مذاکرات هسته ای در آئینۀ رسانه های حکومتی

m-gمذاکرات هسته ای در آئینۀ رسانه های حکومتی
سایت خبری راه کارگر ـ مذاکرات هسته ای ژنو در جریان است. حضور غیرمترقبه وزرای خارجه آمریکا، آلمان، فرانسه وانگلستان در مذاکرات، نشاندهندۀ تحولی در این مذاکرات است که به نظر می رسد بن بست تاکنونی تا حدودی شکسته شده است. هر چند هنوز توافقات و نتایج مذاکرات اعلام نشده است اما روزنامه ها و سایت های حکومتی به جوانب آن پرداخته اند. سایت ها و روزنامه های نزدیک به کانون اصلی قدرت با بدبینی به این مذاکرات به انعکاس آن پرداخته اند اما از حملات زهرآگین گذشته تا حدی فاصله گرفته اند. اما روشن است که باندهای نزدیک به بیت رهبری ، جنگ طلبان اسرائیلی و نئوکان های آمریکائی و همچنین طرفداران ایرانی «دخالت های بشردوستانه» از روند مذاکرات ناخشنودند. برای اطلاع از فضای این مباحث، بخشی از واکنش ها در سایت های حکومتی را در اینجا می آوریم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
رمزگشایی از مذاکرات محرمانه ژنو (یادداشت روز)
شنبه 18 آبان 1392
محمد ایمانی
ژنو سوئیس پنجشنبه و جمعه پر ازدحامی را پشت سر گذاشت. فضاسازی رسانه‌ای بر این شلوغی ناظر به مذاکرات 1+5 با ایران می‌افزود. دیروز وزیر خارجه آمریکا از تل‌آویو به ژنو رفت تا در مذاکرات سه‌جانبه با مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران شرکت کند. کری برای سومین بار در دو هفته اخیر بود که به تل‌آویو رفته و در آنجا گفته بود هدف ما و اسرائیل در قبال برنامه هسته‌ای ایران یکی است. بعد از ظهر جمعه خبر آمد که وزرای خارجه انگلیس، فرانسه و آلمان نیز به ژنو می‌روند. رسانه‌ها از احتمال یک توافق سخن گفتند و برخی از آنها از توافقی بزرگ نوشتند. اما تا دیشب جزئیات مذاکرات و توافقات همچنان در هاله ابهام باقی ماند. آیا می‌توان به استناد قرائن و شواهد، برخی از ابهامات را برطرف ساخت و نگاه شفاف‌تری به مذاکرات ژنو- که آغاز راه است و نه پایان آن- داشت؟ آیا آمریکا به دنبال یک توافق متوازن و پایاپای با ایران است یا مهندسی جدیدی برای تداوم خدعه و خیانت با ایران در میان است؟ آیا صرف مخالف‌خوانی دیروز نتانیاهو با توافق احتمالی- که ممکن است براساس یک تقسیم کار با آمریکا باشد – می‌تواند مؤید درستی مسیر مذاکرات باشد؟ و بالاخره اینکه یک توافق خوب حاوی چه مشخصاتی است؟
توافق خوب از نگاه ما با نگاه آمریکایی- صهیونیستی متفاوت و متعارض است. از نگاه جمهوری اسلامی توافق خوب، ناظر به حقوق بین‌المللی و به‌رسمیت شناختن کامل حقوق مشروع ایران در قبال اقدامات شفاف‌ساز در چارچوب قانونی است. هیئت ایرانی همچنین امیدوار است در راستای این شفاف‌سازی و سلب بهانه از طرف مقابل، تحریم‌های ظالمانه و غیرقانونی لغو شوند. اما در نقطه مقابل، تلاش اصلی بر این راهبرد استوار است که ایران به صورت گام‌به گام از حقوق مشروع خود در زمینه غنی‌سازی خلع شود و فشار اصلی تحریم‌ها به مثابه شمشیر داموکلس محفوظ بماند. در این تلقی گام به‌گام، غرب مایل به تعلیق غنی‌سازی 20درصد، کاهش تعداد و سرعت فعالیت سانتریفیوژهای تاسیسات نطنز (غنی‌سازی 5/3درصد)، اجرای پروتکل الحاقی و احیاناً خروج بخشی از مواد غنی‌سازی شده است و البته سرانجام، ایده‌ال خود را همان چیزی می‌داند که 10 سال پیش به دست آورد؛ تعلیق کامل غنی‌سازی! پیداست که فاصله دو تلقی بسیار است. به همین خاطر هم هست که دکتر عراقچی معاون وزیر خارجه در جمع خبرنگاران در ژنو گفت:«احتمالا سندی امضا نمی‌شود و در این حد خواهد بود که یک بیانیه مشترک صادر شود. این بیانیه در خصوص جزئیات گام اول، گام آخر و هدف مشترک و اقداماتی که باید صورت بگیرد، است». همزمان دکتر ظریف نیز در جمع خبرنگاران اظهار داشت: «امکان دارد به یک بیانیه مشترک یا چیزی مانند آن برسیم. این که نیاز به امضای آن باشد، بحث دیگری است.» دکتر ظریف در عین حال در مصاحبه با سی‌ان‌ان گفته است «برنامه غنی‌سازی به طور کامل تعلیق نمی‌شود. ما در سال‌های 2003 تا 2005 برنامه غنی سازی را به طور کامل تعلیق کردیم اما نتایج مثبتی به همراه نداشت و دیگر این مسئله را مورد آزمایش قرار نمی‌دهیم.» این سخن البته احتمال گفت‌وگو بر سر بخشی از غنی‌سازی 20 درصد را تلویحاً تایید می‌کند.
آنچه در رسانه‌ها از قول مقامات آمریکایی طی چند روز اخیر منتشر شد، به تصریح و تلویح نشان می‌دهد واشنگتن مایل به توافقی نامتوازن است. اوباما روز پنجشنبه به سی‌ان‌ان گفت‌«توافق مورد بحث به طور جزئی، تحریم‌ها را کاهش می‌دهد اما ساختار تحریم‌ها حفظ شود. امکان دارد به توافق مرحله‌ای با ایران برسیم که بر اساس آن در مرحله اول گسترش فعالیت هسته‌ای ایران متوقف شود.» جی‌کارنی سخنگویی کاخ سفید در توضیح بیشتر گفت که «کاهش تحریم‌ها، محدود و هدفمند و برگشت‌پذیر است و ساختار اصلی تحریم‌ها را تحت تاثیر قرار نمی‌هد اما پیشرفت برنامه هسته‌ای ایران را متوقف می‌کند. ساختار کلی تحریم‌ها پابرجا خواهد ماند.» اما همزمان تیم جانسون رئيس کمیته بانکی سنا اعلام کرد «بسته تحریمی جدید علیه ایران بعد از پایان مذاکرات ژنو در این کمیته بررسی خواهد شد.» از سوی دیگر روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی خاطرنشان می‌کند‌«اگر چه آمریکا به طور رسمی در مورد جزئیات گام‌هایی که باید از سوی ایران برداشته شود سخنی نمی‌گوید، یک مقام دولتی آمریکایی می‌گوید این اقدام‌ها درصد غنی‌سازی، ذخیره مواد هسته‌ای، قابلیت‌های تاسیسات هسته‌ای و همچنین راستی‌آزمایی برنامه اتمی ایران را در برمی‌گیرد. به گفته این مقام آمریکایی مدت زمان تعلیق برنامه هسته‌ای ایران هنوز مورد مناقشه است، اما تعلیق 6 ماهه یکی از چارچوب‌هایی است که مورد بحث قرار گرفته است. در مقابل احتمال رفع مسدودیت بخشی از اموال و دارایی‌های ایران در خارج مورد بحث است.»
در واقع همان‌گونه که در گمانه‌زنی‌های قبلی رسانه‌های غربی نیز مطرح بوده،آمریکایی‌ها قصد ندارند حتی اندکی از تحریم‌های اصلی را حذف کنند بلکه در نهایت مایلند امکان دسترسی ایران به بخشی از درآمدها و دارایی‌های مسدوده شده در خارج- رقمی بین 3 تا 10 میلیارد دلار- را فراهم کنند و نام آن را کاهش تحریم‌ها بگذارند! روزنامه دیلی‌تلگراف به شکل دیگر این خبر را تایید کرده و به نقل از یک منبع در سنای آمریکا می‌نویسد: « در توافق محتمل اجازه [!] غنی‌سازی محدود به ایران داده می‌شود اما برنامه هسته‌ای آن به مدت 6ماه فریز می شود. قدم اول توافق شامل توقف غنی‌سازی 20 درصد و اکسید کردن ذخایر اورانیوم 20 درصد، کاهش تعداد سانتریفیوژهای فعال در غنی‌سازی 5/3 درصد، عدم بهره‌برداری از رآکتور آب سنگین اراک در 6 ماهه مورد بحث و عدم استفاده از سانتریفیوژهای پیشرفته آی‌آر2 است و در مقابل آمریکا برخی از سرمایه‌های بلوکه شده ایران را آزاد می‌کند.» همین مضمون را خبرگزاری فرانسه نیز منتشر کرده است. از دیگر سو خبرگزاری رویتر- و ایسنا- اظهارات یک مقام بلندپایه آمریکایی در جمع رسانه‌های این کشور را منتشر کرده‌اند که تاکید می‌کند «ما در گام اول به هیچ وجه درباره تحریم‌های اصلی صحبت نمی‌کنیم… ما از تحریم‌ها که نقش مهمی در آوردن ایران پای میز مذاکره داشته‌اند حمایت می‌کنیم و به دنبال ایجاد تغییر در استراتژي دولت ایران هستیم… ما به یک توافق اولیه که تحریم‌های موردی، محدود و موقتی را لغو ‌کند، دست می‌یابیم… ما به کنگره گفتیم اجازه دهند یک توقف کوتاه به وجود بیاید. ما همه طرفدار تحریم هستیم که نقش مهمی داشته است… ایرانی‌ها در حال حاضر برنامه غنی‌سازی دارند بدون اینکه چنین حقی را داشته باشند. ما در گام اول دنبال آن هستیم که سطح و ذخایر و توانایی‌های غنی‌سازی پیشرفت نکند… ما معتقدیم ایران و هیچ کشوری حق غنی‌سازی ندارد»!
در این سناریو، رژیم صهیونیستی هر چند مخالف‌خوانی و تظاهر به مخالفت می‌کند- که در اظهارات نتانیاهو پس از ملاقات با کری ظاهر بود- اما در واقع با مقامات آمریکایی هماهنگ است. این حقیقت را روزنامه هاآرتص روز چهارشنبه گذشته اذعان کرد آنجا که نوشت «شرمن در مصاحبه با شبکه 10 اسرائيل با بیان اینکه آمریکا بر توقف برنامه هسته‌ای ایران در طول مذاکرات تاکید خواهد کرد، به برخی تقاضاهای اسرائيل پاسخ گفت. مقامات اسرائیل می‌گویند اگر مصالحه آمریکا با ایران شامل تغییر اساسی و چشمگیر تحریم‌ها نشود و تعلیق برنامه هسته‌ای ایران را تضمین کند، تل آویو این مصالحه را به طور تلویحی می‌پذیرد. یک مقام ارشد اسرائیل در طول مذاکرات اخیر با مقامات آمریکا گفت آمریکایی‌ها به جای کنار گذاشتن تحریم‌ها، آزاد کردن حدود 3 میلیارد دلار از دارایی‌های مسدود شده ایران در بانک‌های غربی را مورد توجه قرار داده‌اند. و اسرائیل هیچ مخالفتی با این امر ندارد… اسرائيل از توافقات با آمریکایی‌ها در هفته‌های اخیر خرسند است. یک مقام ارشد تل‌آویو می‌گوید ما مذاکراتی را که در آن صحبت از کاهش تحریم‌های موجود بود به ممانعت از اعمال تحریم‌های جدید تغییر دادیم.»
قضاوت دقیق درباره مذاکرات ژنو منوط به انتشار جزئیات قطعی است. اما در جبهه ایران درباره بدگمانی و بی‌اعتمادی به رویکرد اخیر مقامات آمریکایی تقریبا هیچ تردیدی وجود ندارد. یک سند درباره این مدعا مقاله روز چهارشنبه حسین موسویان عضو و سخنگوی اسبق هیئت مذاکره‌کننده ایرانی (از معتمدان دکتر روحانی) است که با اشاره به همین موضع‌گیری‌های رسمی و رسانه‌ای در آمریکا (آزادسازی برخی اموال مسدود شده ایران به جای کاهش یا حذف تحریم‌ها در ازای دریافت برخی امتیازات) نوشت «رئیس‌جمهور سابق ایران از پیشنهاد گام به گام لغو تحریم‌ها و شناسایی حق ایران در مقابل اقدامات اعتمادساز ایران استقبال کرد اما طرف آمریکایی این مذاکرات را به شکست کشاند… تندروهای اسرائیلی و آمریکایی در دور جدید مذاکرات هسته‌ای، آزادسازی بخشی از اموال بلوکه شده بدون لغو تحریم‌ها را مطرح می‌کنند و این را به اعطای امتیاز ربط می‌دهند. پذیرش این شرایط توسط ایران، به ساختار رژیم تحریم‌های یکجانبه و چندجانبه لطمه نمی‌زند. در همین حال موافقت نکردن ایران، به بلوکه کردن پول‌هایش در خارج و قرار گرفتن تحت تحریمی مجازی منجر می‌شود. بنابراین پیشنهاد مورد نظر چیزی جز یک اسب تروا نیست. این سیاست نه تنها می‌تواند مانع تحقق توافق شود بلکه معما را پیچیده‌تر هم می‌کند… رسیدن به توافق پس از یک دهه، مشروط به آن است که آمریکا در زمینه لغو تحریم‌ها به اقدام واقعی بپردازد.»
اکنون خوش‌بین‌ترین سیاستمداران و دیپلمات‌های ایرانی، شیوه آمریکا را فریبکاری و تعبیه اسب تروا در پوشش اعطای امتیاز به ایران تلقی می‌کنند که کاملا با واقعیات هماهنگ است. بنابراین طبیعی است بازی رسانه‌های غرب و تبلیغات‌چی‌های رسانه‌ای آنها با کلماتی نظیر «توافق بزرگ» نمی‌تواند واقعیت‌های جاری در مذاکرات را کتمان کند. مذاکرات ژنو همچنان در آغاز یک راه پرسنگلاخ است. ضمن حمایت همه جانبه از دیپلمات‌های جمهوری اسلامی ایران، باید از ایجاد انتظار و امید خلاف واقع پرهیز کرد. توهم‌پراکنی و خیال‌پردازی به جای واقعیت‌ها، شیوه مبنایی رسانه‌های غربی و دنباله رسانه‌ای آنها در داخل است. در حقیقت همین جریان رسانه‌ای است که می‌کوشد اسب تروا را امتیاز آمریکا جا بزند و روند پرهزینه 10 سال پیش را بازسازی کند. آن هنگام، همچنان که اصل تعلیق‌ها خسارت بزرگی بود، شکستن همان تعلیق‌ها نیز هزینه بزرگی را تحمیل کرد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
گفت‌وگوی اختصاصی ایران با محمدجواد ظریف در ژنو
ظریف: مذاکرات ژنو بر اساس توافق و اجماع مسئولان عالی‌رتبه نظام است
۱۸ آبان ۱۳۹۲ – ۰۰:۰۶
مریم سالاری / خبرنگار اعزامی روزنامه ایران به ژنو/ ایران و ۱+۵ بعد از مذاكرات فشرده در روزهای پنجشنبه و جمعه در آستانه توافقی قرار گرفته‌اند كه رسانه‌ها عمدتاً از آن به عنوان توافقنامه بزرگ هسته‌ای یاد كرده‌اند. محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه و رئیس تیم هسته‌ای ایران كه از فرانسه عازم سوئیس شده بود، در گفت‌وگوی اختصاصی با ایران به محل مذاكرات هسته‌ای، روند طی شده تا رسیدن به مرحله توافق با ۱+۵ را تشریح و تأكید كرد آنچه در مذاكرات از سوی هیأت ایرانی ارائه می‌شود، بر اساس توافق و اجماع داخلی بین مسئولان عالیرتبه نظام است. این گفت‌وگو در هتل اینتركنتیننتال و قبل از دیدارهای ظریف با همتایان خود انجام شده است.
آقای دکتر! قبل از مذاکرات اخیر، هیأت‌های کارشناسی ایران و گروه ۱+۵ در وین مذاکرات رضایتبخشی را برگزار کردند البته توافق امضا نشد اما به گفته آقای عراقچی رایزنی‌های فشرده وین قطعاً بر مذاکرات اخیر ژنو تأثیرگذار بوده است تا جایی که دو طرف به توافقنامه‌ای مهم رسیدند. درخصوص این توافقنامه بفرمایید در چه شرایطی این توافقنامه به امضای ایران و گروه ۱+۵ رسید؟
مذاکراتی که در چند هفته گذشته برگزار شد براساس چارچوبی بوده که ایران تعیین کرده بود. این چارچوب، شامل اهداف، وضعیت نهایی و قدم اول از سوی دو طرف است که هم ایجاد اعتماد کرده و هم جدی‌ترین نگرانی‌های طرف مقابل را مورد توجه قرار دهد و بعد امکان پیشرفت به مراحل بعدی را فراهم کند. این چارچوبی که ایران تعیین کرده بود، پذیرفته شد و در جلسه کارشناسی هفته گذشته که قبل از ژنو برگزار شد، تا حدودی راجع به موضوعاتی که باید در چارچوب گنجانده شود و همچنین جزئیات مربوط به آن بحث شد. مذاکرات اخیر هم ریسک درباره این موضوعات بود تا توافق حاصل و وزن و جایگاه هر کدام تعیین شود. در حقیقت در مذاكرات ژنو تلاش کردیم به متنی توافق شده برسیم که فعلاً طرح موضوع، نگرانی‌ها و امکان‌های رسیدن به راه حل بوده است. اما الان باید وارد نگارش شویم زیرا نهایتاً اگر قرار است متنی مورد توافق قرار گیرد باید در قالب یک متن مدونی باشد که وظیفه گروه مذاکره‌كننده ایران و طرف ۱+۵ است که این متن را تدوین کنند زیرا قرار است با هم این کار را انجام دهیم نه اینکه یک طرف متنی را تهیه کند و به طرف دیگر ارائه دهد بلکه روندی است که طرفین با هم این اقدام را انجام دهند به همین دلیل با توجه به بحث‌هایی که درباره جزئیات شده این احتمال وجود دارد که ما به نتیجه برسیم. از طرفی این احتمال هم وجود دارد که در روی بعضی موضوعات وقتی به جزئیات می‌رسیم رسیدن به تفاهم قدری دشوار‌تر شود در آن صورت فاجعه‌ای اتفاق نیفتاده چرا که ما در مسیر درست حرکت می‌کنیم. شاید نیاز باشد یک جلسه یا بیشتر باز هم در این زمینه حرف بزنیم و مذاکره کنیم و همچنین نیاز باشد کشورهای عضو ۱+۵ یا حتی ما با پایتخت‌های خود مشورت کنیم و بعد از مشورت بتوانیم به نتیجه برسیم. همه این‌ها قابل پیش‌بینی است.

