مردم؟ کدام مردم؟- خیابان ولی عصر از نگاه مردم

derakht-valiasr1مردم؟ کدام مردم؟
ولی عصر
خیابان ولی عصر از نگاه مردم
اوت 25, 2013
در چندین ماه گذشته شاهد اتفاقات سیاسی پر سر و صدایی بودیم که وعده ی تغییرات بسیاری را در زندگی روزمره و افق طولانی مدت ما مردم می داد. یقینا زمان مفهوم حقیقی همه ی وعده های سیاسی شتاب آلوده را روشن خواهد کرد. در این نوشته ما نیز به وعده ها، اوامر و خیالات بی اساسی می پردازیم که به ما مردم به واسطه احتیاج مان به دولت مردان داده می شود. باشد که روزی برسد که شکاف ها و فاصله ها میان ما که تنها زاییده ی از خودبیگانگی در بازار کار مدرن می باشد نابود شود و ما بتوانیم بر خود بر مردم -بدون نماینده و بلندگوی دولتی- به عنوان تنها منبع مشروع قدرت جمعی تکیه کنیم.

در روزهای داغ رقابت های انتخاباتی که مهندسی مناظره های از بالا طراحی شده فضا را هیستیرک تر و هیسنیرک تر می کرد، عکس های جالبی از دکنر عارف نماینده ی نیروهای اصلاح طلب در اینترنت منتشر شد که وی را در حال حرف زدن با مردم از گروه های سنی و طبقات اقتصادی مختلف نشان می داد. نکته ی جالب این عکس ها آن بود که در خیابان ولی عصر گرفته شده بودند. ظاهرا پس از عرض ارادت نسبت به  بازاریان به فکر مردم افتاده بود و برای مواجه با مردم و انبوه نامتجانس ما خیابان ولی عصر را انتخاب کرده بود. فوبلاگ ولی عصر بسیار مفتخر ست که در طی یک و نیم سال گذشته توانسته اهمیت مردم را در جان بخشیدن به ولی عصر به عنوان یک فضای جمعی و عمومی جا بیاندازد. ما مانند سازمان های دولتی و روزنامه های وابسته به سرمایه نیستیم که از خیابان ولی عصر به خاطر تاریخی بودن، قشنگ بودن، انبوه مغازه هایی که خیل مصرف کنندگان را به زور وارد گردش سرمایه می کنند و غیره تمجید و تعریف کنیم و به لیست مفاخر سازمان میراث فرهنگی اضافه نماییم. نابود شود هر ابنیه تاریخی و میراث فرهنگی که در خدمت بالارفتن کیفیت زندگی ما مردم تحت فشار و ستمدیده نیست. در تمام این مدت تلاش کردیم که نشان دهیم و ثابت کنیم که ارزش و اهمیت شاهرگ تهران خیابان ولی عصر به خاطر رفت و آمد و تردد نیروی کار ست و سعی کردیم به راه هایی فکر کنیم که چه طور ولی عصر می تواند نیروی کار را از سیطره سرمایه  به در بیاورد. بی شک دویدن دکتر عارف از بازار به خیابان جمعی ما، به مکان استثمار و تحقیر و خواری ما، به مکانی که در عین حال می تواند به فضای رهایی بخش ما نیز مبدل گردد، ناشی از قدرت گرفتن بینشی ست که بر اولویت مردم در خیابان ولی عصر تکیه می کند.ه

aref2

با این حال این عکس ها به خوبی نگرش ایدئولوژیک به مردم  توسط نیروهای وابسته به سرمایه خصوصا اصلاح طلبان را آشکار می سازد و وجه ضد مردم و ضد نیروی کار در گرایشات سیاسی این جبهه ی سیاسی را برجسته می سازد. دکتر عارف همچون قیمی مهربان ناگهان در خیابان ولی عصر حاضر می شود و گوش خود را برای شنیدن شکایات و خواسته های مردم عرضه می نماید. همه کسانی که سیاست های رییس جمهور قبلی دکتر احمدی نژاد را دنبال می کرده اند با این صحنه های منجی وارانه و نمایشی به خوبی آشنا هستند. جبهه اصلاح طلبی مدافع سیاست از بالاست و به مردم به مثابه پیاده نظامی می نگرد که می تواندد قدرت چانه زنی اش را بالا ببرند. این جبهه ی محافظه کار سیاسی به مردم به عنوان منبع قدرت سیاسی اعتقاد ندارد. با تاکید بر روی نخبگان سیاسی و اقتصادی و هنری اش مردم را پایین دست می انگارد و صاحب صلاحیت برای تعیین سرنوشت خود نمی داند.ه

