مذاکرات هسته ای و واکنش ها

کیک زرد هسته ای ـ علی جهانشاهی

کیک زرد هسته ای ـ علی جهانشاهی

مذاکرات هسته ای و واکنش ها
سایت خبری راه کارگرـ اولین دور مذاکرات هسته ای در ژنو پایان یافت. پیشنهاد محرمانه و سه مرحله ای جمهوری اسلامی برای حل مشکل هسته ای، با استقبال قدرت های جهانی روبرو شد. بیانیه مشترک، پس از ده سال، نشان از فضای جدید در میان مذاکره کنندگان را بیان می کند. واکنش ها به گام اول در مذاکرات اما بسیار متفاوت است. به جز طرف های مذاکره کننده، ائتلاف پشتیبان دولت جدید از این گام استقبال کرده و شکستن یخ ها را مثبت و امیدبخش ارزیابی کرده اند. اما این روند با نگرانی بنیامین نتانیاهو، نئوکان های هار و اردوی جنگ طلبان روبرو شده است. از سوی دیگر به نظر می رسد که بخشی از حامیان رهبر رژیم نیز هنوز ابعاد «نرمش قهرمانانه» رهبرشان را درک نکرده اند و تیم مذاکره کننده ی جدید را در خط تسلیم و سازش کامل می بینند. سرمقاله نویس کیهان شریعتمداری، این موضع را با صراحت زیادی بیان کرده است. به نظر می رسد در اردوی بیت رهبری و ائتلاف نظامی ـ امنیتی پیرامونش، نظر واحدی در این رابطه وجود ندارد. با این حال، آنچه بشکلی برجسته خود را نشان می دهد شکافی است که در میان دستگاه ولایت و ائتلاف حامی ایجاد شده است ، آن هم در شرایطی که ائتلاف حامی دولت جدید، نه تنها در سیاست خارجی که حتی در عرصه های داخلی نیز تلاش می کند دست به تعرض بزند و جای پای خود را محکم سازد. آنچه در زیر می خوانید گوشه ای از واکنش هائی است به مذاکرات اخیر پرداخته اند.
******************************
از فیسبوک محمد جواد ظریف
جمعه 26مهرماه 92
سلام دوستان
ساعت 10 و نیم صبح جمعه است. مذاکرات ژنو مفید و سازنده بود. توافق هم کردیم که بحث ها محرمانه بماند. محرمانه ماندن مذاکرات به معنای واهمه داشتن از افشای محتوای آن نیست. اطمینان داشته باشید که هیچ نگرانی در مورد اعلام عمومی آنچه در مذاکرات طرح شد نداریم. اما هدف ما از این مذاکرات رسیدن به تفاهم است و نه بهره برداری های زودگذر تبلیغاتی. بنده و همکارانم آمادگی داریم که فشار تبلیغاتی را تحمل کنیم ولی به نتیجه مذاکراتی که با حقوق و منافع مردم ایران ارتباط دارد خدشه ای وارد نشود.

در روابط بین الملل، محرمانه ماندن جزئیات مذاکراتی که در جریان است امری طبیعی و عادی است. معمولا محتوای مذاکراتی بر روی آنتن ها می رود که طرف های مذاکره امیدی به نتیجه آن نداشته باشند و فقط برای فشار سیاسی و بهره برداری تبلیغاتی این چنین اقدامی را انجام دهند.

طرحی هم که از سوی بنده در ابتدا ارائه شد و در طول دو روز مورد بحث قرار گرفت و توافق شد که در هفته های آتی در سطح کارشناسی مورد بحث بیشتر قرار گیرد، چارچوبی برای گفتگو و رسیدن به فهم مشترک ارائه می داد. این چارچوب که مورد توافق قرار گرفت رسیدن به تفاهم در مورد هدف مشترک، گام نهایی و اقدامات ابتدایی جهت اطمینان سازی متقابل بود. در مورد محتوای هریک از سه محور هم بحث های جدی و خوبی صورت گرفت ولی برای رسیدن به توافق، به گفتگوی بیشتر که برای هفته های آینده برنامه ریزی شده است، نیازمندیم.

همه این موارد می باید در بحث های جدی و بدور از فضاسازی رسانه ای مورد بررسی قرار گیرد. البته نمی شود توقع داشت که رسانه ها در این زمینه سکوت اختیار کنند. هم به دلیل کنجکاوی ذاتی رسانه که امری مبارک است و هم به دلیل برخی شیطنت ها که از آن هم گریزی نیست.

دیدم که برخی رسانه های غربی از قول منابع موثق ایرانی مطالبی را در مورد جزئیات خیالی طرح نوشته اند. برخی دوستان داخلی هم نقل کرده اند. من همه این مطالب را خواندم و بگذارید خیال همه را راحت کنم. همه این ها حدس و گمان است. هیچ کدام ارتباطی به طرح و بحث های جلسه ندارد. چه محتوا و چه شکل. منابع موثق رسانه ها خودشات هم طرح را ندیده اند و بهتر است اعتبار خودشان را با ادعای اطلاع از طرح خدشه دار نکنند.

سر غیب آن را سزد آموختن
که ز گفتن لب تواند دوختن (دفتر سوم مثنوی معنوی)

البته می دانیم که گروهی مایل به نتیجه رسیدن این مذاکرات نیستند. بیشترین واهمه از موفقیت مذاکرات را صهیونیست ها دارند و با توجه به حضور پررنگ این گروه در رسانه های غربی احتمال تلاش های متنوع و بعضی وقت ها عجیب و غریب آنها برای برهم زدن مذاکره بسیار زیاد است. حتی دیده ایم که تازگی ها رسانه های صهیونیستی حامی بازدارندگی ایران شده اند و هرگونه توافق هسته ای را برهم زننده این بازدارندگی توصیف کرده اند. این ها همه نشانه استیصال جنگ طلبان است، و من یقین دارم که حنای این عده رنگی برای مردم ما ندارد.

مطمئن باشید که بنده و همکارانم آن چنان استوار و منطقی مذاکره کرده ایم که هیچ نگرانی از افشای مطالب مذاکرات نداریم. ولی چون برای رسیدن به تفاهم وارد این عرصه دشوار شده ایم و نه برای افشاگری و برد زودگذر و کم فایده تبلیغاتی، لذا جزئیات مذاکره را، با کسب اجازه از محضر شریف مردم، محرمانه نگاه می داریم. باید از فرصتی که شما مردم با انتخاب حماسی تان به دنیا دادید تا با ایران مقتدر، منطقی و اهل تعامل و گفتگو کنار بیایند، بهترین استفاده واقعی و عملیاتی را بکنیم و گرنه فرصت برای تبلیغات بسیار است.

ضمنا پزشکان دستور داده بودند که یک هفته استراحت کامل بکنم. اما با وجود مذاکرات چنین استراحتی امکان پذیر نبود. پوزش می خواهم اگر وضع جسمی من باعث رنجش برخی از شما شد. به هرحال از دیروز و پس از بازگشت به تهران، استراحت کامل را شروع کرده ام و لذا کمتر فرصت خواهم کرد گزارش بنویسم. البته استراحت هم که گزارشی ندارد!

روز جمعه تان بخیر و خدا یار و نگهدار شما و ایران عزیز باد.
*********************************
emad-afrogh افروغ در برنامه «دیروز، امروز و فردا»
مسئله هسته‌ای پشت درهای بسته حل نمی‌شود/ «جام زهر» را جام عسل جلوه ندهیم
خبرگزاری تسنیم: یک جامعه‌شناس سیاسی با بیان اینکه سمبل آزادی‌خواهی در شعار های انقلاب، مرگ بر آمریکا بود، گفت: اگر مجبور شدیم مصلحت اندیشی کنیم هم خواهش می‌کنم این مصلحت اندیشی‌ها را مثل جام عسل به خورد مردم ندهیم و صادقانه بگوییم زهر است.

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم، برنامه تلویزیونی «دیروز، امروز، فردا» این هفته با حضور حسام‌الدین آشنا (مشاور فرهنگی رئیس جمهور) و عماد افروغ (استاد دانشگاه) و با اجرای محمدحسین رنجبران از شبکه سه سیما پخش شد که طی آن مهمانان برنامه به بررسی زوایای مختلف انقلاب اسلامی و قدرت نرم پرداختند.

افروغ در ابتدای برنامه در مورد تأثیر انقلاب اسلامی بر قدرت ملت ایران گفت: وقتی سخن از قدرت نرم می‌شود ذهن به‌لحاظ اجتماعی متوجه قدرت مدنی و غیررسمی می‌شود. وقتی می‌گوییم قدرت، در انتزاعی‌ترین سطح یعنی توان ایجاد یک حادثه! تمام اعضای اجتماعی و فردی دارای این توان هستند که می‌توانند حادثه‌ای ایجاد کنند اما اگر این کار را نمی‌کنند، دلیل بر عدم توانایی آنها نیست. در انقلاب اسلامی ما سه منبع قدرت به‌نام خدا، مردم و رهبری داریم.

وی ادامه داد: در انقلاب اسلامی اگر قدرت بلاشرط و مطلق (خدا) را وارد معادله نکنیم، مشخص می‌شود که اصولاً قدرت نرم را به‌درستی نفهمیده‌ایم. تعریف معقول و متعارفی که از قدرت وجود دارد می‌گوید، قدرت یک مسئله ربطی است. قدرت نرم بیشتر به عدم تصمیم‌گیری و یا نفوس مربوط می‌شود.

افروغ افزود: در انقلاب اسلامی باید خدا را در یک تفکر منظومه‌ای و کل‌گرایانه توحیدی جست‌وجو کرد. اگر کسی این نگرش کل‌گرایانه امام را درک نکند، نمی‌تواند به شناخت درستی از راهبرد درستی از انقلاب دست پیدا کند.

وی در بخش دیگری از برنامه اظهار داشت: تصویر ایده‌آلی که ارائه دادم، در فلسفه سیاسی تجلی دارد که مردم‌سالاری دینی نام دارد. این یک فلسفه سیاسی نوظهور است که فقط برای جامعه ما هم نیست. در انقلاب اسلامی مردم جایگاه بلندی دارند و شرط مشروعیت و مقبولیت هستند. وقتی بحث مشروعیت پیش می‌آید، فقط به فرمان رهبر توجه می‌کنیم در حالی که مردم هم در این میان باید تأثیرگذار باشند.

وی ادامه داد: فعل سیاسی، تحت هر شرایطی فعل مشروط است نه فعل هدف! این چیزی است که در غرب جا نیفتاده است. در اقتصاد هم همین‌طور است، در اقتصاد هم ما می‌گوییم اقتصاد وسیله است نه هدف! در فرهنگ هم به همین شکل است و فرصتی برای بروز خلاقیت انسان‌ها به حساب می‌آید.

دشمن با دست‌اندازی به هویت فرهنگی ایرانی‌ها، دست در لانه زنبور کرد

افروغ افزود: نقطه تحریک انقلاب اسلامی ایران، فرهنگی است. اگر نظام اجتماعی سرمایه داری می‌توانست با وابسته کردن اقتصاد ما به نتیجه برسد، نیازی نبود به هویت فرهنگی ما دست اندازی کند. یکی از عناصر هویت ایرانیان، دین‌مداری آنهاست و در واقع دشمن با دست اندازی به هویت فرهنگی ایرانی‌ها، دست در لانه زنبور کرد و در واقع نقطه آغاز انقلاب، یک حرکت فرهنگی بود.

وی ادامه داد: انقلاب در بعد مبانی، اهدا، نیروها، شعارها، روشها و ابزارهایش به‌طور کلی نرم است. امام بارها گفتند انقلاب یک تحفه الهی است. این یعنی اگر خدا را از انقلاب حذف کنیم، چیزی از انقلاب نمی‌ماند. آزادی، عدالت و معنویت اهداف این انفلاب است. اگر معنویت و اخلاق نباشد، آیا آزادی و عدالت به وجود می‌آید؟ به‌لحاظ فلسفه سیاسی این اتفاق نمی‌افتد!

افروغ در ادامه تصریح کرد: سمبل آزادی خواهی در شعارهای انقلاب، مرگ بر آمریکا بود. سمبل ظلم‌ستیزی هم مرگ بر شاه بود.

جامعه‌شناس سیاسی در بخش دیگری از برنامه گفت:ما باید در گام اول خودمان را بشناسیم و ظرفیت‌های خود را به فعلیت برسانیم. این موضوع مستلزم این است که فهم خوبی از عدالت، توسعه سیاسی و… داشته باشیم. جنگ یک هجوم تمام‌عیار نظامی و فیزیکی علیه کشوری بود که تازه انقلاب کرده است. اگر نحوه مدیریت خاص و ملت‌سازی مجدد ما نبود ما به توفیق دست پیدا نمی‌کردیم.