آیا با این توافقنامه احتمال رفع اختلافات در مدت کوتاه وجود دارد؟
یک احتمال همین است یا ممكن است در بعضی موارد اختلاف نظر آنقدر باشد که زمان بیشتری طول بکشد. مهم این است که بتوانیم پیشرفت کنیم و این امکان را داشته باشیم در روند مذاکره ایجاد اعتماد کنیم زیرا مردم نسبت به روند مذاکرات نگرانی‌هایی دارند. سابقه رفتاری ۱+۵ همواره سابقه رفتاری مثبتی نبوده و فقط در این دو سه جلسه گذشته است که در واقع یک نگاه نسبتاً روشن‌تر و آینده نگرانه تری را از این‌ها دیدیم. شاید هم به این دلیل باشد كه روش غلطی که در طول ۸-۷ سال گذشته دنبال کردند پاسخ نداده و نتوانسته مشکلاتشان را حل کند و اهدافشان را تأمین نکرده است. لذا این امید هم است که این دفعه با یک اراده سیاسی جدی برای رسیدن به راه حل وارد کار شده باشند و اگر این رویکرد باشد احتمال اینکه یا به نتیجه برسیم یا به نتیجه خیلی نزدیک شویم در پایان دو روز مذاکره‌ای که الان وجود دارد زیاد است.
در جریان چند دور مذاکرات اخیر این کشورمان بوده که طرح تازه‌ای را روی میز گذاشته و دو طرف قرار است براساس این طرح گفت وگو کنند و کار را پیش ببرند. به نظر می‌رسد که برای نخستین بار در چند سال اخیر تهران در این دور از مذاکرات ابتکار عمل را در دست گرفته است آیا با این نظر موافقید؟
باید در پاسخ به این سؤال گفت این مردم بودند که ابتکار عمل را در دست گرفتند. مردم ایران در جریان انتخابات با حضور گسترده و هوشمندانه خود فضایی را به وجود آوردند که فضای جهانی را تغییر داد و الان دنیا در تلاش است تا به این شرایط پاسخ دهد. ما هم در جهت منویات مردم عمل می‌کنیم. مهم این است که این مذاکرات که ۸ سال بدون هیچ گونه نتیجه‌ای ادامه داشته است سمت و سوی مثبت پیدا کرده است و این برداشت هر دو سوی مذاکرات است از مذاکره وجلسات ژنو هم احساس می‌کنم حداقل توقعی که ما از این نشست‌ها داریم این است که بسیاری از موضوعات را حل کنیم و به سمت گفت وگو پیش رویم. ممکن است موضوعاتی حل نشده بماند و ممکن هم هست حل شود. در هر صورت، هر دوی این‌ها نشانه موفقیت مذاکرات است.
اگر بتوانیم همه موضوعات را حل کنیم به یک توافق می‌رسیم و می‌توانیم برخی از موضوعات را حل کنیم و این نشان‌دهنده آن است در بسیاری موارد پیشرفت کردیم و چند موضوع دیگر مانده است که آن هم اتفاق بدی نخواهد بود لذا اینکه امکان این را می‌بینیم که به نتیجه برسیم به این معنا نیست که حتماً به نتیجه برسیم و به این معنا نیست که اگر به نتیجه نرسیم شکست خورده‌ایم بلکه به این معناست که یک احتمال و فرصتی است که می‌توان از آن استفاده کرد. فکر می‌کنم همه طرف‌ها قصد دارند از این فرصت استفاده کنند، احتمال دارد به نتیجه برسند و احتمال دارد نیاز به فرصت بیشتری باشد.