aref3

اما ما شاهد آنیم که برای پیش بردن منافع خود در مقابل سایر رقبای سیاسی و اقتصادی مفهوم مردم را برجسته می کنند. کشانده شدن نمایش منجی انتخاباتی به خیابان ولی عصر نیز حکایت از آن دارد که  برای به دست آوردن رای بهتر ست با مردم در صحنه ی زنگی اجتماعی دیده شود.  اما منظور از مردم کیست ؟ آیا می توان مفهوم مردم را صرف نظر از مفهوم طبقه و تضاد طبقاتی تصور کرد؟ آیا زنان نظاقت چی که ساعت دوازده شب با اتوبوس بی آرتی بدون توقف به سمت ایستگاه راه آهن می روند با جوانانی مستی که از پارتی شبانه باز می گردند و مشغول پرسه زنی و متلک گفتن در ولی عصراند یکی هستند؟ آیا دست فروشان میدان ونک از پیران تا کودکان گرفته با بیزنس من هایی که از این پاساژ به آن یکی می روند یکی هستند؟ آیا دانشجویان شهرستانی که برای صرفه جویی در پول مسافت های طولانی پیاده می روند با زنان خورده بورژوایی که برای وزن کم کردن پیاده روی می کنند یکی هستند؟

aref6

چنانچه این عکس ها به خوبی نمایان می سازد، جبهه ی اطلاح طلبی قصد در بازسازی ایدئولوژیک مفهوم مردم به نفع منافع طبقاتی و گروهی خود را دارد. مردم اقای عارف افراد بی قدرت، بی دفاع، توسری خور، بدون اراده، بدون خشم، فاقد توانایی های سیاسی، ایزوله شده و منزوی و فاقد تشکل های مردمی هستن و نهایتا به نوازش پدرانه امثال دکتر عارف برای نفس کشیدن و زنده ماندن نیازمندند. مردم اصلاح طلبان فاقد توانایی تعین یابی و فاقد جسارت برای گرفتن حق خود اند و در انتظاری ابدی برای مورد مرحمت قرار گرفتن فرو رفته اند. همان طور که می بینیم پس از انتخابات نیز آقای عارف به رسانه ها می گویند که هدف باید همگرایی مردم و دولت باشد. ما می پرسیم چرا هدف باید این باشد؟ کجا ثابت شده که دولت از فرودستان حمایت می کند؟ چرا باید شکاف و رخنه میان دولت و مردم را پر کرد؟ به نفع چه گروهی سیاسی و اقتصادی؟

aref10

برای اثبات توخالی بودن و یک سویه بودن ادعاهای مردم محور اصلاح طلبان کافی ست به عملکرد شهرداری تهران در ماه گذشته و واکنش جا به جا شده و ایدئولوژیک رسانه های سرمایه محور و دولت های وقت بنگریم. هرانا دو ماه پیش گزارش داد که درختان ولی عصر پنهانی و شبانه  قطع می شوند درختان مزبور به گواهی اهالی محل خشک نشده و کاملا سالم بودند . آن چه خبرگزاری هرانا برجسته می کرد دلایل امنیتی و تجاری بود که این فاجعه ی زیست محیطی را رقم زده بودند. انبوه برگ ها و درختان مانعی برای دوربین های مداربسته نیروی انتظامی بودند و کنترل رفت و آمد ممکن نبود. از سویی صاحبان پاساژهای بزرگ اعتراض کرده که درختان مانع دیده شدن آنها می شوند و فضای کافی برای عرض اندام صف طولانی مغازه هایی که اشیا بیهوده و غیر ضروری می فروشند وجود ندارد. به این دلایل کاملا امنیتی و سرمایه محور درختان 80 ساله ی خیابان را سر بریدند. این تجاور به حریم عمومی محسوب می شود چرا که درختان به همه ی ما به همه ی ساکنان شهر تعلق دارد و سرمایه زیست محیطی همه ی ما محسوب می شود. در استانبول برای همین درختان تظاهرات ها ی زیادی برگزار شد چرا که درختان بر روی نفس کشیدن ما تاثبر می گذارند و سرنوشت آنان به همه ی ما ارتباط دارد. ه

qat2

qat5

qat4

qat7

رسانه ها و روزنامه های اصلاح طلبی در گزارش خود از این حق خوری عمومی  اصلا به دلایل اصلی اش اشاره نکردند و صرفا بر از دست رفتن درختان تاسف خوردند.  این نمونه ای از رویکرد مزورانه این جبهه ی سیاسی در برخورد با خواست مردم، اموال مردم و پس گرفتن حقوق مردم ست. آنان نه به ما باور دارند نه به قدرت مان نه به حقوق مان. وقت آن ست که ما خود به خود و قدرت مان ایمان بیاوریم وبه جای  امید بستن واهی به دولت مردان به سرچشمه مشروعیت سیاست مدرن یعنی مردم روی بیاوریم. سرنوشت ما نه در انتخابات که در گرو آگاهی و فعالیت سیاسی خودمان ست.  وقت آن ست که به خیابان ولی عصر و خیایان های مهم دیگر رویم و یکدیگر را در این مبارزه دشوار و طولانی و خطرناک یاری کنیم.ه

59228_245454955579287_669568576_n

Share this:

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s