وی ادامه داد: عقب‌ماندگی‌ها فقط ریشه داخلی ندارد اما ما اگر واقعاً توانمند بودیم دشمن می‌توانست به ما تعرضی داشته باشد؟ اگر ما می‌خواهیم ایستادگی کنیم باید به توانمندی‌های خود بازگردیم و ببینیم اول جنگ کشور به چه شیوه‌ای اداره می‌شد. اگر یک مقدار سبک زندگی مدیریتی کشور تغییر کند و مانند طبقه متوسط جامعه زندگی کنیم، خیلی از مسائل جوابگوست. یک راه ریشه‌ای با تهدیدها، توجه به ظرفیت‌ها، محبت‌ها و صداقت‌های داخلی است.

مصلحت اندیشی‌ها را مثل جام عسل به خورد مردم ندهیم

افروغ افزود: اگر مجبور شدیم مصلحت اندیشی کنیم هم خواهش می‌کنم این مصلحت اندیشی‌ها را مثل جام عسل به خورد مردم ندهیم و صادقانه بگوییم جام زهر است تا اتفاقات خوبی که بعد از قطعنامه 598 افتاد تکرار شود.

وی گفت: جهان چه وضعیتی داشت که انقلاب پیروز شد؟ جهان در آن ایام تشنه معنویت و خدا بود. اما بعد از انقلاب ما چه‌اندازه قابلیت‌های نرم انقلاب را که مربوط به جهان بود عرضه کردیم؟ احیای خدا در ساحت علم، احیای معنویت در ساحت معنویت اجتماعی، احیای حق فرهنگ و… قابلیت‌های نرم انقلاب بود که باید به دنیا ارائه می‌شد. ما تا چه‌اندازه در این مسیر گام برداشتیم؟ رایزن‌های فرهنگی ما در زمینه چه کردند؟ یکی از قابلیت‌هایی که می‌توان در مذاکرات هسته‌ای از آن استفاده کرد همین احیای مدنی است.

هیچ تجلی قدرت نرمی در 1+5 دیده نمی‌شود

افروغ ادامه داد: ما می‌توانستیم قدرت مدنی را در دنیا سازماندهی کنیم. به‌نظر من هیچ تجلی قدرت نرمی در 1+5 دیده نمی‌شود. اگر قرار بود دیده شود دنیا باید به این مذاکرات هسته‌ای دسترسی پیدا می‌کرد تا معلوم شود چه‌کسی معادله بازی را به هم می‌زند و کدام طرف به معادلات بازی پایبند است. نیروهای دیپلماسی ما تا چه‌اندازه از قدرت نرم و حضور رسانه‌ها خوب استفاده کردند تا دیگران بفهمند چه‌کسی دارد بازی را به‌هم می‌زند. مسئله هسته‌ای پشت درهای بسته حل نمی‌شود.

وی ادامه داد: مقابله‌ای که صورت می‌گیرد باید حکیمانه و از طریق قدرت نرم باشد. ما باید بتوانیم با جنبش‌های دانشجویی و ان‌جی‌اوهای دنیا ارتباط برقرار کنیم و حرف بزنیم. ما باید به این کمک کنیم که نشان داده شود این تصویر زشتی که از ما ارائه می‌شود خلاف واقع است.دنیا باید ببیند در مذاکره چه می‌گذارد. چه‌کسی منصفانه برخورد می‌کند و چه‌کسی برای مذاکره شرط می‌گذارد.

امام فرمودند: تا زمانی که رابطه گرگ و میش است، ما رابطه برقرار نخواهیم کرد

وی ادامه داد: اگر از این اهرم‌ها استفاده کنیم، باید به عده‌ای این حق داده شود که سؤال کنند. بعضی‌ها می‌گفتند مکالمه تلفنی اگر معطوف به مذاکره و… است، بگویید تا بدانیم تا در نتیجه مردم غریبه فرض نشوند و بدانند چه اتفاقی قرار است بیفتد. امام فرمودند: تا زمانی که رابطه گرگ و میش است، ما رابطه برقرار نخواهیم کرد. وقتی چنین ابهاماتی وجود دارد، مردم حق دارند بدانند اگر قرار است مذاکره مستقیم ایران و آمریکا اتفاق بیفتد، چه نتیجه‌ای در بر خواهد داشت و قرار است چه اتفاقی بیفتد.

افروغ همچنین اظهار داشت: با توجه به ظرفیت‌های گفتمانی انقلاب اسلامی باید با ذهنیت سازی‌های کاذب مقابله و اذهان جهانی را درگیر کنیم. مشکل اینجاست که در هیچ مقطعی از قدرت نرم جهانی خود استفاده نکرده‌ایم. قرار نیست ما از عزت انقلاب بدهیم و در مقابل چیزی بگیریم! مصاف و حضور نرم ما، جزو ذات ماست. این‌طور نباشد که برای حل مسئله هسته‌ای، مواردی را که جزو ذات ماست، تحت تأثیر قرار دهیم.

وی افزود: شفاف‌سازی باید صورت بگیرد تا بدانیم چگونه می‌خواهیم تصویر روشن‌تری از ایران ارائه دهیم.

مذاکرات پنهانی در نهایت پشیمانی به بار نیاورد

جامعه‌شناس و تحلیلگر مسائل سیاسی در ادامه اظهار داشت: نظام ما ارکان و مبانی دارد که می‌گوید نباید پشت مذاکره کننده را خالی کرد، اما این حمایت، مشروط است. وقتی مذاکره پشت درهای بسته انجام می‌شود، نمی‌توانیم بگوییم در خصوص نظارت و داوری که باید انجام شود از قدرت نرم استفاده کرده‌ایم. به‌هرحال ما باید از طریق چهره‌هایی که مورد اعتمادتر هستند، خیالمان راحت شود که مذاکرات در نهایت پشیمانی به بار نیاورد. مذاکره کننده باید بداند چشمان ناظری دارد و طرف مذاکره هم متوجه این ماجرا شود! در سیاست باید بنا را بر خلاف ظاهر گذاشت، مگر این که خلافش ثابت شود.

آشنا در پاسخ به این سخن افروغ تصریح کرد: طرف ما رژیم صهیونیستی است. اتفاقی که دارد می‌افتاد سلب توان تأثیرگذاری این رژیم است که با استفاده از قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران است.

افروغ نیز پاسخ داد: وقتی افرادی به‌نام حامی دولت با ذوق‌زدگی از این مسائل صحبت می‌کنند، به امثال من حق دهید که کمی نگران شویم.

آشنا هم در جواب گفت: کسانی که با ذوق‌زدگی به‌دنبال رابطه با آمریکا هستند با دولت جمهوری اسلامی ایران فاصله زیادی دارند. دولت، دولت اعتدال است. کسانی در کشور هستند که هرگونه مذاکره‌ای را خیانت می‌دانند و عده‌ای هم هستند که هیچ‌کاری جز رابطه مستقیم را خدمت نمی‌دانند. دولت در هیچ‌یک از این دو گروه قرار ندارد.
*********************************
المانیتور مدعی شد:
جزئیاتی از طرح پیشنهادی ایران در مذاکرات ژنو
خبرگزاری تسنیم:‌یک پایگاه تحلیلی آمریکایی مدعی شد برخی از جزییات طرح پیشنهادی ایران در مذاکرات ژنو، توقف غنی‌سازی۲۰ درصدی اورانیوم ، تبدیل ذخائر غنی شده به میله‌های سوخت، نظارت بر سایت فردو و مدیریت ‌پسماند سوخت رآکتور آب سنگین اراک را شامل می‌شود.
printنسخه قابل چاپ

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، یک پایگاه تحلیلی آمریکایی مدعی شد برخی از جزییات طرح جدید هسته‌ای ایران در ژنو را به دست آورده است. پایگاه خبری المانیتور به نقل از یک دیپلمات ایران مدعی شد این طرح شامل توقف غنی‌سازی اورانیوم 20 درصدی، تعهد به تبدیل ذخائر اورانیوم به میله‌های سوخت و توافق برای عدم استفاده از پسماند سوخت در رآکتور آب سنگین در حال ساخت اراک است.

به نوشته این سایت پیشنهادات ایران به همراه افزایش نظارت‌های آژانس بین المللی انرژی اتمی درصدد ایجاد اعتماد از عدم خروج ایران از تعهدات هسته‌ای خود و تضمین صلح آمیز بودن این فعالیت هاست.

المانیتور به نقل از این مقام ایرانی که خواست ناشناس بماند مدعی شدپیشنهاد وزیر خارجه ایران در ژنو شامل دو مرحله است، که اجرای هر مرحله حداکثر 6 ماه طول خواهد کشید.

در مرحله اول، ایران غنی سازی اورانیوم 20 درصدی خود را متوقف خواهد کرد و «تلاش می کند تا ذخیره خود را تبدیل» به میله‌های سوخت برای راکتور تحقیقاتی تهران کند. این راکتور قبل از انقلاب و توسط آمریکا برای تولید ایزوتوپ های دارویی ساخته شده است.

المانیتور به نقل از این منبع ایرانی مدعی شد ماده‌های دیگر طرح ایران شامل موارد زیر می‌شوند:

ـ ارائه اطلاعات بیشتر درباره رآکتور آب سنگین اراک، که شامل اجازه دسترسی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای نظارت بر ساخت این رآکتور که تاکنون چندین بار به تأخیر افتاد و برنامه‌ریزی شده تا سال 2014 تکمیل شود. در گذشته آژانس دسترسی محدودی به این تاسیسات داشت. بعلاوه در حین تکمیل ساخت رآکتور اراک، برای مدیریت سوخت استفاده شده که شامل پلوتونیوم است می‌توان با آژانس به توافقی دست یافت. این منبع توافق مورد نظر را با توافق فعلی ایران و روسیه در باره برگرداندن پسماند هسته‌ای نیروگاه بوشهر مقایسه کرد.

ـ نظارت کامل بر سایت فردو که به یک مرکز تحقیقاتی تبدیل خواهد شد و مذاکره درباره محدود کردن سطح تولید در تأسیسات غنی‌سازی نطنز.

ـ تصویب پروتکل الحاقی معاهده منع گسترش سلاح‌های اتمی که بازرسی‌های سرزده از سایت‌های هسته‌ای را ممکن می‌کند.

المانیتور افزود نماینده‌‌های وزارت خارجه آمریکا و اتحادیه اروپا از اظهارنظر درباره جزئیات طرح ایران در ژنو خودداری کردند و اعلام کرده‌اند محتوای این مذاکرات قرار است محرمانه باقی بماند.