پاشنه آشیل موضعگیری‌های گروه ۱+۵ درخصوص پذیرش اصل غنی‌سازی از سوی ایران و در عین حال لغو همه تحریم‌ها علیه کشورمان است. ضمن اینکه گفته می‌شود که موضوع تعلیق ۶ ماهه غنی‌سازی ۲۰ درصد در ازای لغو قابل توجهی از تحریم‌ها گزینه روی میز غربی‌هاست در این خصوص قبلاً هم موضع مذاکراتی ایران را بیان کردید، اگر ممکن است توضیحات بیشتری در این خصوص بفرمایید. بویژه که نماینده امریكا از لغو هدفمند و محدودی از تحریم‌ها در ازای رفع ملاحظات غرب سخن گفته است.
ما نیازی نمی‌بینیم که وارد جزئیات شویم. بحث‌های تخصصی بر سر میز مذاکره می‌گذرد اما تأكید می‌کنم آنچه ما درباره آن مذاکره می‌کنیم حتماً تعلیق غنی‌سازی در ایران نیست و ضرورت دارد که هر گامی که برداشته می‌شود گام متوازن باشد و در ازای آن، اقدام جدی از سوی طرف مقابل انجام شود. این نکته‌ای است که بسیار روی آن تأكید داریم. نکته دیگر آنکه ما هر اقدامی را که انجام می‌دهیم براساس توافق و اجماع داخلی بین مسئولین عالی رتبه نظام است و بدون آن هیچ توافقی صورت نمی‌گیرد. همان طور هم که مشاهده کردید مقام معظم رهبری که از جزئیات کار ما اطلاع دارند با بزرگواری خودشان مذاکره کنندگان را مورد حمایت قرار دادند و همان روشی را که ما دنبال کردیم، ایشان از آن حمایت کردند. بنابراین همان روش را ادامه می‌دهیم مردم هم می‌توانند اطمینان داشته باشند حقوق ایران كاملاً مد نظر ما قرار دارد و از حقوق ایران ذره‌ای عقب نشینی نمی‌کنیم. تلاش ما این است ضمن اینکه حقوق ایران در زمینه‌های مختلف هسته‌ای از جمله غنی‌سازی مورد احترام قرار می‌گیرد ضمناً مشکلات مردم هم کاهش یابد، مشکلات اقتصادی کشور کاهش یابد و با مذاکره سازنده، معقول و هدفمند ما به جایگاهی برسیم که بتوانیم هر دو را با هم داشته باشیم.

آقای وزیر! از مهم‌ترین اتفاقاتی که در دوران مذاکرات شما تحت هدایت شما صورت گرفت رایزنی‌های دوجانبه است. در جریان این دور از مذاکرات هم شاهد بودیم این اتفاق در سطح وسیعتر و متفاوت تری افتاد، بفرمایید آیا این طرح به پیشنهاد تهران بوده و چه هدفی را دنبال کرده است؟
زمانی که آقای دکتر جلیلی هم در مذاکرات هسته‌ای مسئولیت داشتند در حاشیه جلسات مذاکرات رایزنی‌های دوجانبه بود اما اتفاقی که الان افتاده این است که ایران دیگر مذاکره را برای مذاکره نمی‌خواهد و این تحولی است که در گفت وگوها اتفاق افتاده، البته در دورهای گذشته نمی‌دانم چه وضعیتی حاکم بوده ولی راجع به الان می‌توانم بگویم اگر تصور جدیدی در دنیا هست نه به خاطر اینکه مذاکره دوجانبه قبلاً در حاشیه اجلاس‌ها نبوده حتی با امریكا هم در گذشته مذاکره صورت گرفته ولی نتیجه بخش نبود. الان مذاکرات به صورت هدفمند دنبال می‌شود. ما در همه جلسات چند دور مذاکرات اخیر، در کنارش رایزنی‌های دوجانبه داشتیم. البته در این دور این دفعه خانم کاترین اشتون این مسأله را در برنامه قرار داد و پیشنهاد کردند اما ما هم برای مذاکره آمادگی داشتیم یعنی حتی اگر در برنامه کاری اجلاس قرار نمی‌گرفت ما خودمان یک فرصتی را پیدا می‌کردیم با هیأت‌های مختلف مذاکره می‌کردیم کمااینکه قبل از شروع مذاکرات، دوستان با هیأت روسیه، چین و آلمان گفت وگو کردند و در این دور هم این اتفاق افتاد.
البته در این مذاکرات، این گفت‌وگوهای دوجانبه، به بخشی از زمان مذاکرات تبدیل شد. برای اینکه رسیدیم به مرحله‌ای که باید روی کلمات کارکنیم و جلسات کوچکتر برای رسیدن به نقطه نظرات مشترک مناسبتر است به همین دلیل از این روش استقبال کردیم و بعد از جلسه مقدماتی دور اول مذاکرات اخیر، این روش را قبول کردیم.

آقای دکتر! در نهایت بفرمایید آیا می‌توان در این دور از مذاکرات ژنو گفت که ایران و گروه ۱+۵ یک گام به هم نزدیک‌تر شدند؟
این دور ازمذاکرات ژنو می‌تواند یا گام آخر در مرحله اول کار ما باشد یا یک حرکت بسیار عمده به سمت گام آخر. البته این تازه مرحله اول کار است اما برای نخستین بار است که دو طرف توانسته‌اند به یک توافق برسند و این توافق را اجرایی کنند.
این نخستین بار است که لااقل در هشت سال گذشته اتفاق می‌افتد. بعد از یک دوران تلخ تقابل و تلاش برای پیشگیری از رسیدن به راه حل، ایران و غرب می‌توانند با زبان مشترک با یکدیگر حرف بزنند لذا حتماً این نشست در نزدیکی ایران و غرب تأثیرگذار است. امید هم داریم که به نتیجه نهایی برسد اما این امکان هم هست که یک گام دیگر هم برای نتیجه نهایی نیاز باشد.

