جلوگیری از برگزاری مراسم برای اعدام شدگان سال شصت و هفت در خاوران

Download (2)سایت خبری راه کارگر :خانواده های جان باختگان دهه شصت یکی از اصلی ترین عواملی بودند که نگذاشتند بر جنایات دهه شصت سرپوش گذاشته شود و این جنایت بزرگ فراموش شود. جمهوری اسلامی که بخوبی به این امر واقف است هر ساله در مرداد و شهریورماه با احضار و تهدید خانواده ها سعی در ساکت نگهداشتن آنان می کنند. با وجود همه تمهیدات و اقدامات رژیم، خانواده ها طبق سنت هر ساله روز جمعه به خاوران رفتند اما با ممانعت ماموران امنیتی برای ورود به گورستان خاوران روبرو شدند.


جلوگیری از برگزاری مراسم برای اعدام شدگان سال شصت و هفت در خاوران

پیگیری و استقامت خانواده ها در طول این بیست و پنج سال و فعالیت فعالین سیاسی و حقوق بشری در سالهای اخیر توجه سازمانها و نهادهای بین المللی نیز به این فاجعه انسانی جلب شده و ما شاهد اعتراضات در سطوح مختلف علیه جمهوری اسلامی بودیم. سازمان عفو بین الملل نیز امسال در بیست و پنجمین سالگرد کشتار دهه شصت با انتشار اطلاعیه ای خواهان مجازات عاملین این جنایت شد. در بخشی از این اطلاعیه از سیاست‌های حکومت ایران در رابطه با این واقعه انتقاد می‌کند و می‌گوید: «هیچ‌گاه در مورد این کشتار گسترده تحقیقات صورت نگرفت، هیچ یک از مقامات مسئول و مجریان این قتل عام محاکمه نشدند و در واقع برخی از همان افراد اکنون در سطوح بالای حکومت ایران هستند. در این اطلاعیه همچنین عنوان شده که ایران تلاش می کند اعدامهای سال شصت و هفت را از حافظه ها پاک کند

عتراض به «سرکوب و اذیت» خانواده‌های قربانیان تابستان ۶۷
شهریور ۸م, ۱۳۹۲ | Author: روشنگری