خاطر نشان می‌شود وزیر امور خارجه کشورمان در واکنش به اخبار منتشر شده در رسانه‌ها مبنی بر جزییات طرح ایران امروز اعلام کرد کسانی که از طرح پیشنهادی ایران اطلا ع دارند هیچ حرفی نخواهند زد و مطالب منتشر شده تنها حدس و گمان برخی افراد است.
***********************************
اولین بیانیه مشترک هسته‌ای پس از 10 سال صادر شد
لبخند «ژنو»
ظریف، وزیرخارجه ایران به دلیل کمردرد در حالت نشسته کنار اشتون، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا عکس گرفت،
شرق: «براي نخستين‌بار، با صدور بيانيه مشترک با ايران موافقت شد» اين جمله «کاترين اشتون» مسوول هماهنگ‌کننده گفت‌وگوهاي غرب با تهران، گوياي پيشرفت مثبتي است که در نتيجه چهار دور مذاکرات فشرده در ژنو به دست آمده است.
يک دهه پيش در ۲۹ مهر ۱۳۸۲ (۲۱ اکتبر ۲۰۰۳) در نشست مشترک وزيران خارجه سه کشور اروپايي و هيات ايراني که در کاخ سعدآباد تهران برگزار شد، بيانيه‌اي صادر شد که به موجب آن، ايران براي بازديد بازرسان آژانس انرژي اتمي از تاسيسات اتمي خود اعلام آمادگي کرد و گازدهي در سانتريفيوژهاي نطنز را در راستاي راستي‌آزمايي و اثبات صلح‌آميزبودن فعاليت هسته‌اي، به صورت داوطلبانه و براي مدت محدود تعليق کرد. انگليس و فرانسه نيز متعهد شدند تا از ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت سازمان‌ملل جلوگيري کنند. حسن روحاني، رييس‌جمهور کنوني ايران، آن زمان به‌عنوان دبير شورايعالي امنيت ملي، عنوان «مذاکره‌کننده ارشد هسته‌اي» را داشت و محمدجواد ظريف، وزيرخارجه کنوني، سفير و نماينده دايم ايران در مقر سازمان‌ملل در نيويورک بود. اکنون پس از 10سال روحاني در کرسي رياست‌جمهوري حضور دارد. او در نشست سازمان‌ملل در نيويورک توانست با تبيين راهبرد تازه‌ هسته‌اي ايران، جو جهاني را به سود ايران دگرگون کند. ارشد‌ترين ديپلمات کابينه‌اش نيز به همراه تيم مذاکره‌کننده در نخستين گفت‌وگوي رسمي خود با قدرت‌هاي جهاني اميد به حل مساله هسته‌اي را پررنگ‌تر از پيش ساخته است. اکنون ديوار بي‌اعتمادي ميان ايران و غرب گرچه هنوز ويران نشده اما مي‌توان گفت دست‌کم روزنه‌اي براي عبور از آن ايجاد شده باشد. مسوول سياست خارجي اتحاديه اروپا شامگاه چهارشنبه به وقت تهران، پس از خواندن متن بيانيه مشترک، ضمن بيان اينکه «با طرف ايراني موافقت کرده‌اند که در مورد جزييات مذاکرات صحبت نکنند» گفت: «قدرت‌هاي جهاني، پيشنهاد ايران را به دقت بررسي خواهند کرد.» اشتون افزود: «در اين دور از مذاکرات ژنو به‌طور بي‌سابقه‌اي بحث در مورد جزييات انجام شده است.»
اندک‌زماني پس از کنفرانس مطبوعاتي اشتون، «محمدجواد ظريف» وزيرخارجه ايران در جمع خبرنگاران حاضر شد. ظريف هم که به‌دليل کمردرد و پادرد با «ويلچر» به سالن کنفرانس آمد، تاکيد کرد که «وارد جزييات نخواهد شد» اما گفت: «در فضاي بين‌المللي امروز تنها تلاش‌هايي مي‌تواند موفق باشد که بر اساس رويکرد برد – برد صورت گيرد.»
وزير امورخارجه ايران در کنفرانس خبري خود که بخشي از آن به زبان انگليسي و بخشي ديگر به زبان فارسي انجام شد گفت: «غني‌سازي اورانيوم حق ايران است و مذاکره‌کنندگان از اين حق نخواهند گذشت، اما به قدرت‌هاي جهاني اطمينان خواهند داد که برنامه اتمي ايران صلح‌آميز است.» به گفته ظريف: «در مذاکرات مطرح شده که اگر گام‌ها متقابل نباشد، اعتماد لازم به دست نخواهد آمد.» او تاکيد کرد: «فکر مي‌کنم بايد نگاه‌کردن به عقب را متوقف کنيم و به آينده نگاه کنيم.»
وزير امور خارجه ايران گفت: «اگر بخواهم منصفانه قضاوت کنم، بايد بگويم پيشنهاد و رويکرد ايران تازه بود و «دوستان در گروه 1+5» براي هضم جزييات آن و پاسخ‌دادن به آن نياز به زمان دارند.»
پس از پايان کنفرانس خبري ظريف، يک «مقام عاليرتبه آمريکايي» در ژنو به «رويترز» گفت که هرگز در گذشته چنين مذاکرات «فشرده، پرجزييات، صريح و سرراستي» با ايراني‌ها نداشته است. وزيرخارجه ايران همچنين به خبرنگار ايرنا گفت: «براي جلوگيري از اتلاف وقت، تا مذاکرات بعدي موضوعات توسط کميته‌هاي تخصصي پيگيري شود.» به گفته او «علاوه بر برخي از اعضاي تيم کنوني مذاکره‌کننده از جمله در امور هسته‌اي، شايد نياز باشد افراد ديگري را نيز وارد اين کميته‌هاي تخصصي کنيم… افرادي در طرف مقابل، متخصص بودند و ما نيز متخصصان هسته‌اي را همراه داشتيم و نياز است تا به هيات ايران، افرادي اضافه شوند.»
اکنون چهار دور مذاکره فشرده ايران و کشورهاي 1+5 در روزهاي سه‌شنبه و چهارشنبه با نتايج موردقبولي به پايان رسيد. هر دو طرف فضا را مثبت توصيف کردند. طرح ايران مورد استقبال طرفين مذاکره‌کننده قرار گرفت و کاترين اشتون رييس گروه مذاکره‌کننده غربي آن را کامل‌ترين طرح ايران تاکنون اعلام کرد. دو طرف به دنبال مذاکرات ژنو تصميم گرفتند تا هفتم و هشتم نوامبر بار ديگر در اين شهر با يکديگر به مذاکره بنشينند تا جزييات بيشتري از طرح پيشنهادي ايران را مورد بررسي قرار دهند.
وزير امورخارجه ايران در نشست صبح سه‌شنبه پيشنهاد جديد ايران را ارايه کرد، اما در نشست بعدازظهر مذاکرات در سطح معاونان وزير ادامه يافت. پيشنهاد ايران شامل چند مرحله است که مرحله اول و آخر در متن پيشنهاد مشخص شده و توافق در مورد مراحل مياني به مذاکرات آینده موکول شده است. گفته مي‌شود که اين پيشنهاد شامل زمان‌بندي است. عباس عراقچي، معاون وزير امور خارجه تاييد کرده است کاهش سطح غني‌سازي اورانيوم و پذيرش پروتکل الحاقي به معاهده منع گسترش تسليحات اتمي، بخشي از «گام پاياني» در پيشنهاد ايران است.
تيم مذاکره‌کننده هسته‌اي ايران دو روز مذاکره پشت درهاي بسته را پشت‌سر گذاشت. اين اما باعث نشد که «مرد فيس‌بوکي کابينه» از «ديپلماسي عمومي» غافل شود: ظريف در فيس‌بوک خود نوشت: «ادامه مذاکرات چند هفته ديگر در ژنو خواهد بود و در اين فاصله اعضاي 1+5 فرصت خواهند داشت در مورد جزييات طرح ايران و اقداماتي که بايد انجام دهند آمادگي لازم را کسب کنند… مذاکره و رسيدن به راه‌حل دشوار است و مذاکره در جزييات نيازمند زمان و دقت فراوان. نمي‌شود انتظار داشت که بي‌اعتمادي متقابل انباشته‌اي که ميان طرفين ايجاد شده است با يک جلسه مثبت و سازنده کاملا برطرف شود. البته همزمان نياز به اعتماد عمومي هم هست چون يکي از شرايط توفيق مذاکرات بين‌المللي حفظ ماهيت محرمانه آنهاست و معمولا هر مقدار مذاکره‌کنندگان کمتر خبر به بيرون درز بدهند، بيشتر نشان جدي‌بودن مذاکرات و امکان رسيدن به توافق است. به‌هرحال قرار نبود کار آساني باشد…»
مذاکرات ژنو در شرايطي به پايان رسيد که به‌اعتقاد ناظران براي اولين بار در چند سال اخير، دوطرف در شرايطي محل مذاکرات را ترک کردند که لبخند رضايت بر لب دارند و احساس مي‌کنند دست‌خالي به پايتخت‌هاي خود بازنمي‌گردند.
——————————————————————————————————————————————–
بيانيه پاياني نشست ژنو
هيات‌هاي نمايندگي اعضاي eu۳+۳ (سه کشور عضو اتحاديه اروپايي + ۳) و جمهوري اسلامي ايران به رياست نماينده عالي اتحاديه اروپايي در سياست خارجي و امنيتي و وزير امورخارجه جمهوري اسلامي ايران دو روز مذاکرات محتوايي و با نگاهي رو به آينده در شهر ژنو در روزهاي ۱۵و۱۶ اکتبر برگزار کردند. بر پايه فضاي مثبت اولين جلسه وزيران در نيويورک در تاريخ ۲۶سپتامبر، وزيرخارجه جمهوري اسلامي ايران کليات طرحي را به‌عنوان مبناي مذاکرات ارايه کرد که توسط اعضاي گروه eu۳+۳ (سه کشور عضو اتحاديه اروپايي + ۳) به‌عنوان مشارکتي مهم در فرآيند مذاکرات به‌دقت مورد بررسي قرار مي‌گيرد. اعضاي هيات‌هاي نمايندگي مشورت‌هاي دوجانبه و مشترکي پيرامون عناصر مختلف رهيافت پيشنهادي را به‌صورت عميق پيگيري کردند. تصميم گرفته شد که جلسه بعدي اعضاي گروه در ژنو در تاريخ ۸-۷نوامبر (۱۵ و ۱۶ آبان) برگزار شود. اعضا همچنين موافقت کردند که کارشناسان هسته‌اي، علمي و امور تحريم کشورهاي eu۳+۳ (سه کشور عضو اتحاديه اروپايي + ۳) و جمهوري اسلامي ايران قبل از نشست آينده و براي بررسي اختلاف‌نظرات و تهيه و تدوين قدم‌هاي عملي تشکيل جلسه دهند.
لینک خبر : http://sharghdaily.ir/?News_Id=23020
*****************************
یک سایت اسرائیل «۷ محور» پیشنهاد ایران به ۱+۵ را منتشر کرد
مهر ۲۵م, ۱۳۹۲
به گزارش خبرگزاری فارس، در شرایطی که مقامات ایران و اتحادیه اروپا، از محرمانه بودن مفاد پیشنهاد ایران به ۱+۵ سخن گفته بودند، سایت امنیتی دبکا، نزدیک به محافل اطلاعاتی و نظامی رژیم صهیونیستی در گزارشی مدعی شد که پیشنهاد ایران ۷ محور داشته و به‌زعم خود این ۷ محور را مورد اشاره قرار داد.
بنابراین گزارش، دبکا مدعی شده است اختلاف نظرها بین ایران و ۱+۵ به حدی زیاد بود که در روز دوم، شش کشور مذاکرات چندجانبه با ایران را متوقف کرده و به دو اردوگاه تقسیم شدند، روسیه و چین با ایرانی‌ها جلسه داشتند و چهار کشور دیگر مشغول مباحثه با یکدیگر شدند.
به نوشته دبکا، در شرایطی که ظریف و عراقچی، دو دیپلمات ایرانی از مذاکرات به شکل مثبت یاد می‌کنند، طرف غربی در این مذاکرات چیزی بیش از چارچوبی جزئی و بدون جزئیات مشخص ندیده‌ است. این در حالی است که مقامات غربی هم در اظهارنظرهای خود مذاکرات اخیر را تحسین کرده‌اند. هم کاترین اشتون و هم کاخ سفید و سخنگوی وزارت خارجه آمریکا دست‌کم از جدیت مذاکرات تقدیر به‌عمل آورده‌اند.

آنچه دبکا به عنوان هفت محور گام نهایی پیشنهاد شده توسط ایران نقل کرده، بدین شرح است:

۱- ایران از حق غنی‌سازی اورانیوم به هیچ‌وجه و تحت هیچ شرایطی کوتاه نمی‌آید.

۲- ایران حاضر است مقداری از اورانیوم غنی شده خود را در یک بازه زمانی مشخص تسلیم کند.

۳- سطح غنی‌سازی ایران به سطحی پایین‌تر – احتمالا ۵ درصد – تقلیل می‌یابد.

۴- ایران غنی‌سازی ۲۰ درصدی را کاهش می‌دهد اما آن را برای تولید ایزوتوپ‌های دارویی و تحقیقاتی حفظ می‌کند. این بخش به گفته دبکا دچار ابهام در بیان بوده است.

۵- ایران سرانجام به بازرسان آژانس اجازه بازدید از سایت نظامی پارچین را خواهد داد.

۶- ایران پروتکل الحاقی را می‌پذیرد اما اجازه نخواهد داد سایت‌هایی که به عنوان سایت هسته‌ای اعلام نشده‌اند مورد بازرسی قرار گیرند. عراقچی تاکید کرده است که این اتفاق تنها زمانی رخ می‌دهد که تحریم‌ها رفع شده باشند.

۷- تهران قول می‌دهد که رآکتور شکافت پلوتونیوم در اراک را به‌عنوان جایگزین غنی‌سازی اورانیوم نسازد.
دست‌کم دو مورد از ۷ مورد فوق، یعنی موارد ۲ و ۷، مخالف آن چیزی است که مقامات ایرانی در اظهارنظرهای عمومی خود بر آن تاکید کرده‌اند. البته این نکته نیز روشن است که دبکا در انتشار این خبر حسن نیتی ندارد و احتمالا محورهای مزبور را به‌صورت تحریف شده منتشر کرده است.
نکته جالب‌تر آنکه پایگاه صهیونیستی دبکا در خبری دیگر مدعی شده که مقامات آمریکایی جزئیات پیشنهاد ایران را در اختیار مقامات اسرائیلی قرار نداده‌اند اما توضیح نداده چگونه یک سایت صهیونیستی به این اطلاعات دست یافته در حالی که مقامات رژیم صهیونیستی از دریافت آنها عاجز بوده‌اند؟
گفتنی است رسانه پیش‌تر به وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران توصیه کرده بودند تا پیش از آنکه سایت‌های صهیونیستی اقدام به افشاسازی و تحریف پیشنهاد ایران نمایند، برای مدیریت افکار عمومی داخلی و خارجی تدبیری بیندیشد.
*******************************
«مذاکرات هسته‌ای نباید از مردم مخفی بماند»
۲۵ مهر ۱۳۹۲

وبلاگ «هابیل» در تازه‌ترین پست خود از محرمانه ماندن مذاکرات هسته‌ای ایران با غرب انتقاد کرده و نوشته که «چه کسی حق دارد این‌‌گونه محرمانه و مخفی، امری مهم که ممکن است در آن امتیازهای نادرست به طرف غربی داده شده باشد را از ملت ایران پنهان نگه دارد.»