منبع: روزنامه ایران ۱۸ آبان
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
گزارش سرویس بین الملل پایگاه 598 تاریخ انتشار: ۱۸ آبان ۱۳۹۲ – ۰۹:۵۵
پشت پرده نمایش زیرکانه جان کری و نتانیاهو:
نمایش خیمه شب بازی غرب برای فریب ملت ایران: ایران از معامله راضی است! این نشانه خوبی نیست!
در این نمایش، رژیم صهیونیستی و سناتورهای موافق با وی متظاهرا به طرف های مقابل ایران فشار می آورند تا تحریم ها را کاهش ندهند و ایران را مجبور به تعلیق تمام فعالیت های خود کنند، ولی جان کری میانجیگری کرده و با تمام کردن لطف خود در حق ایران!! مذاکرات را به نحوی پیش می برد که ایران چیز زیادی از دست ندهد!
به گزارش سرویس بین الملل پایگاه 598 در حالیکه خبرهای واصله حکایت از توافق اولیه تیم مذاکره کننده ایرانی با طرف غربی بر سر برخی حقوق ملت ایران را دارد، غرب در یک نمایش خیمه شب بازی که دولت امریکا و برخی نمایندگان سنای این کشور، و همچنین مسئولین رژیم صهیونیستی نقش های اصلی آن را بازی می کنند در حال القای این دروغ هستند که غرب در مقابل تخفیف گسترده ی برخی تحریم ها (که دروغی بیش نیست)، امتیازات کم و ناچیزی از ایران گرفته است. اینان رضایت تیم مذاکره کننده ایران از مذاکرات را مؤید مدعای خود می دانند!
در این نمایش، رژیم صهیونیستی و سناتورهای موافق با وی متظاهرا به طرف های مقابل ایران فشار می آورند تا تحریم ها را کاهش ندهند و ایران را مجبور به تعلیق تمام فعالیت های خود کنند، ولی جان کری میانجیگری کرده و با تمام کردن لطف خود در حق ایران!! مذاکرات را به نحوی پیش می برد که ایران چیز زیادی از دست ندهد!
مثلا در خبرها آمده است غرب به ایران لطف کرده و اجازه ادامه غنی سازی محدود و با درصد پایین را به ایران می دهد. رسانه های غربی طوری القا می کنند که گویا ایران برای این لطف و مرحمت غربی ها باید سپاسگزار بوده و به هر تخفیفی که در تحریم ها اعمال می شود راضی و خشنود باشد حتی اگر این تخفیف، غیردائم و قابل بازگشت باشد. تمام اینها در حالی است که در برخی خبرهای درز کرده از مذاکرات، چیز دیگری دیده می شود.
نیویورک تایمز می نویسد: یکی از اعضای تیم ایران، آقای تخت روانچی، در اعتراض به امتیارات کم بهایی که ایران به دست آورده، با حالت اعتراض اظهار داشت ”ما به غرب اعلام کرده بودیم که در مرحله اول باید تحریم های فراگیر نفتی و سیستم بانکی ایران در نظر گرفته شود. ایران انتظار بیشتری از غرب داشت.»
اما نویسنده این مطلب نیویورک تایمز با لحنی زننده و با اهانت خطاب به وی می نویسد: ”تخت روانچی یک دیپلمات کارکشته است اما اظهارات وی خارج از شأن یک مذاکره کننده ایرانی است که باید برای رسیدن به یک توافق تلاش کند!»
از نظر غرب حتی بیان انتظارات ایران از طرف غربی، مانع رسیدن به توافق است! و یک دیپلمات ایرانی خوب کسی است که به هرچه غرب عطا می کند –هرقدر هم ناچیز و بی ارزش- قانع باشد.
اگرچه امید این است که به گفته رهبر معظم انقلاب، ایران به فضل الهی ضرر نمی بیند، اما این مسئله به روند مذاکرات و نوع تعامل ایران با طرف های مذاکره کننده بستگی دارد.
به نظر میرسد تحلیل غرب از موقعیت کنونی اینگونه است: با توجه به فشار اقتصادی ناشی از تحریم ها بر گرده ملت ایران، اگر دولت روحانی بتواند تخفیفی هرچند ناچیز در تحریم ها به دست آورد و شیرینی کاهش فشار اقتصادی را مردم ایران بچشاند، نصف بیشتر راه را رفته است. زیرا از این طریق قاطبه ملت با دولت همراه شده و خود یکصدا خواهان امتیازدهی به غرب می شوند تا تحریم ها به طور کامل برداشته شوند.
اگر واقعا اینچنین باشد، می توان اصرار تیم مذاکره کننده دولت به ادامه روند فعلی مذاکرات را درک کرد. بدین ترتیب این مرحله، سخت ترین مرحله از کار است که اگر با موفقیت همراه شود قدم های بعدی به مراتب آسان تر خواهند بود.
باید صبر کرد و منتظر نتیجه نهایی مذاکرات ماند. گفتگوها، امروز ساعت 11 به وقت تهران ادامه پیدا می کنند.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سفر کری برای رفع تحریم‌ها علیه ایران به ژنو
توافق قریب‌الوقوع شش ماهه ایران با غرب
۱۷ آبان ۱۳۹۲
دیگربان ـ سایت «ایران هسته‌ای» وابسته به سپاه از توافق قریب‌الوقوع شش ماهه ایران با گروه ۱+۵ درباره برنامه هسته‌ای‌اش خبر داد و نوشت سفر جان کری به ژنو برای رفع دو «اختلاف» انجام شده است.
این سایت روز جمعه (۱۷ آبان) به نقل از منابع مطلع خود نوشته «شواهد نشان دهنده این است که ایران و گروه ۱+۵ به یک توافق نهایی در مذاکرات دست یافته‌اند.»
«ایران هسته‌ای» به نقل از این منابع افزوده که «جزئیات این توافق روشن نیست ولی هر سه محور مدنظر ایران یعنی اهداف، گام اول و گام آخر را در بر می‌گیرد.»
این سایت نوشته که جان کری٬ وزیر امور خارجه آمریکا به منظور حل و فصل دو «ختلاف نظر» میان تهران و واشینگتن به ژنو٬ محل مذاکرات سفر کرده است.
«ایران هسته‌ای» به نقل از منابع آگاه خود افزوده «اگر اختلافات غیر قابل حل بود، کری سفر به ژنو را نمی‌پذیرفت بنابراین می‌توان حدس زد که تفاهم در حال نهایی شدن است.»
آن‌طور که این سایت وابسته به سپاه نوشته اختلاف میان ایران و آمریکا درباره «نوع و کیفیت» تحریم‌ها و «مشخصات گام آخر» است که هنوز تفاهم نهایی روی آن‌ها صورت نگرفته است.
منابع مطلع «ایران هسته‌ای» گفته‌اند «این توافق شش ماهه خواهد بود و در طول این شش ماه مذاکرات برای نهایی کردن یک توافق جامع ادامه خواهد داشت.»
این سایت در ادامه از تیم مذاکره کننده هسته‌ای خواسته در توافق نهایی باید به پنج نکته توجه کنند.
«ایران هسته‌ای» نوشته «برجیده شدن زیرساخت قانونی تحریم‌ها»٬ «بازگشت ناپذیر بودن تعدیل تحریم‌ها» و پذیرش «حق ایران برای غنی‌سازی در خاک خود» از جمله مواردی هستند که تیم مذاکره کننده باید در خصوص آن‌ها اطمینان داشته باشد.
این سایت همچنین نوشته که آمریکا باید تعهد دهد خواستار تعلیق غنی‌سازی اورانیوم با غنای پنج درصد نمی‌شود و ضمانت دهد «تا انتهای روند پای میز مذاکره باقی بماند.»
گزارش‌ها از توافق نهایی ایران با گروه ۱+۵ درباره برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی حکایت دارد و وزرای بریتانیا و فرانسه و آلمان راهی ژنو محل این مذاکرات هستند.
ـــــــــــــــــ
92/8/17 – 17:38
گزارش ویژه/ فوری
ظریف و کری در آستانه توافق نهایی در ژنو/ 5 سوال درباره فوری درباره نتیجه مذاکرات
شواهد نشان دهنده این است که ایران و گروه 1+5 به یک توافق نهایی در مذاکرات دست یافته اند.
حامد علوی، ایران هسته ای- شواهد نشان دهنده این است که ایران و گروه 1+5 به یک توافق نهایی در مذاکرات دست یافته اند.
منابع مطلع به «ایران هسته ای» گفتند جزئیات این توافق روشن نیست ولی هر 3 محور مدنظر ایران یعنی اهداف، گام اول و گام آخر را در بر می گیرد.
بنا به گفته این منابع، با این حال هنوز درباره دو نکته میان تیم ایران و تیم امریکا اختلاف نظر جدی وجود دارد که تصمیم گیری درباره آن مستلزم مذاکرات مستقیم در سطح وزرا تشخیص داده شده و به همین دلیل است که جان کری تصمیم دارد برای برگزاری یک نشست 3 جانبه با اشتون و ظریف به ژنو برود.
منابع آگاه می گویند اگر اختلافات غیر قابل حل بود، کری سفر به ژنو را نمی پذیرفت بنابراین می توان حدس زد که تفاهم در حال نهایی شدن است.
نکته اول درباره نوع و کیفیت تحریم هایی است که امریکا در گام اول آنها را تعدیل خواهدکردو نکته دوم درباره مشخصات گام آخر است که هنوز تفاهم نهایی درباره آن وجود ندارد.
منابع مطلعی که «ایران هسته ای» با آنها گفت وگو کرده می گویند این توافق 6 ماهه خواهد بود و در طول این 6 ماه مذاکرات برای نهایی کردن یک توافق جامع ادامه خواهد داشت.
آنچه در این میان مبهم است، چند نکته اساسی است که لازم است تیم مذاکره کننده قبل از نهایی شدن هرگونه توافق درباره آن اطلاع رسانی کند:
1- آیا امریکا پذیرفته است که باید زیرساخت قانونی تحریم ها را در طول فرآیند و از جمله در گام اول برچیند یا خیر؟
2- آیا همانطور که گام های ایران بازگشت ماپذیر خواهد بود، تعدیل تحریم ها از سوی امریکا هم بازگشت ناپذیر است؟
3- آیا امریکا به حقوق کامل ایران طبق ان پی تی از جمله سیکل سوخت با تاکید بر حق غنی سازی داخل خاک ایران رسما و طی یک توافقنامه مکتوب اذعان خواهد کرد؟
4- آیا زیرساخت غنی سازی صنعتی ایران نهایتا در داخل کشور حفظ خواهد شد و تضمینی وجود دارد که امریکا در توافق جامع خواستار تعلیق غنی سازی 5 درصد در ایران نشود؟
5- چه ضمانت هایی وجود دارد که امریکا تا انتهای روند پای میز مذاکره باقی بماند؟
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پیش به سوی توافق بزرگ
زینب اسماعیلی
شرق: «جان کری» سر راهش به ژنو، در فرودگاه «بن گوریون» اسراییل با «بنیامین نتانیاهو» ملاقاتی فوری داشت. خشم نخست‌وزیر اسراییل چنان بود که وزیر امورخارجه ایالات‌متحده او را در مقابل دوربین‌های خبری همراهی نکرد. نتانیاهو روز جمعه در دیدار با کری، از توافق در حال تنظیم میان ایران و کشورهای 1+5 در ژنو ابراز خشم کرد و گفت: «اسراییل خود را به این توافق متعهد نمی‌داند و آن را با قاطعیت کامل رد می‌کند.» نخست‌وزیر اسراییل، اندک‌زمانی بعد در «توییتر» شخصی خود نوشت: «اگر اخباری که از ژنو می‌رسد درست باشد ایران به معامله قرن دست یافته است.» زمانی که مشخص شد وزیران خارجه قدرت‌های بزرگ، یکی پس از دیگری برای نهایی‌کردن توافق با ایران راهی هتل «کنتینانتال» ژنو می‌شوند، کاسه صبر اسراییلی‌ها لبریز شد. مارک رگو، سخنگوی دولت اسراییل گفت: «اگر این طرح‌های پیشنهادی واقعا پذیرفته شود، امروز روز بسیار تاریکی خواهد بود. روز بدی است؛ روزی است که ایرانی‌ها به پیروزی چشمگیری دست پیدا کرده‌اند، هم کیک را گرفته‌اند و هم آن را خورده‌اند. یا اگر اجازه دهید، این طور بگویم: آنها کیک زردشان را گرفتند و می‌توانند آن را بخورند. تحریم‌های‌شان کم می‌شود و هیچ عقب‌نشینی معناداری هم نمی‌کنند.» هرچه عقربه‌ها به سمت ساعات پایانی جمعه پیش می‌رفتند غربی‌ها تلاش می‌کردند با بازی با کلمات، اسراییل را آرام کنند. سخنگوی کاخ سفید درباره واکنش خشم‌آلود نتانیاهو گفت: «با توجه به اینکه هنوز توافقی حاصل نشده، هرگونه انتقادی در این زمینه زودهنگام است.» «کارل بیلت» وزیر خارجه سوئد نیز گفت: «عجیب به نظر می‌سد که نتانیاهو توافق با ایران را حتی قبل از آنکه صورت بگیرد به‌عنوان توافقی بد، محکوم می‌کند.»
جان کری و همتایان آلمانی، فرانسوی و بریتانیایی او همگی روز جمعه برنامه‌های کاریشان را تغییر داده‌اند تا بتوانند با هیات ایرانی مذاکره کنند. جان کری برای رفتن به ژنو، سفر برنامه‌ریزی‌شده خود به مراکش و الجزایر را لغو و به آینده موکول کرد. حضور وزیران خارجه غربی عضو گروه 1+5 در ژنو گویای آن بود که تصمیم‌گیری درخصوص مسایل مطرح‌شده در مذاکرات در سطحی است که حضور وزرای خارجه را می‌طلبد. وزیر خارجه روسیه نیز امروز خود را به مذاکرات ژنو می رساند و احتمال حضور وزیر خارجه چین نیز شب گذشته قوت گرفت. همزمان خبر رسید «کوفی عنان»، دبیرکل پیشین سازمان ملل‌متحد نیز به ژنو سفر و با محمدجواد ظریف، وزیرخارجه ایران دیدار و گفت‌وگو کرده است. ظریف همچنین صبح روز گذشته با «اخضر ابراهیمی» نماینده سازمان ملل در بحران سوریه دیدار داشت؛ دیداری که نشان می‌دهد سوریه به‌عنوان موضوع فرعی گفت‌وگوهای ژنو مطرح است. «جان کری» هنگام ورود به هتل محل اقامتش که همان هتل محل اقامت ظریف بود، گفت: برای ایجاد توافق میان ایران و اعضای 1+5 به ژنو سفر کرده‌ام. او افزود: «هنوز توافقی حاصل نشده است. هنوز اختلاف‌های مهمی وجود دارد که باید حل‌وفصل شود. من آمده‌ام که میان ایران و اعضای 1+5 توافق حاصل شود… با آقای ظریف جلسه‌ای خواهیم داشت تا مسایل باقیمانده را حل کنیم.»
«عباس عراقچی» که پس از ظریف، ارشدترین عضو تیم مذاکره‌کننده ایران به شمار می‌رود عصر جمعه گفت: «رسیدن مذاکرات روز جمعه به مرحله‌ای «حساس و پیچیده» باعث شده است که این مذاکرات ارتقا یافته و در سطحی بالاتر ادامه پیدا کنند.» به گفته عراقچی، به همین دلیل کاترین اشتون از جواد ظریف خواسته است در نشستی سه‌جانبه با حضور او و جان کری شرکت کند.
شتاب رویدادهای جمعه به گونه‌ای بود که طرفین سریع‌ترین وسیله ممکن -توییتر- را برای اطلاع‌رسانی انتخاب کرده بودند. توییتر وزارت خارجه آمریکا از قول جان کری بعد از ورود به ژنو نوشت: «هنوز به توافقی نرسیده‌ایم ولی کشورهای 1+5 به سختی در تلاش هستند.»
در حالی که همه نفس‌ها برای شنیدن نتیجه مذاکرات ژنو در سینه حبس شده بود تلاش چهره‌های غربی هوادار تنش‌زدایی با ایران نیز ادامه داشت. 79نفر از مقامات بلندپایه سابق نظامی و دیپلماتیک، افسران اطلاعاتی و سیاستگذاران و متخصصان ارشد حوزه امنیتی در نامه‌ای به رییس‌جمهوری آمریکا حمایت خود را از اتخاذ راه‌حلی دیپلماتیک در قبال برنامه هسته‌ای ایران اعلام کردند. در این نامه آمده است: «کار سخت دیپلماسی هم‌اینک آغاز می‌شود. چندین دهه بی‌اعتمادی و نبود ارتباط بین دو کشور، دستیابی به توافق‌هایی که به ما تضمین خواهند داد برنامه هسته‌ای ایران در جهت صلح‌آمیز قرار دارد را پیچیده کرده است. شما یقینا در این خط‌مشی جدید برای تعامل با ایران مخالفانی خواهید داشت. ما از این خط‌مشی جدید حمایت کرده و قول می‌دهیم که به هموطنان آمریکایی خود کمک خواهیم کرد که از مسیر بلندپروازانه و تحول‌طلبانه‌ای که شما برای ایجاد محیطی صلح‌آمیز و توأم با همکاری بیشتر در خاورمیانه انتخاب کرده‌اید، قدردانی کنند.» این در حالی است که «باراک اوباما»، رییس‌جمهوری آمریکا، روز پنجشنبه در مصاحبه‌ با شبکه تلویزیونی «ان‌بی‌سی» گفته بود: «احتمال توافقی گام‌به‌گام وجود دارد که گام اول آن، این است که هرگونه پیشبرد برنامه هسته‌ای آنها متوقف شود و… از این طریق راهی باز شود که ما هم بتوانیم تخفیف بسیار کمی [در تحریم‌ها] بدهیم، اما در عین حال شاکله اصلی تحریم‌ها هم حفظ شود.»
