ادغام و حذفی که درانتخابات ۹۲ اتفاق افتاد

hasemi-pardeادغام و حذفی که درانتخابات ۹۲ اتفاق افتاد
در ژوئن 12, 2013
مقاومت
انتخابات ریاست جمهوری سال 92 جمعه در حالی برگزار می شود که اصلاح طلبان پس از ناتوانی در متعاقد کردن جمهوری اسلامی به شرکت محمد خاتمی و رد صلاحیت تحقیر آمیز هاشمی رفسنجانی از جانب شورای نگهبان حال پشت حسن روحانی سنگر گرفته اند. با نگاهی به سیر وقایع انتخاباتی تا امروز می توان گفت که جمهوری اسلامی در انتخابات پیش رو دو هدف عمده را نشانه رفته است. هدف اول خلاصی از شر محمود احمدی نژاد و بازگرداندن انضباط به بوروکراسی دولتی ست از طریق انتخاب رئیس جمهوری مطیع و تکنوکرات. از چنین منظری میتوان گفت جمهوری اسلامی با اجازه کاندیداتوری به چهره های مشخصا تکنوکرات و کمتر سیاسی و فاقد وزن و پشتوانه قوی در هدف خود حتی پیش از روز رای گیری موفق بوده است. نگاهی به مناظرات اخیر و برنامه های کاندیداها که در آنها با پرهیز از ورود به وادی سیاست عمده وقت شان صرف به رخ کشیدن توانایی های مدیریتی خود شد، به خوبی گواه موفقیت جمهوری اسلامی در هدف اول خود است. اولویت مطلق دادن به مدیریت اقتصادی از جانب تمام کاندیداها و تاکید مکرر روحانی به سوابق دیپلماتیک خود در مذاکرات هسته ای، عارف به معاونت ریاست جمهوری و وزارت خود، قالیباف به شهرداری تهران و … را می توان به عنوان نمونه هایی از نمایش این توانایی های تکنوکراتیک ذکر کرد. شیوه برگزاری تستی مناظرات و درگیر شدن کاندیداها در سوالات بی سر و ته اقتصادی –که بی شباهت به سوالات فرم استخدامی مدیران ارشد یک مجموعه اقتصادی نبودند- به خوبی گواه این نکته بود که جمهوری اسلامی نه به دنبال یک رئیس جمهور که به دنبال مدیری توانا برای اداره ماشین دولتی خود می گردد.

جمهوری اسلامی اما در کنار انتخاب مدیری برای اداره دستگاه اجرایی کشور، از طریق ترسیم ماهرانه خطوط حرکت انتخاباتی اصلاح طلبان و بخشی از فعالین جنبش سبز هدفی جانبی را در انتخابات 92 دنبال کرده است. موضع گیری مقتدرانه اولیه در مخالفت با کاندیداتوری محمد خاتمی، سکوت معنی دار رهبر در برابر موضع هاشمی برای شرکت در انتخابات تنها با اجازه او و سپس رد صلاحیتش و در نهایت اجازه کاندیداتوری چهره های کمتر شناخته شده و ضعیفی چون روحانی و عارف پایه های استراتژی انتخاباتی حاکمیت در مواجهه با اصلاح طلبان و بخشی از حامیان جنبش سبز را تشکیل داده اند. برخلاف گروهی که صحبت از درایت خاتمی و هاشمی در آچمز کردن حاکمیت می کردند، جمهوری اسلامی به خوبی توانست اصلاح طلبان و بخشی از حامیان جنبش سبز را به گونه ای کنترل شده در بازی انتخاباتی اش جا دهد که نتیجه آن از پیش مهندسی و تعیین شده است. در این استراتژی نهادهای اطلاعاتی نظام با موفقیت سعی در زهر چشم گرفتن از روحانی و عارف نمودند و از تند و تیز شدن کمپین انتخاباتی آنان جلوگیری کردند. به عنوان نمونه می توان به دستگیری گروهی از اعضای ستاد انتخاباتی روحانی و شایعه بررسی دوباره صلاحیت او در خبرگزاری های رسمی به دنبال همایش ورزشگاه شیرودی که در آن شعارهایی در حمایت از میرحسین موسوی داده شد اشاره کرد. زهر چشم هایی که منجر به اعلام برائت ستاد انتخاباتی روحانی از «هنجارشکنان» گردید. هدفی که جمهوری اسلامی از این بازی های انتخاباتی دنبال کرده است ادغام کنترل شده نیروهای رادیکال شده اصلاح طلب و حداقل بخشی از حامیان جنبش سبز در فرآیند انتخابات بوده است. ادغامی که با حمایت از حسن روحانی که پس از تظاهرات 25 بهمن به وضوح موضع خصمانه خود را در برابر جنبش سبز نشان داد و عدم اشاره به امکان تقلب در انتخابات و گاها رد آن با توجیه اینکه اگر رای ها زیاد باشند تقلب نخواهد شد -که با هدف تزریق امید در میان هواخواهان شرکت در انتخابات از سوی اصلاح طلبان صورت گرفته است- صورت خواهد پذیرفت. ادغامی که تاییدیه ای خواهد بود بر ادعاهای حکومت مبنی بر عدم تقلب چند میلیونی در رای های سال 88 و به تعبیری توبه نامه ای از قیام 88. می توان گفت اگر برای جمهوری اسلامی انتخابات 88 بحران ساز بود، انتخابات 92 فرصتی است برای تطهیر و بازگرداندن کشور به قبل از سال 88. لازم به ذکر است که در انتخابات جمعه به احتمال فراوان حتی نیازی به تقلبی به شدت سال 88 هم نبوده و با «آرای مردمی» و اندکی دخالت، شخصی همانند قالیباف به مانند سال 84 خواهد توانست از پس حسن روحانی برآید. در چنین حالتی ست که جمهوری اسلامی با کمترین هزینه اصلاح طلبان و بخشی از گروه ها و اشخاص حامی جنبش سبز را در میدانی که مختصاتش رو خود طرح کرده و کنترل میکند بازی داده، ادغام کرده و از طریق صندوق های رای شکست داده است. چنین فرآیندی به تصور سران جمهوری اسلامی، پرونده تقلب انتخاباتی سال 88 و قیام متعاقب آن را به بایگانی تاریخ خواهد سپرد.

با توجه به همه آنچه ذکر شد فردای انتخابات روز جمعه و انتصاب قالیباف/جلیلی به سمت ریاست جمهوری، باید از خود بپرسیم که چرا دست و پا بسته با پشت پا زدن به گذشته و رد ضمنی آن به بازی حاکم تن دادیم، مرتبا تحقیر شدیم و چشم بسته به دنبال اشخاصی که زمانی که گلوله سهم معترضان به تقلب سال 88 بود برای مظلومیت رهبر نظام اشک می ریختند و به جنبش مردمی ایران حمله می کردند راه افتادیم.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s