این وبلاگ افزوده «چنین ایده‌ای نباید بتواند راحت و آسوده هر آن‌چه که می‌خواهد را در لایه‌ای مخفی و ذیل عنوان محرمانه پیش ببرد و مردم ایران زمانی از توافقات خبردار شوند که آب از آب گذشته باشد.»

متن کامل این پست با عنوان «کلاه‌تان را قاضی کنید و بادبان‌ها را بکشید!»

من نمی‌دانم چرا باید درخواست شود که مفاد یک مذاکره، که برایش خون ریخته شده است و بدل به یک امر هویتی شده است، مخفی و محرمانه باشد. تیم ایرانی از چه چیزی هراس دارد و مگر چه دارد تقدیم غرب می‌کند که باید اصرار داشته باشد که مفادی که در بسته‌ پیشنهادی‌اش است محرمانه باقی بماند.

صداها و خبرها و حرف‌هایی که در فضای رسانه‌ای رد و بدل می‌شود حاکی از آن است که بیش از این نمی‌شود به ظریف و تیم مذاکره‌ کننده‌ هسته‌ای اعتماد داشت و اگر حتی اعتماد داشت، نمی‌توان چشم‌ها را بست و همه چیز را سپرد.

چه کسی حق دارد این‌‌گونه محرمانه و مخفی، امری مهم را که ممکن است در آن امتیازهای نادرست به طرف غربی داده شده باشد را از ملت ایران پنهان نگه دارد. تیمی که بر خلاف تاکیدات عقلا، راه حل برون‌رفت از وضعیت فعلی را به جای استحکام داخلی و دیدن پاسخ در درون، تسامح با غرب در ذیل عنوان خنده‌دار گفت‌و‌گو و مذاکره می‌داند.

چنین ایده‌ای نباید بتواند راحت و آسوده هر آن‌چه که می‌خواهد را در لایه‌ای مخفی و ذیل عنوان محرمانه پیش ببرد و مردم ایران زمانی از توافقات خبردار شوند که آب از آب گذشته باشد.

بیش‌تر از این تیم مذاکره‌کننده‌ هسته‌ای، باید یقه‌ سعید جلیلی و تیم مذاکره‌کننده‌ سابق را گرفت که کجا هستند؟ آن همه شعار و داد و قال کجاست؟ مگر نه این است که دیدگاه‌شان غیر از دیدگاه ِ فعال کنونی است و اختلاف که چه عرض کنم، افتراق نظرهای جدی دارند؟ اکنون کجایند؟

کجا اجازه می‌دهد مصحلت که مثل بچه‌مثبت‌ها گوشه‌ای بنشینند و هیچ نگویند؟ نمی‌گویم جنجال کنند؛ اما وظیفه دارند به امر عقل، باب بحث و گفت‌و‌گوی علمی و منطقی را در این میانه باز کنند و اجازه بدهند که دیدگاه تیم فعلی در فرآیند درستی د/NB/L; کشاکش تضارب آراء، به بررسی کشیده شود. توجیه بدنه‌ رسانه‌ای نسبت به اتفاقات یکی از وظایف اصلی تیم سابق است که ظاهرا به فراموشی سپرده شده است؛ به نام ِ هر چه و برای هر چه.

«اصلاح وضعیت سیاست خارجی، راه حل است»، انتخاب گزاره‌ منفعلانه و تا حدی ظلم‌خواهانه‌‌ای‌ست که روی میز وزارت خارجه است و این عقب‌گرد نباید برای دولت کم‌هزینه باشد. چه تضمینی است دولتی که وعده‌ی را به «برنامه‌ریزی ۱۰۰ روزه» بدل کرد، فردا روزی «حل وضعیت سیاست خارجی» را به بهانه‌ سامان دادن به اوضاع اقتصادی، قلب به «ارتباط مسالمت‌آمیز با آمریکا» برای رفاه خیلی بیش‌تر نکند؟

همان وعده‌ی «تحول اقتصادی در ۱۰۰ روز» که حسن روحانی هشت خرداد در برنامه‌ با دوربین داد و اظهر من الشمس است و حضرات مشغول ماست‌مالی‌اش هستند.

که نه این‌که ما با ارتباط با آمریکا مخالف باشیم، بلکه آن طرف را شارلاتان‌تر از این حرف‌ها می‌دانیم و نگاه موافقان و مشوقان را در مودبانه‌ترین و خوش‌بینانه‌ترین صورت، ناشی از ساده‌اندیشی می‌دانیم.

بعد آدم می‌بیند که در شبکه‌های اجتماعی مختلف، دوستان مشغول خاله‌بازی‌های مرسوم هستند در این‌که آقای ظریف کمردرد دارد و چرا عکسش منتشر می‌شود و این من را یاد مصدق می‌اندازد و الخ.

جمع کنید! بادبان‌ها را بکشید! حساب‌های‌تان را قاضی کنید و پشت کلاس ِ منطقی بودن و زود قضاوت نکردن آن‌قدر پنهان نشوید که روزی سر بلند کنید که نه دیگر کشتی هست و نه قایقی که شما فکر ِ رنگ ِ بادبان‌ش باشید.
Printer-friendly version
*****************************
بازتاب مذاکرات اتمی ژنو در محافل بین‌المللی
دویچه وله : یک مقام ارشد دولت اسرائیل از کشورهای غربی خواست که به تحریم‌های خود علیه جمهوری اسلامی ادامه دهند. این مقام اسرائیلی در واکنش به برخی اظهارات پیرامون «نزدیکی احتمالی میان ایران و کشورهای غربی در پرونده اتمی» در روز چهارشنبه (۱۶ اکتبر/۲۴ مهر) گفت: «در مورد پرونده اتمی ایران پیشنهادات جدید ملاک نیستند و باید تنها به اقدامات عملی این کشور توجه کرد.»
این مقام دولت اسرائیل افزود: «تا زمانی که ایران گام‌های واقعی و اساسی برای کاهش جنبه‌های نظامی برنامه اتمی خود بر ندارد، جامعه جهانی نباید از شدت تحریم‌های خود علیه جمهوری اسلامی بکاهد.»
در یک کنفرانس خبری در ژنو عباس عراقچی، معاون وزیر امور خارجه و عضو ارشد هیئت مذاکره‌کننده‌ی ایرانی، برای نخسیتن بار به پرسش یک روزنامه‌نگار اسرائیلی پاسخ داد و تصریح کرد که در صورت توافق میان ایران و گروه ۱+۵ ، اسرائیل نیز این توافقات را خواهد پذیرفت.
عراقچی گفت که توافق بر سر پرونده اتمی چشم‌انداز جدیدی را در مناسبات ایران با دیگر کشورها خواهد گشود. بطور معمول مقامات ایرانی از گفت‌وگو با روزنامه‌نگاران اسرائیلی خودداری می‌کنند.

واکنش مثبت مقامات آلمانی به روند مذاکرات

مسئولان رسمی وزارت امور خارجه آلمان همچون دیگر اعضای گروه ۱+۵ روند مذاکرات ژنو را «مثبت و سازننده» خواندند.
گیدو وستروله، وزیر امور خارجه آلمان، مذاکرات اتمی ژنو را»جدی و ماهوی» خواند و گفت: «ما خواهان ادامه سریع مذاکرات اتمی هستیم. مذاکرات ژنو امید ما به حل دیپلماتیک مناقشه اتمی را افزایش داده است.»
وزیر امور خارجه آلمان افزود: «ادامه مذاکرات باید نگرانی‌های ما درباره ماهیت نظامی برنامه اتمی ایران را رفع کند.»
امید نوری‌پور، کارشناس امور امنیتی و سیاست خارجی حزب سبزهای آلمان نیز در گفت‌وگو با روزنامه آلمانی «اوزنابروکر تسایتونگ» از امیدواری خود به مذاکرات آتی ایران و گروه ۱+۵ در سه هفته آینده در ژنو سخن گفت و خواهان رفع برخی تحریم‌ها در زمینه دارو و خدمات فنی شد.
نوری‌پور تصریح کرد که امکان حل مناقشه اتمی در ظرف یک سال وجود دارد. او افزود: «برخلاف گذشته ایران نه تنها دست به وقت‌کشی نمی‌زند، بلکه بر سرعت تلاش‌های خود افزوده است.»
وی از سوءمدیریت پرونده اتمی ایران در دوران هشت ساله احمدی‌نژاد انتقاد کرد و شرایط وخیم اقتصادی ایران را دلیل تعجیل دولت روحانی دانست. نوری‌پور افزود: «ایران باید برای بازرسی از فعالیت‌های خود آماده باشد و در مقابل غرب نیز باید برخی تحریم‌ها در مورد صدور دارو و کمک‌های فنی برای مقابله با قاچاق مواد مخدر را لغو کند.»