صرف‌نظر از تفاوت احتمالی تحلیل‌ها درمورد مذاکرات ژنو، همه ناظران در یک مورد اتفاق نظر دارند: «اسراییل بازنده اصلی». همان‌طور که «اهود یاری» محقق موسسه سیاست‌های خاور نزدیک واشنگتن در گفت‌وگو با «رویترز» در یک جمله آن را خلاصه کرد: «کابوس نتانیاهو تحقق پیدا کرد.»
پیش‌نویس توافق احتمالی ژنو
«دیلی تلگراف» بخش‌هایی از موارد مطرح‌شده در مذاکرات ایران و 1+5 را منتشر کرد که مورد تکذیب طرف ایرانی قرار نگرفت. بر اساس این گزارش:
1- ایران غنی‌سازی 20درصد را متوقف می‌کند. همچنین ذخایر اورانیوم 20درصد ایران به «اکسید بی‌اثر» تبدیل می‌شود.
2- ایران به غنی‌سازی 3/5درصد ادامه می‌دهد، اما تعداد سانتریفیوژهای فعال در این زمینه را محدود می‌کند. با این حال، نیازی به برداشتن یا اسقاط هیچ‌یک از سانتریفیوژها نیست.
3- ایران موافقت می‌کند که در این دوره شش‌ماهه، نیروگاه آب سنگین اراک را بهره‌برداری نکند. با این حال، می‌تواند همچنان به‌کار روی تاسیسات آن ادامه دهد.
4- ایران می‌پذیرد از سانتریفیوژهای نوع «آی‌آر2» که می‌تواند غنی‌سازی را با سرعتی سه تا پنج‌برابر نمونه‌های دیگر انجام دهد، استفاده نکند. در قبال این اقدامات که گرچه داوطلبانه صورت می‌پذیرد اما به نظر می‌رسد جایی برای بازگشت ندارد، آمریکا پول‌های بلوکه‌شده ایران در قبال فروش نفت در دوسال گذشته را باز می‌گرداند و تحریم‌های پتروشیمی و فلزات گرانبها برداشته می‌شود اگرچه این لغو تحریم‌ها برگشت‌پذیر و محدود خواهند بود.
لینک خبر : http://sharghdaily.ir/?News_Id=24925
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
لبخند ژنو به صلح و شادی
یوسف مولایی . استاد حقوق بین‌الملل دانشگاه
پرونده هسته‌ای ایران چون جهانگردی شیفته سفر، به همه‌جای جهان سرکشیده و پشت در‌های بسته و باز، نقل مجالس شده و از روی فرش‌های قرمز زیادی گذشته است، میزهای زیادی برای او چیده شده و اتاق‌ها آراسته و سفره‌ها رنگین شده است. این پرونده با رازها، روایت‌ها، فرازونشیب‌ها و قهرها و آشتی‌ها هویت گرفته و حجم زیادی از مذاکرات قرن بیست‌ویکم را به خود اختصاص داده است و بی‌جهت نیست که سرشار از روایت‌های ناگفته باقی مانده و نام‌های زیادی را با خود پرآوازه کرده است. جک استراو، دوویلپن، شیفر، سولانا، البرادعی و خانم اشتون. پرونده هسته‌ای، مدال نوبل بر سینه البرادعی آویخته و آقای روحانی را در رسیدن به آرزوی بزرگش یاری رسانده است و به نظر می‌رسد که در ادامه مسیرش قصد دارد که نام‌های جدیدی در سینه تاریخ دیپلماسی جهان به ثبت برساند. این پرونده از چنان استعدادی رسانه‌ای برخوردار است که حتی کمردرد آقای ظریف را نیز به یک موضوع جذاب تبدیل می‌کند. بعضی از شیطنت‌های این پرونده هم بسیار بانمک است و بساط خنده را رونق بخشیده است. هیچ موضوعی در عالم دیپلماتیک به اندازه نشان‌دادن نقاشی‌های مهد کودکی نتانیاهو در سازمان ملل، در خصوص پرونده هسته‌ای ایران، در سالن مجمع‌عمومی برای مردم دنیا خنده‌آور نبود. این پرونده هنوز هم معرف بزرگ‌ترین کابوس زندگی نتانیاهو است. او از اینکه ایران در آستانه دستیابی به یک پیروزی بزرگ است باقیمانده عمر خود را عزای عمومی اعلام کرده است. شهرهای زیادی برای ثبت یکی از بزرگ‌ترین لحظات تاریخ دیپلماسی قرن، زیر پای پرونده هسته‌ای فرش قرمز پهن کرده بودند ولی به نظر می‌رسد که شانس ژنو برای به‌دست‌آوردن دل بی‌قرار پرونده هسته‌ای از رقیبانش بیشتر است. دور دوم مذاکرات هسته‌ای در دولت یازدهم قرین موفقیت بوده و توانسته است فضای اعتماد و احترام متقابل بین طرفین ایجاد کند. شکل‌گیری فضای مساعد پس از بیش از 10سال بی‌اعتمادی و فضای بدگمانی، راه را بر رسیدن به توافق نهایی هموار خواهد کرد. دغدغه اصلی جامعه جهانی که 1+5 به لحاظ حقوقی آن را نمایندگی می‌کند حصول اطمینان از صلح‌آمیزبودن فعالیت هسته‌ای ایران است و در این خصوص آنها به دنبال سازوکار موثر نظارتی هستند تا در چارچوب آن فعالیت‌های هسته‌ای ایران را به طور کامل رصد کرده و درباره شفافیت آن متقاعد شوند. در مقابل، ایران می‌خواهد که جامعه جهانی حق فعالیت صلح‌آمیز هسته‌ای‌اش و از جمله غنی‌سازی متعارف و متناسب خود را به رسمیت شناخته و به آن احترام بگذارد. هر خواسته و دغدغه طرفین مذاکره به لحاظ منطقی قابل توجه است و هیچ تعارضی بین آنها وجود ندارد. جامعه جهانی در چارچوب معاهده ان‌پی‌تی نه‌تنها باید حق ایران را به رسمیت بشناسد، بلکه متعهد است برای انتقال دانش فنی با ایران همکاری سازنده داشته باشد و از طرف دیگر در چارچوب همان پیمان و سازوکار آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای از صلح‌آمیزبودن فعالیت هسته‌ای ایران اطمینان حاصل کند، بنابراین به شرط وجود فضای اعتماد و احترام متقابل، دستیابی به مکانیسم‌های فنی مستعد برای برطرف‌کردن دغدغه‌های نظارتی جامعه جهانی کار دشواری نیست. در بستر فضای اعتماد و حسن‌نیت است که ایران بازدیدهای منطقی و متداول از مراکز مرتبط با فعالیت‌های هسته‌ای خود را تهدید و تعرضی برای اعمال حاکمیت ملی خود تلقی نخواهد کرد. از طرف دیگر جامعه جهانی با به رسمیت‌شناختن حق فعالیت هسته‌ای صلح‌آمیز ایران و رفع تدریجی تحریم‌ها می‌تواند حسن‌نیت خود را به اثبات رسانده و جواز بازدیدهای منطقی و متعارف از مراکز صنعتی و پژوهشی ایران را به دست آورد. به نظر می‌رسد تیم مذاکره‌کننده ایران موفق شده با ارایه یک نقشه راه شفاف و قابل‌اجرا، مبانی محکمی برای تداوم همکاری بین طرفین ایجاد کند بدون اینکه از حقوق قانونی خود در چارچوب حقوق بین‌الملل عقب‌نشینی کند. این نقشه راه احتمالا به صورتی طراحی شده است که طرفین گام‌به‌گام به خواسته‌های خود نزدیک شده و ایفای تعهدات به صورت تدریجی تضمین‌های لازم برای رسیدن به انتهای سفر را برای طرفین فراهم ‌کند. به‌طوری‌که در پایان راه هر دو طرف با لبخندهای دیپلماتیک و با رضایتمندی، دست‌های یکدیگر را بفشارند و بخش عمده‌ای از تحریم‌ها برداشته شود و ایران بدون تحمل فشارهای بین‌المللی به فعالیت‌های هسته‌ای، از جمله غنی‌سازی متعارف و متناسب با نیازهای خود ادامه دهد و از همکاری‌های هسته‌ای با کشورهای دیگر سود ببرد و جامعه جهانی نیز با رصدکردن و راستی‌آزمایی فعالیت‌های هسته‌ای ایران و به صلح‌آمیزبودن آن حکم داده و از استمرار آرامش و امنیت در منطقه استقبال کنند. بدیهی است در این پیروزی و غلبه عقل‌گرایی و صلح‌طلبی، آن دسته از کشورها که به دنبال ناامنی و ایجاد آشوب در منطقه بوده و پرونده هسته‌ای ایران را دستاویز قرار داده و با منزوی‌کردن ایران مشکلات و بحران‌های اقتصادی و امنیتی برای حاکمیت و ملت ایران فراهم کرده بودند، برای جبران شکست خود به هر دسیسه‌ای متوسل خواهند شد. با سنگ‌اندازی‌های آشکار و پنهان خود موانع جدی بر سر توافق تاریخی ایران و 1+5 ایجاد خواهند کرد و در این مسیر از حرکت‌های نسنجیده و احساسی بخشی از گروه‌های اجتماعی ایران نیز سود خواهند برد. از این جهت لازم است ملت ایران با هوشمندی و حفظ یکپارچگی خود، دولت آقای روحانی و تیم مذاکره‌کننده را در نیل به تامین منافع ملی ایران حمایت کنند. اگر در ژنو نقشه راه پیشنهادی ایران به‌عنوان پایه و مبنای توافق و حرکت به سوی آینده پذیرفته شود، مذاکرات آینده عمدتا روی مسایل فنی و سازوکارهای اجرایی و حقوقی متمرکز خواهد شد که هرچند از دشواری و ظرافت خاص خود برخوردار است ولی چون بر بستر اعتماد و خوشبینی متقابل حرکت خواهد کرد، مذاکرات بسیار سازنده و دلگرم‌کننده خواهد بود. خط پایان دو ماراتن، قابل رویت است ولی گام ما بسیار سنجیده و آرام برداشته می‌شود و هنوز، نفس‌های زیادی برای لحظات آخر حفظ شده است و با خوشبینی محتاطانه‌ای باید رویدادها را رصد کرد
لینک خبر : http://sharghdaily.ir/?News_Id=24916
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
یادداشت خبرنگار اعزامی تسنیم به ژنو/۸۴
لطفاً متوازن توافق کنید
خبرگزاری تسنیم: پیشنهادهایی که از جانب غربی‌ها به‌ازای گام‌های اعتمادساز جمهوری اسلامی مطرح می‌شود، هیچ گرهی از کار ملت ایران باز نخواهد کرد.
اینجا بازار شایعات داغ داغ است. از آمدن فابیوس و کری گرفته تا شایعه آمدن نخست وزیر رژیم صهیونیستی که نه تأیید می‌شود و نه تکذیب!
ظواهر امر دست‌یابی به یک توافق اولیه هسته‌ای را قریب الوقوع‌تر از هر زمان دیگری نشان می‌دهد. اخباری که از آمدن جان کری، لورن فابیوس، گیدو وستروله و ویلیام هیگ به ژنو هم حکایت دارد، این سناریو را بیش از هر زمان دیگری به ذهن متبادر می‌سازد.
حتی اگر توافقی هم در کار باشد هنوز جزئیاتی از آن منتشر نشده و ما امیدواریم همه‌چیز مانند ژنو4 محرمانه نماند و اینجا بتوانیم اخبار راضی کننده‌ای برای مخاطبان‌مان تهیه و منتشر کنیم.
گمانه‌زنی‌ها در مورد مراحل توافق ایران و غرب چیز جدیدی نیست. اینجا با خبرنگاران و منابع غربی که صحبت می‌کنیم، مدعی هستند که ایران سطح غنی‌سازی را کاهش خواهد داد و آن را به 5 یا 3.5 درصد خواهد رساند.
این در حالی است که دکتر عراقچی، مذاکره کننده ارشد کشورمان هم روز گذشته در پاسخ به سؤال تسنیم بر این موضوع تأکید کرده بود که ایران به هیچ وجه غنی‌سازی را متوقف نخواهد کرد. بااین‌حال به نظر می‌رسد که جمهوری اسلامی حاضر است درباره سطح غنی‌سازی و نه تعلیق آن، مذاکره کند.
در این میان اما شایعاتی که در خصوص گام‌های متقابل غرب شنیده می‌شود چندان امیدوار کننده نیست. اخباری که از رسانه‌های غربی مخابره می‌شود حاکی از آن است که ایران سطح غنی‌سازی را کاهش می‌دهد، آب سنگین اراک را به‌صورت موقت و برای مدت 6 ماه تعلیق و استفاده از سانتریفیوژهای پیشرفته را متوقف می‌کند؛ ذخایر موجود را اکسید می‌کند… اما در این میان غرب تنها متعهد می‌شود که اموال و دارایی‌های مسدود شده ایران در بانک‌های خارجی را آزاد و برخی از تحریم‌ها (طلا و پتروشیمی) را به‌صورت محدود لغو کند.
این در حالی است که اساساً اعطای اموال خودمان به خودمان را نمی‌توان امتیاز تلقی کرد و آزاد کردن اموالی که غرب سال‌ها به‌جفا مصادره کرده بود، هیچ امتیاز مثبتی محسوب نمی‌شود. در مورد کاهش تحریم‌ها هم اما و اگرهای بسیاری وجود دارد. برخی از این امتیازها حاکی از آن است که غرب از تصویب برخی تحریم‌ها که قرار است در آینده وضع شوند جلوگیری می‌کند و اجازه افزایش بیشتر تحریم‌ها را نخواهد داد. مابه‌ازای این امتیاز غرب این می‌شود که جمهوری اسلامی هم در مقابل بگوید: ما نیز در این مدت‌ 6 ماه تنها به عدم افزایش سطح و میزان غنی‌سازی کفایت خواهیم کرد.
پس اساساً این به‌ظاهر امتیاز هم مابه‌ازای کاهش سطح غنی‌سازی جمهوری اسلامی محسوب نمی‌شود.
بخش دیگری از پیشنهادهای غرب که در سطح گمانه‌زنی است و هنوز به تأیید نرسیده حکایت از کاهش برخی از تحریم‌های جمهوری اسلامی دارد. این در حالی است که منابع غربی حاضر در ژنو معتقدند، تحریم‌هایی که کاهش خواهد یافت، صرفاً در حوزه‌های دست‌چندمی نظیر پتروشیمی و طلا و… خواهند بود.
به‌واقع کاهش تحریم‌ها در حوزه‌هایی نظیر پتروشیمی و طلا گرهی از کار مردم کشور باز نمی‌کند و نمی‌توان این‌دست اقدامات را نشانی بر حسن‌نیت طرف غربی دانست. طرف مقابل اگر می‌خواهد حسن‌نیت خود را به مردم و دولت ایران نشان دهد باید به‌صورت متوازن توافق کند. توازن به این معنی که در قبال کاهش سطح غنی‌سازی، تحریم‌های مالی و نفتی را به‌صورت محدود و همزمان با کاهش سطح غنی‌سازی کاهش داده متوقف کند.
ملت ایران که یک دهه سختی تحریم را به جان خریده و در روند برنامه هسته‌ای خود، بهترین جوانانش را تقدیم کرده است، عطای این‌دست حاتم‌بخشی‌های غرب را به لقایش خواهد بخشید. انتظار از تیم مذاکره کننده کشورمان این است که این‌دست پیشنهادات را اساساً نپذیرند چرا که در چهارچوب یک توافق متوازن نمی‌گنجد، لطفاً متوازن توافق کنید!
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1392/08/18 –
نمود قدرت، نماد مديريت
مردم سالاری ـ نويسنده : ميرزا بابا مطهري‌نژاد
مذاکرات هسته‌اي دولت يازدهم و تفاوت‌هايي که با اين نوع مذاکرات در دولت‌هاي نهم و دهم ايجاد شده است، کم کم دارد به عنوان يک هويت براي دولت يازدهم خود نمايي مي‌کند. تفاوت‌ها به حدي است که طرفداران مذاکرات گذشته را نگران کرده است، چرا؟ چون اگر اين مذاکرات با حفظ اصول و منافع ملي به موفقيت‌هايي برسد و راه‌هايي براي برون رفت از مشکلات ناشي از اين موضوع فرا روي کشور قرار دهد، خود ميزاني مي‌شود براي ارزيابي عيني از گذشته. دولت يازدهم با بهره‌مندي از شم فرصت يابي براي موفقيت در مذاکرات، تلاش اميد بخشي را آغاز کرده است. اين تلاش ممکن نيست مگر اين که مذاکره کنندگان و سياستگذاران مذاکره توانايي تشخيص مشکلات و شکاف‌هاي موجود را داشته باشند. با يافتن فرصت‌هاي مناسب و ارائه راه حل در خور قابليت خود را به ظهور برسانند.

