقی مي‌شود. به عقيده کارشناسان تفکر حاکم بر حکومت ايران و تبليغ مداوم آموزه‌های ايدئولوژيک در باره «کارايی» دعا و نذورات و «امدادهای غيبی» در گشايش مشکلات شهروندان از رسانه‌های رسمي، سهم کمی در اين گونه گرايش‌های جامعه ندارد. رجوع فزاينده به امامزاده‌ها و سکه‌شدن بازار رمالان و فالگيران نشانه‌ای از همين روند به حساب مي‌آيد.

خود آمار رسانه‌های رسمی نيز نشاندهنده اين واقعيت است که با تشديد هر چه بيشتر فشارهای اقتصادی و اجتماعی و برآورده نشدن آرزوهای متعارف شهروندان روآوردن به «امدادهای غيبی» و باور به گره‌گشايی نذورات و دخيل‌بستن به امامزاده‌ها افزايش چشمگيری يافته است.

آنجا که اميد به بهبودی واقعی زندگی در جامعه کم مي‌‌شود و افراد جامعه توانايی برآورده کردن نيازها و خواسته‌هايشان را از لحاظ اقتصادی و اجتماعی ندارند يا نمي‌‌توانند به خواسته‌هايی مثل ازدواج، طلاق، کار و… دست پيدا کنند به خرافات و فالگيری رو مي‌آورند. اين که خرافه‌پرستی حالا ديگر به بخش‌های بي‌سواد يا فرودست جامعه محدود نمانده و روز به روز درميان بخش‌های تحصيلکرده نيز رخنه و رواج فزونتری مي‌يابد بيشتر در همين چارچوب تبيين و تحليل مي‌شود.

با تدوام تبليغات معطوف به خرافه‌پرستی از رسانه‌های رسمی و با تشديد بحران در گستره سياسی و اقتصادی ايران و کورشدن هر چه بيشتر روزنه‌های اميد شهروندان به بهبود وضعيت اقتصادی و اجتماعی خود مي‌توان پيش‌بينی کرد که شمار امامزاده‌های کشور بيش از پيش رو به افزايش برود. رسيدگی و مقاومت احتمالی کميسيون اصل نود مجلس نيز در مقابل اين روند هم شايد بي‌ثمر بماند و با عدم استقبال و بي‌توجهی مسئولان و محافل ذينفع روبرو شود.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s