نگاه خوش‌بینانه و محتاطانه غرب به ادامه مذاکرات

کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز مذاکرات دو روزه ژنو را «سازننده «خواند و انتشار نخسیتن بیانیه مشترک میان ایران و گروه ۱+۵ را نشانه‌ای مثبت از روند مذاکرات کنونی دانست.
همچنین جی کارنی، سخنگوی کاخ سفید آمریکا، پیشنهاد جدید ایران را «جدی و قابل توجه» دانست و تصریح کرد که دولت آمریکا طرح جدید ایران را «امری بی‌سابقه» ارزیابی می‌کند.
تا کنون طرف‌های مذاکره‌کننده از انتشار جزییات گفت‌وگو‌ها خودداری کرده‌اند. به گفته دیپلمات‌های غربی محرمانه نگاه داشتن جزئیات مذاکرات، خواست هیئت ایرانی بوده است.
در گزارش‌های رسانه‌ای به نقل از عباس عراقچی، معاون وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، آمده است که ایران به منظور اعتمادسازی، بازدید سرزده بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از تاسیسات هسته‌ای را مطرح کرده است. گفته می‌شود که ایران در پیشنهاد سه مرحله‌ای خود کاهش سطح و مقدارغنی‌سازی و پیوستن احتمالی ایران به پروتکل الحاقی «ان‌پی‌تی» را نیز در نظر گرفته است.
دور بعدی مذاکرات اتمی در ۷ و ۸ نوامبر ( ۱۵ و ۱۶ آبان) در ژنو سوئیس برگزار خواهد شد. به گفته محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، گروه ۱+۵ در سه هفته آینده فرصت خواهد یافت مواضع و اقدامات خود را در قبال جزئیات پیشنهاد ایران تنظیم کند.********************************
در انتظار گام اول
غلامعلی خوشرو . عضو تیم مذاکره هسته‌ای دولت اصلاحات
در مورد مذاکرات دو روز گذشته در ژنو باید به دو نکته توجه داشت. نخست اینکه حق ایران به‌عنوان عضو «ان‌پی‌تی» برای غنی‌سازی مورد تایید و تاکید قرار بگیرد و به طرف‌های غربی تفهیم شود موظف به تایید این حق هستند. دوم، اگر عدم اعتمادی نسبت به نیت ایران در طرف‌های مقابل وجود دارد، با مکانیسم‌ها و ابزارهای قانونی و دارای مشروعیت، به مرتفع‌شدن این نگرانی‌ها کمک شود. البته «بی‌اعتمادی» امری ذهنی است یعنی همه می‌توانند از بی‌اعتمادی به طرف مقابل سخن بگویند و خواستار اقداماتی برای رفع آن شوند! نیاز به اعتماد، نیازی مشترک میان ایران و غرب است و به‌دست‌آوردن آن، هم از ابعاد فنی برخوردار است و هم سیاسی. در حوزه فنی، همکاری ایران با آژانس می‌تواند به‌صورت کامل صورت گیرد که این جنبه مشکلی نیست. اما در بعد سیاسی، طرفین می‌توانند به سمتی حرکت کنند که نسبت به نیات و تلاش‌های سیاسی یکدیگر، احساس آرامش داشته باشند. این طبیعتا کار دشوار‌تری است، زمان بیشتری نیاز دارد و با حرف به دست نمی‌آید. با این حال غرب می‌تواند با شنیدن پیام انتخابات در ایران که رای به دولت تدبیر و امید و رای به اعتدال و خردورزی و تعامل با جهان بود با مردم ایران همگام شود و این مشارکت مدنی و حضور تعامل‌گرا را ارج نهاده و مسیر همکاری را در پیش بگیرد. از این منظر، شرایط مناسب است. اگرچه پیرامون مذاکرات اخیر، اخبار خاصی اعلام نشده اما همه امیدوار هستند طرفین در قدم اول به یک چارچوب مشترک برسند که به نظر نگارنده می‌تواند دربرگیرنده این باشد که در انتهای این مسیر، حق غنی‌سازی برای ایران به رسمیت شناخته شده و ایران هم نکات مدنظر جامعه جهانی برای تضمین صلح‌آمیزبودن برنامه هسته‌ای خود با تکیه بر فتوای مقام‌معظم‌رهبری را مدنظر قرار دهد. اگر این تفاهم حاصل شود و غرب دریابد با تاکید روی تحریم‌ها نمی‌توان مردم ایران را به زانو درآورد و پیام رفتار مدنی ملت ایران در انتخابات را فهم کند، مسیر فعلی را رها می‌کنند تا تحریم‌ها هرچه سریع‌تر برداشته شود. در این میان، دیدارهای دوجانبه صورت‌گرفته ایران و ایالات متحده و برخی دیگر از هیات‌های حاضر در مذاکرات، از این جهت دارای اهمیت است که هرکدام از این کشورها منافع و نگرانی‌های خاص دارند. دیدار با طرف آمریکایی مهم است چه اینکه بارها حتی از سوی مسوولان آژانس اتمی گفته شده این آمریکایی هستند که فشار اصلی را بر دیگر کشورها وارد می‌کنند تا تحریم‌ها افزایش یافته و ماهیت حقوقی و فنی برنامه هسته‌ای کشورمان، به فضای امنیتی تبدیل شود. این گفت‌وگو‌ها برای روشن‌شدن آمریکایی‌ها شده و اهداف صلح‌آمیز، فنی و حقوقی برنامه هسته‌ای ما را تشریح می‌کند. اخیرا نکات مثبتی در برخورد آنها بوده که حتما باید روی این نکات مثبت کار کرد. اینکه در سخنان آقای اوباما، حق ایران برای غنی‌سازی به رسمیت شناخته شده، یک گام قابل قبول است. آنها اگر بتوانند ملاک‌های عینی برای دریافت واقعیت صلح‌آمیز فعالیت‌های هسته‌ای ایران معرفی کنند و مسیر درستی و نیکی را در پیش بگیرند حتما می‌توانند به ایران اعتماد کنند. جنبه عینی آن با مکانیسم‌های آژانس و بازرسی‌های بر طبق معاهده عدم اشاعه قابل حصول است. جنبه سیاسی نیز با همکاری‌های منطقه‌ای و جهانی قابل دسترسی است. توجه به نیازها و خواسته‌های عمومی، بشری، مبارزه با مواد مخدر و افراطی‌گری و تروریسم و توجه به حقوق پناهندگان است – که ایران همیشه دنبال آن بوده- مسیر خوبی برای همکاری است. در خاتمه ذکر این نکته ضروری است که این مذاکرات، پیچیده بوده و دارای ابعاد فنی، حقوقی، اقتصادی، امنیتی و سیاسی است. برای گشودن هرکدام از مسیرها، نیاز به مشورت با پایتخت‌های شش کشور وجود دارد. سرعت‌دادن به مذاکرات، امری مثبت است و اگر طرف‌های غربی در همین مذاکرات در اقدامی نمادین، لغو یا کاهش تعدادی از تحریم‌ها را اعلام کنند نوعی پاسخ مثبت به رویکرد تعامل‌گرای دولت جدید و گامی برای پیشبرد مسیر مذاکره تلقی خواهد شد.
لینک خبرشرق : http://sharghdaily.ir/?News_Id=23028
*********************************
اعتماد یا ایجاد باور ؟ (یادداشت روز)
سعدالله زارعی
کیهان ـ 25 مهرماه 1392
«اعتمادسازی» یک مفهوم بینابینی و دوجانبه است و معمولا در مواردی به کار می‌رود که پیش بردن یک هدف به همکاری طرف یا طرف‌های دیگر نیاز دارد و این موضوعی است که در همه سطوح مراودات اجتماعی- اعم از مراوده یک شخص با شخص دیگر، یک گروه با گروه دیگر، یک جامعه با جامعه دیگر و یک کشور با کشور و کشورهای دیگر- مطرح می‌باشد.
اعتمادسازی را بطور کلی می‌توانیم در مواجهه با دو وضعیت ترسیم کنیم؛ وضعیتی که ما با «فرد یا جامعه همراه» سر و کار داریم و وضعیتی که ما با «فرد یا جامعه مخالف» روبرو هستیم مسلما اصول، روش و فعالیت‌ ما در هر کدام از این دو باید با هم متفاوت باشد و جابه‌جا استفاده کردن از اصول و روش‌ها نه تنها منطقی نیست که قطعا به نتیجه هم نمی‌رسد.
خداوند متعال می‌فرماید: «محمد رسول خدا-ص- و کسانی که با او هستند نسبت به کفار شدید و نسبت به مؤمنان رحیمند». کاملا واضح است که قرآن به همان اندازه که مومنان را به اعتماد به یکدیگر توصیه می‌کند به همان اندازه از اعتماد به کفار پرهیز داده و در آیاتی آن را موکول به شرایط خاصی کرده است.
در اینجا یک سؤال هم مطرح است: آیا لازمه مراوده با کفار جلب اعتماد آنان است یا خیر؟ در نگاه اولیه اعتماد مقدمه جلب همکاری است ولی با یک نگاه عمیق‌تر و عینی‌تر درمی‌یابیم که رابطه منطقی و قطعی میان مراوده و اعتماد وجود ندارد. در دوره نظام دو قطبی مراودات فراوان و گسترده‌ای حتی در مسایل حساس میان آمریکا و شوروی وجود داشت بدون آنکه ذره‌ای اعتماد میان آنان نسبت به یکدیگر وجود داشته باشد. مراودات معمولا بر پایه «منافع» تعریف می‌شود نه اعتماد به یکدیگر. البته این در مورد «روابط راهبردی» مصداق ندارد. روابط راهبردی به آن دسته از رابطه دو کشور اطلاق می‌شود که دو طرف در دفاع از طرف دیگر در مواجهه با طرف سوم متعهد شوند و مثلا هجوم به خاک یکی از دو کشور به مثابه هجوم به خاک هر دو کشور تلقی شود. در روابط راهبردی، اعتماد مهمترین عنصر به حساب می‌آید اما در موارد دیگر اساسا بحث از اعتماد کردن جایگاهی ندارد.
اعتمادسازی در عرف بین‌الملل به معنای پذیرش حرکت در یک چارچوب توافق شده یا مورد نظر طرف مقابل می‌باشد. در واقع کسی که می‌گوید من درصدد اعتمادسازی هستم می‌گوید من در حال حرکت به سمت چارچوب و قواعدی هستم که طرف مقابل آن چارچوب و قواعد را قبول دارد از این‌رو تیم جدید مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران می‌گوید در قبال حرکت ما به سمت اعتمادسازی، حریف ما یعنی غرب به سرکردگی آمریکا باید حق غنی‌سازی ایران را بپذیرد. اما این برخلاف ظاهر شیک آن، نوعی تناقض‌گویی است چرا که حرکت در چارچوب و قواعد مورد قبول آنان و بیرون از معاهده NPT، در واقع پذیرش دست کشیدن ایران از حق هسته‌ای (غنی‌سازی و غیر غنی‌سازی) است؛ چرا؟ برای اینکه وقتی تیم هسته‌ای ما از حق کشور خود در غنی‌سازی مطابق با استاندارد آژانس بین‌المللی هسته‌ای (Npt) حرف می‌زنند طرف مقابل از یک قاعده حقوقی برتر حرف زده و پاسخ می‌دهد این «حق مسلم» بوسیله قطعنامه‌های شورای امنیت- از جمله قطعنامه 1737- از شما سلب شده و کشور شما از آن مستثنی شده است. شما برای اینکه بار دیگر از آن حقوق بهره‌مند شوید باید تعهدات و الزامات خود در قطعنامه‌ها را عمل کنید و پس از خروج از شورای امنیت درباره این حق، با آژانس وارد مذاکره شوید.
اگر طرف مقابل کماکان بر این دیدگاه اصرار داشته باشد، «اعتمادسازی» به این معنا نیست که شما تلاش کنید تا درستی حرکت خود را در چارچوب قوانین موضوعه و فنی بین‌المللی به اثبات برسانید تا آنگاه بحث نصب دوربین‌ها و بازرسی‌های سرزده (به فرض که پذیرش این دو با منافع و امنیت ملی سازگار باشد!) موضوعیت پیدا کند. حریف به شما می‌گوید اول اجرای قطعنامه‌ها، پس از آن کاهش تدریجی تحریم‌ها در قبال اعطای حقوقی نظیر بازرسی سرزده، کنترل تسلیحات موشکی و… و… به عبارت دیگر در این روند شما حتی با پذیرش قطعنامه‌های شورای امنیت نمی‌توانید اعتماد موردنظر حریف را جلب کنید اگر چه آنها از صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای کشورمان مطمئن هستند و چالش هسته‌ای را بهانه‌ای برای تحریم‌‌ها می‌دانند.
در مواجهه با محیط بین‌المللی، بخصوص آنگاه که با دشمنان مواجه هستیم نمی‌توانیم با مبنای اعتمادسازی شروع به کار کنیم چرا که از یک سو با این مبنا ما می‌پذیریم که رفتار و عملمان در گذشته به گونه‌ای بوده که نگرانی‌هایی را برای طرف مقابل پدید آورده و به این مناقشه چندین ساله منجر شده است یعنی در همین قدم اول زیر یک صورت حساب بدهکاری امضا می‌کنیم و اجازه می‌دهیم حریف در بالای امضای ما هرچه را که خواست بنویسد و آنگاه بگوید بسیار خوب حالا به این- مثلا- 100 مورد یکی‌یکی پاسخ بدهید و طرف هم اجازه داشته باشد بعد از هر مورد بگوید قبول دارم یا قبول ندارم.
باید در دشمن به جای اعتماد، باور ایجاد کرد. باور به اینکه شما توانایی دارید علیرغم همه این مخالفت‌ها و جبهه‌گیری‌ها راه خود را ادامه دهید. دشمن باید باور کند که تأثیر فشارهایش و توانایی اعمال فشارهایش در حدی نیست که طرف مقابل را وادار به تسلیم نماید واقعیت هم این است که توانایی ملت ایران برای خنثی کردن فشار دشمن بسیار زیاد است و توانایی دشمن در اعمال اراده‌اش بر ملت ایران زیاد نیست. شاخص‌های اقتصادی دنیا، ایران را در ردیف 17 قرار داده است یعنی ما هفدهمین کشور از نظر توانایی تولید ناخالص داخلی (GDP) هستیم. بسیاری از مسئولان و متخصصان اقتصادی کشور از جمله وزیر اقتصاد کشور می‌گویند به راحتی می‌توان ایران را با 35 میلیارد دلار اداره کرد و نیازی به 120 میلیارد دلار کنونی ندارد. این 35 میلیارد دلار به راحتی از طریق دو سه کشور همسایه که رابطه نسبتا راهبردی با ایران دارند قابل تأمین است. این را باید با زبان آمار برای دشمن تشریح کرد تا بداند فشار اقتصادی به ایران، راه‌حل نیست اما متأسفانه شاهدیم که همان کسانی که در مواجهه با دشمن قایل به اعتمادسازی هستند همان‌ها در تریبون‌ها اعلام می‌کنند که خزانه کشور خالی است و میلیاردها دلار و ریال بدهی روی دست دولت جدید است! این در حالی است که همین الان حقوق میلیونها کارمند و… پرداخته می‌شود، حمل و نقل دریایی، جاده‌ای، ریلی و هوایی کشور کاملا فعال است، از همه ظرفیت‌های آموزشی و بهداشتی استفاده می‌شود، واحدهای درمانی و دارویی کشور در مقیاس قابل‌قبولی فعالند، ساخت و سازها امورات مرتبط با خوراک و پوشاک و مسکن به خوبی جریان دارد اگر دولت با اعتقاد به اینکه کشور غنی است و سرمایه‌های فراوانی در دسترس دارد، وارد میدان شود، اشکالات محدود کنونی که در کشورهای دیگر فراوان‌تر از آن‌ها وجود دارد، به سرعت و به خوبی حل و فصل می‌شوند.
اعتمادسازی در اختیار ما نیست چرا که طرف مقابل باید آن را بپذیرد، اعتقادات دینی و تجربه‌ ما و خوی استکباری قدرت‌های سلطه‌گر به ما می‌گویند هیچگاه این اعتماد جلب نمی‌شود مگر اینکه ملت ما- العیاذ بالله- به ملت مرده‌ای تبدیل شود ولی حرکت ایران روی خط قدرت و اقتدار که با اعتماد به توانایی ملت ایران تلازم دارد، قطعا به نتیجه می‌رسد. دولتمردان ما شاخص‌های اقتصادی، سیاسی، امنیتی، اجتماعی و فرهنگی را مرور کنند تا بدانند ایران از مرز «قدرت منطقه‌ای» عبور کرده و به مرز قدرت بین‌المللی نزدیک شده است. دولتمردان ما در سفر به کشورهای منطقه از هند تا مراکش، مجالی هم برای دیدار با ملت‌ها در نظر بگیرند تا دریابند ایران در اوج تاریخی محبوبیت خود و غرب در پایین‌ترین سطح پذیرش ملت‌ها قرار دارند در عرف بین‌الملل این یکی از مهمترین مؤلفه‌های «قدرت پایدار» است. دولتمردان ما حرکت اقتصادی ایران را با حرکت اقتصادی هر یک از کشورهای اروپایی مقایسه کنند تا دریابند که امروز رشد هیچ کشور اقتصادی اروپا به اندازه رشد کشور ما نیست. دولتمردان نباید بخاطر رقابت با یک گروه داخلی، حقایق کشور را جابجا کرده و احساس ضعف خود را «ملی» معرفی نمایند.
سعدالله زارعی
****************************
حقیقت‌پور در گفت‌و‌گو با تسنیم:
تیم مذاکره‌کننده ایران زیر بار پروتکل الحاقی نمی‌رود/ آمریکایی‌ها این بازی را به راه انداخته‌اند