رقباي سياسي و طرفداران دولت‌هاي نهم و دهم از موفقيت دولت يازدهم به علل مختلف از جمله به اين علت که اين موفقيت يک ميزان براي توانايي و واقع گرايي اين دولت و ناتواني و ذهنگرايي دولت قبل خواهد شد،نگرانند ! به همين جهت با تمام ظرفيت اجتماعي و سياسي خود به دنبال نفي اين تلاش‌ها و ايجاد موانع جدي بر سر راه آن هستند. بزرگنمايي در پنهان نگهداشتن طرح ارائه شده توسط دولت به 1+5 و متهم کردن دولت به سازشکاري و القاي مخالفت رهبري با اين طرح در رسانه‌ها و فعال شدن توپخانه مداحان معروف از نشانه‌هاي اين نگراني است.

محيط اجتماعي، سياسي کشور به طور پيوسته دستخوش تغيير است وخود اين تغييرات، نوعي فرصت آفريني جديد براي دولت در تقابل با مخالفان و تعامل با همراهان و موافقان بوجود مي‌آورد که بايد نهايت بهره‌برداري از آن صورت گيرد. از جمله سخنان بسيار مهم رهبري در ديدار دانش آموزان و دانشجويان با معظم له،که در بخشي از آن حمايت خود را از تلاش‌هاي دولت در اين راستا ابراز فرمودند و به صراحت سازشکار خواندن دولت را منع کردند.