عفو بین‌الملل: جمهوری اسلامی تلاش دارد اعدام‌های سال ۶۷ را از حافظه‌ها پاک کند
عفو بین‌الملل: جمهوری اسلامی تلاش دارد اعدام‌های سال ۶۷ را از حافظه‌ها پاک کند
جرس: سازمان عفو بین‌الملل در بیست و پنجمین سالگرد کشتار دسته‌جمعی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران از مقامات جمهوری اسلامی خواسته است که با محاکمه عاملان این واقعه، فارغ از مقام و موقعیت آنها، عدالت را اجرا کند.
به گزارش رادیو فردا، در گزارش این نهاد حقوق بشر که روز پنج‌شنبه، ۷ شهریور، منتشر شد با انتقاد از عدم پاسخ‌گویی مقامات ایران درباره کشتار دسته‌جمعی زندانیان سیاسی و عقیدتی سال ۱۳۶۷ آمده است که جمهوری اسلامی «پس از ۲۵ سال همچنان تلاش می‌کند این واقعه را از حافظه‌ها پاک کند».
این گزارش سپس به شرح این اعدام‌های دسته‌جمعی می‌پردازد که تابستان ۱۳۶۷ رخ داد و چنان‌ چه «آمار نهادهای مدافع حقوق بشر» می‌گوید در جریان آن «بین چهار هزار و ۵۰۰ تا پنج هزار نفر از مردان، زنان و کودکان در زندان‌های ایران اعدام شدند».
عفو بین‌الملل می‌گوید: «با توجه به این که تمامی این اعدام‌ها به صورت مخفی انجام شده‌اند هنوز هم به سختی می‌توان رقم دقیق قربانیان را تعیین کرد. در حقیقت، به بسیاری از خانواده‌های اعدام‌شدگان هیچ‌گاه اعدام اعضای خانواده خبر داده نشد و حتی به آنها گفته نشد که عزیزان آنها در کجا دفن شده‌اند.»
این نهاد حقوق بشری سپس از سیاست‌های حکومت ایران در رابطه با این واقعه انتقاد می‌کند و می‌گوید: «هیچ‌گاه در مورد این کشتار گسترده تحقیقات صورت نگرفت، هیچ یک از مقامات مسئول و مجریان این قتل عام محاکمه نشدند و در واقع برخی از همان افراد اکنون در سطوح بالای حکومت ایران هستند.»
اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی و عقیدتی ایران در آخرین سال رهبری آیت‌الله خمینی، بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، و پس از پایان جنگ ۸ ساله ایران و عراق به وقوع پیوست.
قربانیان این اعدام‌ها بیشتر اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران و برخی گروه‌های مارکسیست بودند که قبل از آن در دادگاه‌های انقلاب تنها به زندان محکوم شده بودند.
اما روایات متعددی وجود دارد که می‌گوید آیت‌الله خمینی فرمانی مبنی بر محاکمه مجدد آنها صادر کرد که در نهایت به اعدام بسیاری از این زندانیان انجامید.
بیشتر این قربانیان در گورستان خاوران، واقع در شرق تهران، دفن شدند و از آن زمان خانواده‌های آنان تلاش می‌کنند سالانه مراسم یادبودی در آنجا برگزار کنند که همواره واکنش شدید حکومت ایران را در پی داشته است، چنان‌ چه عفو بین‌الملل می‌گوید: «هر سال ماموران حکومت به مراسم یادبودی که خانواده قربانیان در اولین جمعه شهریورماه در گورستان خاوران برگزار می‌کنند، حمله‌ور می‌شوند و تعدادی از آنها را بازداشت می‌کنند.»
جرس
این نهاد حقوق بشر سپس از آن‌ چه «سرکوب و اذیت و آزار» خانواده‌های قربانیان این واقعه می‌خواند انتقاد می‌کند و از خانواده بهکیش به عنوان نمونه نام می‌برد، که «۷ نفر از آنان در فاصله سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷ در زندان‌های جمهوری اسلامی اعدام شدند».
عفو بین‌الملل به نقل از جعفر بهکیش می‌نویسد که منصوره بهکیش، خواهر او، به‌ خاطر گفت‌وگو با رسانه‌ها درباره رخداد سال ۱۳۶۷ «هدف اصلی سرکوب حکومت ایران» قرار گرفته و بارها دستگیر شده است.
به گفته آقای بهکیش، «طی ماه‌های اخیر نهادهای امنیتی به منصوره گفته‌اند که به خاوران نرود و با رسانه‌ها گفت‌وگو نکند. آنها همچنین برای جلوگیری از فعالیت‌های او بارها دستگیرش کرده‌اند و اکنون نگرانی‌هایی درباره امنیت او وجود دارد».
این گزارش می‌گوید: «منصوره بهکیش اوایل تابستان سال ۲۰۱۱ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد تا این که در روز نهم ژوئیه به قید ضمانت آزاد شد. در ماه دسامبر همان سال در شعبه پانزده دادگاه انقلاب تهران به اتهام تبلیغ علیه نظام و برگزاری اجتماع با هدف ضربه زدن به امنیت ملی محاکمه شد… و اکنون منتظر اجرای حکم شش ماه زندان خود است.»
سازمان عفو بین‌الملل در نهایت از حکومت ایران خواسته است که «حق دسترسی و انتشار حقایق، اجرای عدالت در مورد مسئولان این فاجعه و غرامت به خانواده قربانیان این کشتار» را محترم بشمارد.