خبرگزاری تسنیم: نائب رئیس کمیسیون امنیت‌ملی مجلس با تاکید بر اینکه پروتکل الحاقی بحثی نیست که هیئت مذاکره‌کننده ایرانی بپذیرد یا زیر بار آن برود گفت: آمریکایی‌ها برای جلو افتادن در مذاکرات این بازی رسانه‌ای را به راه انداخته‌اند.
منصور حقیقت‌پور نائب رئیس کمیسیون امنیت‌ملی و سیاست‌خارجی مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار پارلمانی خبرگزاری تسنیم با اشاره به آغاز دور دوم مذاکرات ایران و گروه 1+5 در ژنو و ادعای برخی رسانه‌های غربی درباره پذیرش پروتکل الحاقی از سوی جمهوری اسلامی ایران، گفت: ممکن است بحث‌های زیادی از سوی رسانه‌ها و دیپلمات‌های غربی مطرح شود اما مسلما مقامات ایرانی شرکت‌کننده در مذاکره با گروه 1+5 مواردی نظیر پروتکل الحاقی را قبول نخواهند کرد و مطمئنا به این سمت نخواهند رفت.
وی افزود: مقامات غربی بحث‌هایی را درباره شفاف‌سازی در برنامه هسته‌ای ایران مطرح کرده‌اند در حالی که این حرف نامربوط است چرا که جمهوری اسلامی ایران اقدام پنهانی ندارد و از حق مسلم خود عقب‌نشینی نخواهد کرد.
نائب رئیس کمیسیون امنیت‌ملی مجلس با بیان اینکه مطرح کردن این بحث‌ها بازی سیاسی و دیپلماتیک از سوی آمریکایی‌هاست تا عقب نیفتند، تاکید کرد: آنها ناچار هستند تا حقوق حقه جمهوری اسلامی ایران را به رسمیت بشناسند و در مقابل قله بلند علمی ایران زانو بزنند.
حقیقت‌پور خاطرنشان کرد: غربی‌ها باید توانایی بومی غنی‌سازی در ایران و چرخه غنی‌سازی سوخت هسته‌ای را بپذیرند و تحریم‌های ظالمانه و نامشروع علیه ملت ایران را بردارند تا بتوان به آینده مذاکرات امیدوار بود.
وی با تاکید بر اینکه پروتکل الحاقی بحثی نیست که هیئت مذاکره‌کننده ایرانی بپذیرد یا زیر بار آن برود، تصریح کرد: آمریکایی‌ها برای جلو افتادن در مذاکرات، این بازی رسانه‌ای را به راه انداخته‌اند.
نائب رئیس کمیسیون امنیت‌ملی و سیاست‌خارجی مجلس، اظهار داشت: قطعا اگر مجلس در خصوص پروتکل الحاقی مصوبه‌ای داشته، تیم مذاکره‌کننده نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد.
****************************************+
آخرین اخبار از مذاکرات ژنو همزمان با پایان نشست چهارم + بیانیه نهایی طرفین
جزییات بیشتر از بسته پیشنهادی ایران به 5+1/ عراقچی: ایران آماده اجرای پروتکل الحاقی است/ واکنش نمایندگان مجلس: اجرای پروتکل نیازمند تصویب مجلس است
گروه سیاسی- رجانیوز: ژنو همچنان میزبان مذاکرات حساس و فشرده جمهوری اسلامی ایران و گروه 5+1 است، مذاکراتی که تا ساعت 17.30 به وقت تهران دور سوم آن نیز به پایان رسیده است و از ساعت 18 به وقت تهران، دور چهارم آن نیز آغاز خواهد شد.
به گزارش رجانیوز، همانطور که از قبل نیز پیش بینی می شد تا این لحظه هیچ نقطه عطفی در روند مذاکرات طرفین صورت نگرفته است و در همین راستا دکتر ظریف وزیر امور خارجه کشورمان نیزطی گزارشی که ساعاتی قبل در صفحه فیس بوک خود منتشر کرد نوشت: « نمی شود انتظار داشت که بی اعتمادی متقایل انباشته ای که میان طرفین ایجاد شده است با یک جلسه مثبت و سازنده کاملا برطرف شود.»
پالس های منفی غرب ادامه دارد
در همین حال فارس به نقل از رویترز خبر داد هرگونه کاهش تحریم‌های واشنگتن علیه ایران در قبال گام‌های تهران برای عقب‌نشینی در خصوص برنامه هسته‌ای اش احتمالاً زودگذر و نمادین است زیرا هرگونه اقدام برای واگذاری امتیازات بیشتر (به ایران) احتمالاً با مخالفت کنگره روبرو می‌شود.
جان بولتون نماینده اسبق امریکا در سازمان ملل نیز طی یادداشتی که در روزنامه گاردین منتشر کرده است ایران را به دروغگویی در رابطه با برنامه هسته‌ای متهم کرده و نوشته است نباید به ایران اعتماد کرد. وی صدور مجوز برای غنی‌سازی در خاک ایران یا انجام فعالیت‌های بازفراوری در این کشور را «مشروعیت‌بخشی به برنامه هسته‌ای ایران» دانسته و مدعی شده است با این کار ایران قادر خواهد بود هر زمان که اراده کرد برنامه خود را به سمت اهداف تسلیحاتی پیش ببرد.
جزییات بیشتر از بسته پیشنهادی ایران
در همین رابطه یک منبع مطلع از مذاکرات ژنو گفته ایران یک «چارچوب دو مرحله‌ای» برای حل مناقشه هسته‌ای با غرب پیشنهاد داده است.
بر اساس گزارش پایگاه خبری «برکینگ دیفنس» طرحی که ایران به کشورهای 1+5 ارائه کرده به این منظور تدوین شده که حسن نیت ایران را به کشورهای غربی نشان دهد و زیربناهای پیشرفت در گفت‌وگوهای هسته‌ای را فراهم آورد.
در این طرح دو مرحله‌ای، چارچوب‌های زمانی لازم برای حل و فصل نگرانی‌های کشورهای غربی از برنامه هسته‌ای ایران که تهران همواره بر غیرنظامی بودن آن تأکید کرده منظور شده است.
بر پایه خبری که فارس منتشر کرده است، این منبع دیپلماتیک در مصاحبه‌ای اختصاصی با پایگاه خبری «برکینگ دیفنس» ادعا کرده ایران در مرحله اول این طرح که بین سه تا 6 ماه طول خواهد کشید غنی‌سازی 20 درصدی اورانیوم را انجام نخواهد داد؛ به علاوه، تهران در این مرحله ضمن دادن اطمینان خاطر درباره فعالیت‌هایش در رآکتور اراک، اطلاعات بیشتری درباره این رآکتور ارائه خواهد داد و اجازه دسترسی‌های بیشتر به آن را فراهم خواهد نمود.
این منبع نزدیک به مذاکرات ژنو همچنین ادعا کرده ضرب‌الاجل نهایی برای اینکه ایران تمامی مناقشات مربوط به برنامه هسته‌ای خود را حل کند نیز یک سال در نظر گرفته شده است. قرار شده قبل از اینکه هر دو طرف به نقطه‌ای برسند که بتوانند اعلام کنند در مذاکرات پیشرفتی حاصل شده، کارهای زیادی باید انجام شوند.
موضوعات دیگری که طبق ادعای این منبع غربی در این طرح منظور شده به احتمال محدود کردن غنی‌سازی ایران و کاهش تعداد سانتریفیوژهای انجام‌دهنده غنی‌سازی است. اینکه آیا موضوعات دیگری هم مطرح شده‌اند یا خیر هنوز مشخص نیست.
عراقچی از پذیرش پروتکل الحاقی می گوید
با این حال سید عباس عراقچی عضو ارشد تیم مذاکره کننده ی هسته ایران، در مصاحبه با خبرگزاری «آی‌پی‌اس» گفت ایران برای اجرای پروتکل الحاقی در پایان توافق هسته‌ای دوجانبه آمادگی دارد.
وی در مصاحبه با این خبرگزاری گفت: «پروتکل الحاقی بخشی از آخرین گام است. این گزینه روی میز است، اما نه در حال حاضر؛ بخشی از مرحله پایانی است.»
درصورت پذیرش این پروتکل، امکان بازرسی‌های جامع تری از تاسیسات هسته‌ای ایران برای بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی فراهم خواهد شد.
آقای عراقچی در پاسخ به این پرسش که آیا او امروز که دومین روز مذاکرات است و مذاکرات روز گذشته مثبت بوده انتظار پیشرفت در مذاکرات را دارد، گفت: «هر پیشرفتی به طرف مقابل بستگی دارد.»
وی افزود: «ما روز گذشته طرح پیشنهادی بسیار خوب، منطقی و متوازنی را ارائه دادیم. ما امروز منتظریم تا از 1+5 درباره طرح متقابل آنها، واکنششان و ارزیابی آنها از طرح پیشنهادی روز گذشته‌مان بشنویم.»
این مقام وزارت خارجه ایران تصریح کرد: «هنوز درباره اینکه آیا ما پیشرفتی داشته‌ایم زود است اما شاید امروز عصر بعد از اینکه نظرات آنها را شنیدیم، اگر همه چیز خوب پیش برود، بتوانیم به نتیجه برسیم.»
اولین واکنش مجلسی ها به سخنان عراقچی: پذیرش پروتکل نیاز به مصوبه مجلس دارد
اما این اظهارات وی بلافاصله با واکنش برخی از نمایندگان مجلس مواجه شد، بگونه ای که کامران نماینده اصفهان در گفتگو با فارس علیرغم مثبت ارزیابی کردن مذاکرات ژنو، پذیرش پروتکل را از اختیارات مجلس دانست و گفت: «این موضوع به مصوبه مجلس نیاز دارد که در همین زمینه در جلسه یکشنبه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس درباره این موضوع بحث خواهیم کرد.»
سخنگوی کمیسیون امنیت ملی نیز در این باره به تسنیم گفت که این مساله نیازمند بررسی و تصویب مجلس است و مذاکرات فعلی در چارچوب NPT است.
به گفته عراقچی، دور بعدی مذاکرات ایران و اتحادیه اروپا کمتر از یک ماه آینده در 16 و 17 آبان ماه باز هم در ژنو برگزار خواهد شد.
بیانیه مشترک ایران و اتحادیه اروپا همزمان با پایان نشست ژنو 4
در همین راستا محمد جواد ظریف، وزیر خارجه کشورمان و کاترین اشتون، مسئول کمیته سیاست خارجی اتحادیه اروپا پس از برگزاری کنفرانس خبری به صورت مشترک بیانیه‌ صادر کردند.
در این بیانیه آمده است:
هیئت های نمایندگی اعضای eu3+3 (سه کشور عضو اتحادیه اروبایی + 3) و جمهوری اسلامی ایران به ریاست نماینده عالی اتحادیه اروبایی در سیاست خارجی و امنیتی و وزیر امور خارجه جمهوری أسلامی ایران دو روز مذاکرات محتوایی و با نگاهی رو به آینده در شهر ژنو در روزهای ١٥و ١٦ اکتبر برگزار کردند.
برپایه فضای مثبت اولین جلسه وزیران در نیویورک در تاریخ ٢٦ سبتامبر، وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران کلیات طرحی را بعنوان مبنای مذاکرات ارائه کرد که توسط اعضای گروه eu3+3 (سه کشور عضو اتحادیه اروبایی + 3) بعنوان مشارکتی مهم در فرأیند مذاکرات به دقت مورد بررسی قرار می گیرد.
اعضای هیئتهای نمایندگی مشورت های دوجانبه و مشترکی پیرامون عناصر مختلف رهیافت پیشنهادی را به صورت عمیق پیگیری کردند.
تصمیم گرفته شد که جلسه بعدی أعضای گروه در ژنو در تاریخ ٨-٧ نوامبر برگزار شود.
اعضا همچنین موافقت کردند که کارشناسان هسته ای، علمی و امور تحریم کشورهای eu3+3 (سه کشور عضو اتحادیه اروبایی + 3) و جمهوری اسلامی ایران قبل از نشست آینده و برای بررسی اختلاف نظرات و تهیه و تدوین قدم های عملی تشکیل جلسه دهند.
همه چیز منتظر گذر زمان
در مجموع به نظر می رسد باید منتظر ماند و دید همانطور که عراقچی نیز اعلام کرده است، طی 6 ماه یا نهایتا 12 ماه آینده اتفاق خاصی در روند پرونده هسته ای جمهوری اسلامی ایجاد خواهد شد یا خیر؟ آیا حسن نیت مجدد ایرانی ها در قبال غرب، باز هم با پاسخ منفی آنها رو برو خواهد شد؟ آیا ایران یک بار دیگر پروتکل الحاقی را خواهد پذیرفت؟ آیا میزان غنی سازی اورانیوم در ایران بار دیگر نسبت به گذشته محدود خواهد شد؟ و پرسش های دیگر که گذر زمان پاسخ روشن تری به آنها خواهد داد.
*************************************
تاریخ انتشار: ۲۳ مهر ۱۳۹۲
چرا می باید همچون در برخی از مسائل داخلی ، به سیاق آزمون و خطا جلو رفت؟
ماجرای ظریف و عزت و غیرت یک ملت
شوق و ذوق ظریف کم کم بعد از سفرنیویورک ، با سخنان مسئولان ارشد کشورهای غربی سیر نزولی پیدا کرد و با خواندن تحلیل ها و پیش بینی نخبگان فکری ایران کارش به دوا و درمان کشید و آنگونه که در هنگام پیاده شدن از هواپیما در ژنو از ماشین بالابر استفاده نمود و در سخنانش نیز اعلام داشت که نباید به نتیجه رسیدن در کمتر از یکسال امیدوار بود
«عماریون»- علی ناییجی/ شوق و ذوق ظریف کم کم بعد از سفرنیویورک ، با سخنان مسئولان ارشد کشورهای غربی سیر نزولی پیدا کرد و با خواندن تحلیل ها و پیش بینی نخبگان فکری ایران کارش به دوا و درمان کشید و آنگونه که در هنگام پیاده شدن از هواپیما در ژنو از ماشین بالابر استفاده نمود و در سخنانش نیز اعلام داشت که نباید به نتیجه رسیدن در کمتر از یکسال امیدوار بود ضمن آنکه در ایران از سخنان اوباما و کری نیز انتقاد کرده بود . نکته مهم اینست چرا می باید همچون در برخی از مسائل داخلی ، به سیاق آزمون و خطا جلو رفت؟ یا اینکه در پس این مشی سیاسی ، هدفی تدوین شده وجود دارد؟
هدفی که بیشتر برآمده از استفاده از یک بار روانی است که تحت الشعاع آن بتوان پاسخگوی شعار تبلیغاتی حل مشکلات در 100 روز بود غافل از اینکه همه ی مشکلات ما از تحریم ها نیست بزرگ کردن آن برای ضربه زدن به حیثیت احمدی نژاد بود تا در انتخابات پیشرو نتواند یکی از همفکران خودش را به جای خویش بر مسند بنشاند در این میان چیزی که فراموش شد منافع ملی است که عملا هم در داخل و هم در خارج ، دست مایه ی دشمنان قسم خورده ی انقلاب شده است نگاه به حل معادله داخل در گرو حل رابطه با آمریکا بیشتر به طنز سیاسی تاریخی می ماند که انفعال مسئولین داخل را در پی داشت که زمان را از کف می دهند و در افزایش مشکلات عملا دست تیم مذاکره کننده ی ما نیز بسته می شود و توان چانه زنی را کم می کند متاسفانه سفر نیویورک در ابتدای دولت واقع شد که هم با برخی از اقدامات نابجا باعث چالشی سیاسی در جامعه شد و هم اقدامات عاجل دولت در عزل و نصب ها ، در روند اجرایی خلل ایجاد کرد خاصه با ورود سهم خواهان اصلاح طلب به کرسی های مدیریت در افزایش تنش کمک شایان توجه ایی نمود که حتی می توان گفت آتشی است که شاید خدای ناکرده باعث التهابات عدیده ایی شود.
ضمن آنکه تیم ناپخته ی اقتصادی در اجرای منویات تئوریک لیبرالی بسیار عجولانه دست بعمل زدند و برای توجیه آن از گذشته ، تابلوی سیاهی ارائه دادند و تصمیمات را برای حل ریشه ایی معضلات اقتصادی چاره ساز می دانند تا بدانجا که دست روی یارانه گذاشتند که می تواند پاشنه ی آشیل این دولت نیز باشد.
بدلیل وجود لیدرهای جریان های مختلف در حمایت از روحانی و تعجیل آنان در ارائه رویکرد جدید علاوه بر سهم خواهی ، به ارزش های کانونی نظام یورش بردند همچون شعارهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر ضد ولایت فقیه که خشم دلسوزان انقلاب را در پی داشت و نشان دادن دست آهنی در همان اوان کار به منتقدین خود ، حکایت از سردرگمی دارد که در پشت لبخند های تصنعی ، خود را نتوانسته پنهان کند ولی آقای ظریف در اثبات هم آوایی شخصیت با اسم اش ، دربازی فیس بوکش نشان داده که تحمل کشاکش را نداشته و خیلی زود در چنین مواقع ایی کارش به بیمارستان می کشد چون عمری در میان اطوکشیده های غربی بوده و از قافله ی ما پایین شهری ها دورافتاده بود و معلوم نیست در زمانی که بیشتر متوجه شود که در این مذاکرات پیروزی برای او وجود نخواهد داشت وآنگاه باید جوابگوی خدشه برعزت و غیرت ملت خود هم باشد کارش به کجا خواهد کشید؟
***********************************
america-sefarat1نماینده علی خامنه‌ای در دانشگاه‌ها:
جریانی در انتظار تمیز کردن سفارت آمریکا در تهران است