در ادامه اين نوشته، به اختصار و به اشاره،به دو محور که به بهانه 13 آبان، مخالفين تلاش‌هاي دولت در مذاکرات هسته‌اي را مستمسک قرار دادند مي‌پردازم:

1- پنهان ماندن طرح پيشنهادي دولت يازدهم براي مذاکرات هسته‌اي قوت است، يا ضعف؟ قدرت يک مدير به روش‌ها و رويه‌هايي است که براي رسيدن به هدف با حفظ اصول و منافع سازمان (و در اينجا منافع ملي و منافع مردم ) خلق مي‌کند. اگر مدير نتواند در روش‌ها و رويه‌ها اعمال نظر کند،که ديگر مدير نيست ! خود طرح و پنهان نگهداشتن آن به هر علت، يک روش است براي اداره و مديريت و در دست داشتن کنترل مذاکره. به نظر من اين امر نماد قدرت تيم مذاکره کننده دولت و نمود مديريت مذاکره است. بديهي است دولت بنا به وظيفه اي که دارد و بنا به سوگندي که ياد کرده است حافظ اصول و منافع ملي است. قصاص قبل از جنايت و پيش داوري و قضاوت زود هنگام شايسته نيست و عاملين آن در پيشگاه ملت پاسخي نخواهند داشت.به قول زنده ياد سهراب سپهري:

يادمان باشد: امروز حتماً ناز گل را بکشيم، حق به شب بو بدهيم، و نخنديم به ترک‌هاي دل هر گلدان.

2- مداح و مداحي و آيين‌هاي سنتي مذهبي، سابقه اي طولاني در کشور دارند. بار عظيم انتقال فرهنگ مذهبي و ديني توسط مداحان،و آئين‌هاي سنتي مثل تعزيه و مجالس و محافل و مساجد، منتقل شده است، هيچ فرد و گروهي، نبايد از اين ميراث گرانبها و از اين بستر قدرتمند فرهنگ آفرين، استفاده ناصحيح داشته باشد. اگر افرادي قصد دارند در معادلات قدرت و جابجايي آن فعال شوند، بايد بدانند بستر اين فعاليت‌ها احزاب و گروه‌هاي سياسي است، بروند تشکيل حزب بدهند. حق هر فرد ايراني است که در معادلات سياسي کشور و در مبادلات قدرت از طريقي که قانون تعيين کرده است، دخالت نمايد. هيچ کس را نمي‌توان از آن منع کرد، اما بايد در بستر مناسب از اين حق خود بهره گيرد. سوء استفاده از موقعيت مداحي يا امام جماعتي و مشابه آن موجب فاصله گرفتن مردم از آئين‌هاي مذهبي و مجالس و محافل، مساجد و جايگاه‌هاي مرتبط با آن خواهد شد و اين لطمه زدن به فرهنگي است که از اين طريق عميق شده است و نقش آفرين است.

يادمان باشد، وقتي تعدادي از بزرگان و همراهان انقلاب از بستر مسئوليت و جايگاه مديريت، به ايجاد حزب و توسعه حضور سياسي خود اهتمام کردند، امام راحل به آنها نهيب زدند، که يا مسئوليت را رها کنيد و يا حزبي را که با استفاده از بستر مسئوليت خود ساخته ايد. که البته آن بزرگان کار حزبي را رها کردند و حزب را تعطيل اعلام نمودند.به عبارت ساده‌تر: اگر از بستر فعاليت قانوني حزبي به کسب قدرت رسيديد، يا قدرت را جابجا کرديد، کاري است پسنديده و خوب. اما اگر از بستر قدرت به تشکيل حزب پرداختيد، و در تعاملات قدرت دخالت کرديد و با استفاده از اهرم‌هاي قدرت، رقبا را از صحنه به در کرديد، و شرايطي متفاوت از ديگر گروه‌ها بوجود آورديد و امکان رقابت را از سايرين سلب کرديد، امري ناپسند و مذموم است.

مداحان بايد بدانند که چگونه حضور در مجالس آئيني اجماعي و امکان در اختيار داشتن تريبون‌هاي ملي و مردمي و رسانه‌هاي عمومي را به دست آورده اند، نبايد از اين جايگاه آهنگ جابجايي قدرت و يا دخالت در تعاملات قدرت را داشته باشند. رسانه‌هاي عمومي مثل صدا و سيما و روزنامه‌هايي که از امکانات عمومي و ملي بهره مي‌گيرند و مساجد و حسينيه‌هايي که با امکانات عمومي و مشارکت‌هاي مردمي از هر قشر و گروه و حزب ساخته شده‌اند، موقوفاتي که واقف براي تقويت پايه‌هاي اعتقادي عمومي و تقويت اصل دين تعيين کرده است، نبايد در اختيار منافع و افکار يک گروه و يک حزب قرار گيرد.