جلوگیری از برگزاری مراسم برای اعدام شدگان سال ۶۷ در خاوران
هرانا : مأموران امنیتی و انتظامی صبح امروز از برگزاری مراسم دهم شهریور ماه در گورستان خاوران جلوگیری کردند.
به گزارش شبکه‌های اجتماعی و به نقل از جرس، ماموران از ورود بستگان اعدام شدگان سال ۱۳۶۷ به گورستان خاوران جلوگیری کردند. این در حالی است که تعداد ماموران نسبت به سال‌های گذشته کمتر بوده است.
جعفر بهکیش یکی از اعضای خانواده‌های اعدام شدگان در صفحه فیس بوک خود نوشت که امسال نیزمانند چندین سال قبل، ماموران امنیتی از اواخر مرداد ماه تماس با خانواده‌ها ی اعدام شدگان و یا احضار آنان به مراکز امنیتی را شروع کردند.
بستگان اعدام شدگان تابستان سال ۱۳۶۷ از سال ۱۳۶۸ بر اساس تصمیم جمعی قرار بر آن داشته‌اند که در دهم شهریور ماه هر سال در گورستان خاوران گرد هم آیند. اما هرسال آنان با محدودیت‌ها و ممانعت‌هایی برای برگزاری مراسم مواجه بوده‌اند.
همچنین در سالگرد اعدام‌های سال ۱۳۶۷ مادر انوشیروان لطفی که از جمله افراد اعدام شده در آن سال است، در پیام کوتاهی یاد همه اعدام شدگان سیاسی و عقیدتی را گرامی داشت.
به گزارش سایت بیداران او در پیام کوتاه خود از خاوران به عنوان دشت عاشقان نام برده و نوشته است: «تو عزیزان ما را در بر گرفتی و ٢۵ سال جسد آن‌ها را حفظ کردی، در محلی که نه نامی و نه نشانی و نه سنگی است و از خار و خاشاک پوشیده بود و هست.»
او در ادامه با ابراز امیدواری از اینکه روزی آنجا را به گلستان تبدیل کنند، نوشته است: «آری، ٢۵ سال از آن تاریخ می‌گذرد، چه زود گذشت، اما و اما بر دل ما خانواده‌ها چه گذشت که خود دانیم و بس.»
عفو بین‌الملل: ایران تلاش می‌کند اعدام‌های ۶۷را ازحافظه‌ها پاک کند
سازمان عفو بین‌الملل در بیست و پنجمین سالگرد کشتار دسته‌جمعی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران از مقامات جمهوری اسلامی خواسته است که با محاکمه عاملان این واقعه، فارغ از مقام و موقعیت آنها، عدالت را اجرا کند.
به گزارش رادیو فردا، در گزارش این نهاد حقوق بشر که روز پنج‌شنبه، ۷ شهریور، منتشر شد با انتقاد از عدم پاسخ‌گویی مقامات ایران درباره کشتار دسته‌جمعی زندانیان سیاسی و عقیدتی سال ۱۳۶۷ آمده است که جمهوری اسلامی «پس از ۲۵ سال همچنان تلاش می‌کند این واقعه را از حافظه‌ها پاک کند».
این گزارش سپس به شرح این اعدام‌های دسته‌جمعی می‌پردازد که تابستان ۱۳۶۷ رخ داد و چنان‌ چه «آمار نهادهای مدافع حقوق بشر» می‌گوید در جریان آن «بین چهار هزار و ۵۰۰ تا پنج هزار نفر از مردان، زنان و کودکان در زندان‌های ایران اعدام شدند».
عفو بین‌الملل می‌گوید: «با توجه به این که تمامی این اعدام‌ها به صورت مخفی انجام شده‌اند هنوز هم به سختی می‌توان رقم دقیق قربانیان را تعیین کرد. در حقیقت، به بسیاری از خانواده‌های اعدام‌شدگان هیچ‌گاه اعدام اعضای خانواده خبر داده نشد و حتی به آنها گفته نشد که عزیزان آنها در کجا دفن شده‌اند.»
این نهاد حقوق بشری سپس از سیاست‌های حکومت ایران در رابطه با این واقعه انتقاد می‌کند و می‌گوید: «هیچ‌گاه در مورد این کشتار گسترده تحقیقات صورت نگرفت، هیچ یک از مقامات مسئول و مجریان این قتل عام محاکمه نشدند و در واقع برخی از همان افراد اکنون در سطوح بالای حکومت ایران هستند.»
اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی و عقیدتی ایران در آخرین سال رهبری خمینی، بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، و پس از پایان جنگ ۸ ساله ایران و عراق به وقوع پیوست.
قربانیان این اعدام‌ها بیشتر اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران و برخی گروه‌های مارکسیست بودند که قبل از آن در دادگاه‌های انقلاب تنها به زندان محکوم شده بودند.
اما روایات متعددی وجود دارد که می‌گوید خمینی فرمانی مبنی بر محاکمه مجدد آنها صادر کرد که در نهایت به اعدام بسیاری از این زندانیان انجامید.
بیشتر این قربانیان در گورستان خاوران، واقع در شرق تهران، دفن شدند و از آن زمان خانواده‌های آنان تلاش می‌کنند سالانه مراسم یادبودی در آنجا برگزار کنند که همواره واکنش شدید حکومت ایران را در پی داشته است، چنان‌ چه عفو بین‌الملل می‌گوید: «هر سال ماموران حکومت به مراسم یادبودی که خانواده قربانیان در اولین جمعه شهریورماه در گورستان خاوران برگزار می‌کنند، حمله‌ور می‌شوند و تعدادی از آنها را بازداشت می‌کنند.»
افشاگری جناحهای مختلف رژیم علیه یکدیگر همچنان ادامه دارد
خبر کمک چند میلیاردی به دانشگاه ایرانیان متعلق به احمدی نژاد اولین بار توسط یک روزنامه نزدیک به هاشمی رفسنجانی منتشر شد و اسناد این کمک مالی از نهاد ریاست جمهوری روی سایتهای خبری قرار گرفت.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s