۲۵ مهر ۱۳۹۲
دیگربان
محمد محمدیان٬ نماینده علی خامنه‌ای در دانشگاه‌ها گفته جریانی در ایران منتظر است «آب و جارو» برداشته سفارتخانه آمریکا را «تمیز» کرده و برای آمریکایی‌ها «فرش قرمز» پهن کند.

به گزارش روز پنجشنبه (۲۵ مهر) سایت «نسیم» آقای محمدیان در جمع گروهی از دانشجویان گفته مذاکره «فی‌نفسه» بد نیست٬ اما «یک عده از اول انقلاب اصرار دارند که آمریکا دشمن نیست بلکه کلانتر دنیاست.»

حسن روحانی در جریان فعالیت‌های انتخاباتی خود در سال ۹۲ در برخی سخنرانی‌ها به طور تلویحی از آمریکا با عنوان «کدخدای» جهان یاد کرده بود.

روحانی پس از پیروزی در انتخابات و با موافقت علی خامنه‌ای٬ مذاکرات محدود با آمریکایی‌ها درباره پرونده اتمی تهران را آغاز کرده که این مسئله منجر به بروز اختلاف‌ در میان مقام‌های جمهوری اسلامی شده است.

حامیان حسن روحانی همچون اکبر هاشمی رفسنجانی با حمایت از این مذاکرات خواستار تغییر سیاست‌های ایران در رابطه با آمریکا و حتی حذف شعار «مرگ بر آمریکا» هستند.

حامیان و نظامیان علی خامنه‌ای نیز به صورت مشروط از این مذاکرات حمایت کرده و به نتایج آن بسیار بدبین هستند.

محمدیان نیز در همین رابطه گفته «مذاکره در فضای دیپلماتیک به معنی گفتگو نیست بلکه به معنای معامله است و این مغالطه کاری ژورنالیست‌هاست که فضای فکری مردم را به سمت معنای گفتگو برده‌اند.»

وی بی‌آنکه به نام هاشمی رفسنجانی اشاره کند اظهار کرده است: «یک جریان فکری در کشور منتظر است که آب و جارو بردارد و سفارت خانه را تمیز کند و برای آمریکایی‌ها فرش قرمز بیندازند.»

محمدیان افزوده که «این جریان برای رسیدن به اهداف و مقاصدش حتی دست به تحریف مدرن زده است. این‌ها در راستای تحریف خاطرات امام خمینی صرف نامه فرستادن به امام را شأنیت بخشیده‌‌اند و گمان می‌کنند ارسال یک پیشنهاد ولو طرف مقابل به آن جوابی ندهد آن پیشنهاد مشروعیت پیدا می‌کند.»

منظور وی نامه هاشمی رفسنجانی به آقای خمینی درباره حذف شعار «مرگ بر آمریکا» است که خبر آن چندی پیش در سایت رئیس مجمع تشخیص منتشر شد و جنجال‌های بسیاری به همراه داشت.

نماینده خامنه‌ای در دانشگاه‌ها اظهار کرده که «هنوز بیش از نصف ملت ما امام را به چشم خودشان دیده‌اند و آقایان امام را تحریف می‌کنند خدا می‌داند این‌ها ۵۰ سال دیگر چه می‌خواهند انجام دهند.»

وی همچنین افزوده است: «اگر ایستادگی کنیم آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند. آقایی هزینه دارد و هزینه آن ایستادگی و مقاومت است.»
*****************
۱۳۹۲/۷/۲۵ – ۵۵ : ۱۰
مسئول نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها: یک جریان فکری در کشور منتظر است آب و جارو بردارد و سفارتخانه را تمیز کند و برای آمریکایی‌ها فرش قرمز بیندازد/ ‹ آقایی› در جهان هزینه دارد و هزینه آن مقاومت است/ مذاکره در فضای دیپلماتیک به معنی تبادل نظر نیست، به معنای معامله است
به گزارش خبرنگار«نسیم» مهمترین محورهای سخنان حجت‌الاسلام محمد محمدیان، مسئول نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها در جمع اعضای مجمع عمومی جامعه‌اسلامی دانشجویان بدین شرح است:

– مذاکره فی نفسه ممنوعیت ندارد وانسان می‌تواند با بدترین دشمنانش هم مذاکره کند اما مسأله اینجاست که یک عده از اول انقلاب اسرار دارند که آمریکا دشمن نیست بلکه کلانتر دنیاست.
– مذاکره در فضای دیپلماتیک به معنی گفتگو وتبادل نظر نیست بلکه به معنای معامله و داد وستد است واین مغالطه کاری ژورنالیست هاست که فضای فکری مردم را به سمت معنای گفتگو برده اند.
– خاتمی هم در آن هشت سال خیلی تمایل داشت با آمریکا رابطه برقرار کند منتهی آمریکا تحویلش نگرفت و جرج بوش با گفتن جمله ایران محور شرارت است همه ی برنامه‌های خاتمی را بر هم زد.
– این رابطه و مذاکره اگر برقرار شود برای ما معامله ای دو سر برد است اگر به نتایج مثبت رسید یک برد تلقی می شود و اگر هم نرسید مجدد برد است چون احساس می شود آمریکا قابل اعتماد نیست.
– یکی جریان فکری در کشور منتظر است که آب و جارو بردارد و سفارت خانه را تمیز کند و برای آمریکایی ها فرش قرمز بیندازند این جریان برای رسیدن به اهداف و مقاصدش حتی دست تحریف مدرن زده است این ها در راستای تحریف خاطرات امام خمینی (ره) صرف نامه فرستادن به امام را شأنیت بخشیده‌ اند و گمان می کنند ارسال یک پیشنهاد ولو طرف مقابل به آن جوابی ندهد آن پیشنهاد مشروعیت پیدا می‌کند.
– هنوز بیش از نصف ملت ما امام را به چشم خودشان دیده‌اند و آقایان امام را تحریف می کنند خدا می داند این‌ها پنجاه سال دیگر چه می خواهند انجام دهند.
– اگر ایستادگی کنیم آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند»آقایی هزینه دارد و هزینه آن ایستادگی و مقاومت است».
***********************************
پشت پایی که شب مذاکره روحانی به ظریف زد! (خبر ویژه)
کیهان ـ 25 مهرماه 1392
اظهارات ناپخته دکتر روحانی یک روز پیش از آغاز مذاکرات ژنو انتقاد محافل رسانه‌ای را برانگیخت.
«دولت با یک خزانه خالی و انبوه بدهکاری روبه‌رو است». این جمله را رئیس‌جمهور در آستانه مذاکرات ژنو در دانشگاه تهران عنوان کرد. تعبیری که شبیه آن را در نیویورک در مقابل خبرنگاران آمریکایی عنوان کرده بود و گفته بود که اوضاع اقتصادی ایران بدتر از آن است که من تصور می‌کردم.
روزنامه رسالت با درج این مطلب نوشت: خالی کردن مشت کشور در شب مذاکره با 1+5 چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ بر اساس کدام یک از اصول مسلم تامین منافع ملی باید به طرف غربی تفهیم کرد که تحریم‌ها اثرگذار بوده است. مذاکره‌کنندگان با چه پشتوانه‌ای باید مذاکره کنند. چرا که به خیال خام خود ایران را با «زانوان خونین» پای میز مذاکره بکشانند پس چرا دولتمردان به جای تکیه بر اقتدار کشور مرتب دم از ضعف و مشکل می‌زنند؟
این تحلیل می‌افزاید: پیش از این وزیر محترم خارجه در آستانه سفر پای منافع ملی را به میان کشید و خواسته بود کسی قضاوت زودرس نکند اما آیا این طریق درستی برای تحصیل منافع ملی است؟ در کدام کتاب روابط بین‌الملل جناب ظریف و دوستانشان خوانده‌اند که شب مذاکره باید مشت خودتان را خالی کنید و خود را برخلاف واقعیت در موضع ضعف قرار دهید. مردم عادی هم در معاشرت‌های روزانه خود می‌دانند وقتی می‌خواهند جنسی را بخرند خود را زیاد طالب و خواهان نشان ندهند. وضعیت جیبشان را پیش هر کس و ناکس بازگو نکنند و…
در ادامه این نقد آمده است: هنوز چند سال از پخش تلویزیونی اعترافات هاله اسفندیاری، کیان تاجبخش و رامین جهانبگلو نمی‌گذرد که باز رئیس‌جمهور در اظهاراتی عجیب از دستگاه امنیتی و اطلاعاتی کشور می‌خواهد راه‌های دیپلماسی علمی را باز کند. تعجب از این موضع بیشتر از این روست که دیپلماسی علمی امروز در جریان است و کنترل‌های محدودی نیز که صورت می‌گیرد بخشی از آن به خاطر حفظ جان دانشمندان ایرانی و بخش دیگر به این خاطر است که اساتید و یا دانشجویان در کنفرانس‌های علمی در دام سرویس‌های جاسوسی دشمن نیفتند.

******************************
آيا خزانه كشور خالي است؟
1392/07/25
رسالت ـ محمدكاظم انبارلويي
آقاي روحاني رئيس جمهور محترم در مراسم نمادين آغاز سال تحصيلي در دانشگاه تهران گفته است: «دولت در شرايطي كار خود را آغاز كرده است كه با يك خزانه خالي و انبوهي از بدهكاري رو به روست.» خزانه كشور كجاست؟ چگونه پر و چگونه خالي مي‌شود؟ كليددار آن كدام است؟ رابطه آن با بودجه كل كشور به مفهوم دريافت و پرداخت‌هاي دولت چيست؟ خزانه (treasury) به دو معناست.
محمدكاظم انبارلويي
آقاي روحاني رئيس جمهور محترم در مراسم نمادين آغاز سال تحصيلي در دانشگاه تهران گفته است: «دولت در شرايطي كار خود را آغاز كرده است كه با يك خزانه خالي و انبوهي از بدهكاري
رو به روست.»
خزانه كشور كجاست؟ چگونه پر و چگونه خالي مي‌شود؟ كليددار آن كدام است؟ رابطه آن با بودجه كل كشور به مفهوم دريافت و پرداخت‌هاي دولت چيست؟
خزانه (treasury) به دو معناست.
الف»- جايي كه در آن پول يا فلزات گرانبها نگهداري مي‌شود.
ب»- جايي كه به عنوان يك سازمان دولتي حساب‌هاي درآمدي و هزينه‌هاي دولت را نگهداري مي‌كند. كه در كشورمان وزارت اقتصاد و دارايي اين سازمان را در حديك اداره كل تحت تكفل دارد. معاونت هزينه و خزانه دار كل در وزارت اقتصاد و دارايي وظايف كليدي در صيانت از خزانه به عنوان اصلي‌ترين بيت‌المال مسلمين دارد.
در وزارت اقتصاد و دارايي يك نمودار سازماني خزانه‌ به شرح زير وجود دارد كه رابطه آن را با دولت مشخص مي‌كند.
اداره كل خزانه، اداره كل نظارت بر اجراي بودجه، اداره كل امور ذي‌حسابي‌ها و نظارت مالي، اداره كل امور دولتي و اداره كل اوراق بهادار.
نحوه نگهداري حساب‌هاي بودجه‌اي توسط خزانه هم حساب خود را دارد رابطه خزانه با بانك مركزي هم مشخص است. حساب تمركز وجوه ،حساب پرداخت وجوه، افتتاح حساب‌هاي بانكي دولتي، نحوه استفاده از حساب‌هاي دولتي، منابع مالي خزانه (دريافت‌هاي دولت) كه شامل درآمد عمومي (درآمدهاي مالياتي، كمك‌هاي اجتماعي، كمك‌هاي بلاعوض، درآمد حاصل از مالكيت دولت، درآمد حاصل ازخدمات و فروش كالا، درآمد حاصل از جرائم و خسارات و درآمدهاي متفرقه) هر كدام با رديف مشخص و حساب دقيق، روشن است. وقتي كه آقاي روحاني مي‌گويد خزانه خالي است اين خلاء را لابد طي گزارشي از مديران فوق گرفته است آيا در صحت اين گزارشات انديشيده است مگر همين چند روز پيش نبود كه معاونت مالياتي وزارت اقتصاد و دارايي طي مصاحبه‌اي ماليات اخذ شده از موديان را در شش ماهه اول سال بالاتر از پيش‌بيني بودجه اعلام كرد مگر خزانه محل تمركز وجوه مالياتي نيست پس حداقل حساب درآمدهاي مالياتي خالي نيست!
همين چند روز پيش بود در جلسه معارفه رئيس صندوق توسعه ملي اعلام شد صندوق را با 54 ميليارد دلار ارز تحويل مسئول جديد دادند.
حساب درآمد حاصل از جرائم و خسارات هم بحمدالله هر سال بيش از سال قبل است و خالي نيست. اگر بخواهيم هر يك از حساب‌ها را مرور كنيم وضع همين طور است هيچ حسابي از دريافت‌هاي دولت خالي نيست.
يكي از رديف‌هاي درآمدي دولت بر حسب تعريف ماده 10 قانون محاسبات سود سهام شركت‌هاي دولتي است. بي‌ترديد آقاي روحاني نمي‌توانند ادعا كنند كه همه شركت‌هاي دولتي زيان ده هستند و وجهي از بابت سود شركت‌هاي دولتي به خزانه واريز نمي‌شود. پس اين حساب هم خالي نيست يكي از همين شركت‌هاي دولتي شركت ملي نفت ايران است كه سومين شركت نفتي جهان است، حداقل سود اين شركت بايد خزانه را از خالي بودن نجات دهد.
بيش از يك هزار ميليارد دلار توليد ناخالص ملي كشور است، معمولا در كشورهاي جهان بيش از20 تا 30 درصد توليد ناخالص ملي، دولت‌ها ماليات كسب مي‌كنند. اگر آقاي روحاني كه مورد حمايت همه جناح‌هاي كشور هستند 10درصد توليد ناخالص ملي را به عنوان ماليات از مردم بگيرد ديگر نمي‌تواند غم و غصه خالي بودن خزانه را بخورد. مطابق قانون هدفمندي يارانه‌ها قرار بوده شركت ملي نفت، نفت خام را زير پنج درصد فوب خليج فارس به پخش و پالايش بفروشد و از اين طريق پرداخت‌هاي اين قانون شامل پرداخت‌هاي نقدي و حمايت از توليد و نيز حمايت از خدمات اجتماعي را عملياتي كند.
آقاي روحاني همين مبلغ را در خزانه احيا كند نمي‌ تواند مدعي باشد خزانه خالي است.
اكنون روزي نزديك دو ميليون بشكه نفت در داخل تحويل پالايشگاه‌ها مي‌شود با قيمتهاي جهاني كه امروز نفت دارد دولت نمي تواند مشكل پرداخت يارانه‌ها را داشته باشد.
اما سئوال اين است كه آقاي زنگنه به تعهدات خود در مورد فروش نفت در داخل و فروش نفت به خارج و نيز تعهدات بودجه‌اي وزارت نفت عمل مي‌كند؟ سابقه او در دولت اصلاحات نشان مي‌دهد كه او در انجام تعهدات كوتاهي‌هاي زيادي دارد.
در اصل 45 قانون اساسي يك رديف نجومي در آمدي تحت عنوان انفال براي درآمدهاي دولت پيش‌بيني شده است، بايد ديد اصلا چنين رديف درآمدي در بودجه وجود دارد؟ دولت‌هاي پيشين كه از اين درآمد چشم‌پوشي كرده‌اند آيا دولت تدبير و اميد براي احياي اين رديف درآمدي نجومي در بودجه سال 93 كاري خواهد كرد؟ متاسفم از اينكه آقاي روحاني در نقد دولت گذشته راه افراط مي‌رود و مطالبي مي‌گويد كه جنبه تشويش اذهان عمومي دارد!
آقاي روحاني خطاب به دانشجويان مي‌گويد: «يك صندوق اعلام كرده است كه بيش از 50 هزار ميليارد از دولت طلب دارد اين فقط يك صندوق است در همان زمان صندوق ديگري نيز اعلام كرده است ما بيش از اين از دولت طلب داريم.»
نام اين دو صندوق چيست؟، مطالبات آن كدام است؟ چه مقدار از مطالبات اين صندوق مربوط به دولت اصلاحات و سازندگي و چه مقدار مربوط به دولت آقاي احمدي‌نژاد است؟
مطالبات دولت از اين صندوق‌ها چيست؟ كجا اين محاسبات صورت گرفته است؟
چرا اطلاعات كافي در اختيار مخاطب قرار نمي‌گيرد طرح اين مسائل فقط ارزش يك ميتينگ سياسي براي ملكوك كردن دولت گذشته و سرپوش نهادن روي ضعف و ناكارآمدي دولت كنوني را دارد.
اين قلم به لطف خدا در آينده به بهانه بودجه‌ريزي و بودجه بندي دولت تدبير و اميد براي سال 93 حرف‌هاي زيادي دارم كه در قالب آن در مورد مطالبات دولت از صندوق‌ها و شركت‌ها و بانك‌ها و نيز مطالبات متقابل آنها از دولت سخن خواهم گفت!
فقط همين قدر بگويم در پايان جنگ با آن كه خزانه كشور خالي بود و درآمد نفت زير پنج ميليارد دلارهم نبود آبرو داري كرديم، حرفي نزديم. حالا كه دولت صاحب ميلياردها دلار ذخاير طلا در بانك مركزي است و در صندوق توسعه ملي هم بيش از 50 ميليارد دلار پول نقد دارد و كشور در حالت طبيعي دارد اداره مي‌شود و بازارهاي ايران و بورس با نشاط‌ترين ايام خود را مي‌گذراند. نبايد رئيس دولت بدون اطلاع از اين همه ظرفيت چيزي را بگويد كه با يك حساب سرانگشتي كه در مقاله به آن اشاره كردم خالي از واقعيت است قرار بود اين دولت، دولت راستگويان باشد.
اينكه گفته شود خزانه كشور خالي است مفهوم آن اين است كه خزانه دخلي از باب در آمد عمومي، درآمد دارايي هاي سرمايه اي و درآمد دارايي هاي مالي ندارد، پس مملكت در اين شش ماه چگونه اداره مي شده است! وقتي دخل مملكت صفر است پس مخارج مملكت را در اين شش ماه فرشتگان تامين كرده اند؟! در اين مدت حتي يك ريال از پرداخت هاي جاري دولت متوقف نبوده است اين پرداخت ها با كدام دريافت ها انجام مي شود؟ نمي دانم عهد آقاي روحاني با مردم چه شد و اين حرفها چه نسبتي با دولت راستگويان دارد.
سخن آخر اينكه طبق ماده 37 قانون محاسبات عمومي مسئوليت حصول صحيح و به موقع درآمدها برعهده بالاترين مقام مسئول در وزارتخانه‌هاست. اگر وزراي هفده‌گانه قادر به ايفاي چنين مسئوليتي نيستند و صلاحيت حضور در اين منصب و مسند را ندارند چرا آقاي روحاني با هزار دليل آنها را به مجلس معرفي كرد.
محمدكاظم انبارلويي
*************************************

Advertisements
نوشته شده در سیاسی. برچسب‌ها: . Leave a Comment »

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s