اين امکانات بايد نمود قدرت ملي و نماد تقويت اصول و پايه‌هاي فکري و انديشه‌هاي امام (ره) و رهبري باشند.

به قول زنده ياد قيصر امين پور:
نه از مهر و نه از کين مي‌نويسم
نه از کفر و نه از دين مي‌نويسم
دلم خون است،مي‌داني برادر
دلم خون است، از اين مي‌نويسم.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تاریخ انتشار: ۱۷ آبان ۱۳۹۲ – ۰۹:۴۶
روایت مقام عالی هیات آمریکایی 1+5 از مذاکرات
یک مقام عالی هیات آمریکایی در گروه 1+5 تاکید کرد: در گام اول به هیچ وجه درباره تحریم‌های اصلی علیه ایران صحبت نمی‌کنیم.
یک مقام عالی هیات آمریکایی در گروه 1+5 پیش از برگزاری مذاکرات ایران و 1+5 در ژنو با اشاره به آخرین دور مذاکرات خاطرنشان کرد: در آخرین دور از مذاکرات ما احساس کردیم که توانستیم روندی رو به جلو داشته باشیم. ما مباحث تکنیکی، جدی و مهمی در این دور از مذاکرات داشتیم که در طول سال گذشته چنین نبوده است. همچنین پس از این مذاکرات کارشناسان امور تحریم، علمی و هسته‌یی ما در طول دو روز در وین با یکدیگر نشست‌هایی را برگزار کردند تا بتوانند موضوعات تکنیکی پیچیده را مورد بحث قرار دهند.

وی در گفت‌وگویی با خبرنگاران که ایسنا به متن این گفت‌وگو دست یافت، افزود: گفت‌وگوهایی با همتایان خود در گروه 1+5 داشتیم، همچنین در این باره با متحدان خود در خلیج‌فارس و اسرائیل که نسبت به این مذاکرات علاقه‌مند بودند نیز گفت‌وگوهایی داشتیم. به طور کلی ما به دنبال گام اول و یا یک درک اولیه هستیم که بر همین اساس ایران برنامه هسته‌یی خود را برای اولین بار در طول دهه‌های گذشته متوقف می‌کند. این گام اول برای ما زمان فراهم خواهد کرد و فضایی ایجاد خواهد کرد که بتوانیم درباره توافق نهایی و جامع گفت‌وگو کنیم که این توافق نهایی می‌تواند نگرانی‌های جامعه بین‌المللی را برطرف کند. بسیار مهم است ما بتوانیم به توافق نهایی بدون اینکه ایران در برنامه‌ هسته‌یی‌اش پیشرفتی داشته باشد، دست یابیم. این هدف، گام اول است.

وی با بیان این که می‌خواهیم نگرانی‌های جامعه بین‌الملل را برطرف کنیم ، گفت: من جزئیاتی درباره مذاکرات انجام شده ارائه نمی‌دهم اما نقطه کلیدی در این باره این است که اقدامات ایران آخرین و مهم‌ترین آدرس برای رفع نگرانی‌هاست. در پاسخ به اولین گام توافق شده است که ایران برنامه هسته‌یی خود را دیگر به جلو پیش نبرد در مقابل ما نیز برخی از تحریم‌های موردی، محدود و موقتی را لغو می‌کنیم. ما در گام اول به هیچ وجه درباره تحریم‌های اصلی علیه ایران صحبت نمی‌کنیم. اگر ایران نتواند به تعهداتش در گام اول پایبند باقی بماند و ما در نهایت نتوانیم به یک توافق جامع دست یابیم هرگونه تحریم اقتصادی که لغو شده بود دوباره از سر گرفته می‌شود. مباحث مختلفی در میان مطبوعات ما مطرح است. درباره تحریم‌های جدید بالقوه که کنگره به دنبال گفت‌وگو و بحث درباره آنها است، ما از کنگره خواستیم که از هرگونه تصویب قانونی در جهت اعمال تحریم‌های بیشتر علیه ایران در بازه زمانی کوتاه خودداری کند. این تعلیق تحریم‌های جدید طولانی نیست، تنها این فرصت داده شده تا کارشناسان و دیپلمات‌های ما مطمئن شوند که بهترین فرصت برای موفقیت در این مذاکرات دشوار و پیچیده را داشته باشند.

این مقام عالیرتبه آمریکایی در مذاکرات 1+5 با ایران خاطرنشان کرد: استراتژی دیپلماتیک ما این است که هماهنگ با کنگره پیش می‌رویم. کارشناسان ما بسیار معتقدند که هرگونه روند اعمال تحریم‌های بیشتر در چنین شرایطی می‌تواند مضر باشد و روند مذاکرات را تحت تاثیر خود قرار دهد. اگر تنها 10 درصد احتمال وجود داشته باشد که تحریم‌های اضافی ممکن است مذاکرات را تحت تاثیر منفی قرار دهد، البته ما معتقدیم که این بیش از 10 درصد است، بر همین اساس ما باید این تعهد را داشته باشیم که در این باره ریسک نکنیم. درخواست برای ایجاد تعلیق برای اعمال تحریم‌های بیشتر تصمیمی در جهت حمایت یا عدم حمایت تحریم‌ها نیست. ما از تحریم‌ها حمایت می‌کنیم، تحریم‌ها نقش مهمی در آوردن ایران به میز مذاکرات دارد. ما نمی‌خواهیم که در ایران رژیم این کشور تغییر کند یا مردم ایران را مجازات کنیم. ما به دنبال ایجاد تغییر در استراتژی دولت ایران هستیم و هنوز هم نمی‌دانیم که این تغییر ایجاد شده است یا نه. همچنین تصمیم برای تعلیق اعمال تحریم‌های جدید به معنای حمایت یا عدم حمایت دیپلماسی نیست برای اولین بار ایران به گونه‌ای ظاهر شده که متعهد شده است روند مذاکرات را بسیار سریع به پیش ببرد. یکی از تغییرات اصلی در استراتژی ایران این بوده که تیم جدید هسته‌یی ایران به دنبال پیشروی سریع برای رهایی مردم از تحریم‌های اقتصادی هستند. برای اولین بار ما می‌بینیم که ایرانیان به دنبال خرید زمان نیستند. بر همین اساس ما به یک توافق اولیه دست می‌یابیم. در راستای این توافق اولیه باید اقدامات بسیاری انجام بگیرد. موضوعات مطرح شده بسیار پیچیده و زمان‌گیر است. همانگونه که قبلا گفتم هنوز هیچ چیز توافق نشده است. تنها گپ و گفت‌وگوهای میان دو طرف انجام می‌گیرد.

این مقام آمریکایی در پاسخ به سوال خبرنگار مجله تایمز درباره لغو تحریم‌های موردی، محدود و موقتی در صورت توافق با ایران در اولین گام، گفت: بهترین راه برای پاسخ به این سوال پایان مذاکرات 1+5 و جلسه کارشناسان است. در این جلسات مباحث به صورت جزئی مورد گفت‌وگو قرار می‌گیرد. به هر میزان که ایران تمایل خود را برای برداشتن گام اول نشان دهد به همان میزان نیز ما اقداماتی انجام خواهیم داد. به عبارت دیگر این مساله بستگی به اقدامات آنها دارد. مباحث جزئی بسیاری میان طرفین مطرح است و من اینجا درباره جزئیات صحبت نمی‌کنم.

وی در پاسخ به سوال دیگری درباره گام اول و دستیابی به آن در این دوره از مذاکرات، ادامه داد: بسیار بسیار سخت است که بتوان در این باره پیش‌بینی کرد. من نمی‌توانم پیش‌بینی کنم که مباحث به چه شکل پیش رود اما آنچه که من می‌گویم این است که اکنون مباحث به صورت جزئی بر روی میز مذاکرات است که پیش از این اینگونه نبوده است. ما به دنبال درک متقابل هستیم و می‌خواهیم گام اول برداشته شود.

این مقام آمریکایی در پاسخ به سوال دیگری درباره اینکه آیا 1+5 به دنبال پایان بازی یا بازی نهایی در این دوره از مذاکرات است، گفت: گروه 1+5 همواره همان حرفی را اعلام کرده که آمریکا اعلام می‌کند و اوباما نیز در سخنرانی خود در نشست عمومی مجمع عمومی اعلام کرد که اگر ایران تمام مسئولیت‌ها و تعهدات بین‌المللی خود را رعایت کند در این صورت مردم ایران حق دستیابی به انرژی صلح‌آمیز هسته‌یی دارند. در واقع ما از ایران این سوال را کردیم که برنامه هسته‌یی‌شان باید به چه شکل باشد. ما مباحثی مطرح کردیم درباره اینکه آنها در ذهن خود چه تصورات و چه ذهنیاتی دارند.

وی در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اظهارات محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران در استانبول که اعلام کرده بود ایران غنی‌سازی خود را متوقف نمی‌کند در این صورت چرا شما تاکید دارید که آنها چنین حقی ندارند، گفت: ما اعلام می‌کنیم که آنها هم‌اکنون و در چنین شرایطی حق غنی‌سازی ندارند. مهم این است که اکنون آنها چه کاری انجام می‌دهند. در حال حاضر آنها برنامه غنی‌سازی دارند و بدون اینکه چنین حقی نداشته یا داشته باشند در اولین گام ما تلاش می‌کنیم که برنامه هسته‌یی آنها را تضمین کنیم. در گام اول آنها فعالیت‌های پیش‌روی خود را تا زمان دستیابی به یک توافق جامع متوقف می‌کنند که این مساله می‌تواند نگرانی‌های جامعه بین‌المللی را برطرف کند. این مساله و این توافق نیاز به زمان زیاد برای مذاکره دارد.

وی در پاسخ به سوالی درباره احتمال توقف غنی‌سازی 20 درصد در ایران، گفت: من در اینجا درباره جزئیات خاص مذاکرات صحبت نمی‌کنم. بگذارید من حرفم را کامل کنم در واقع در گام اول ما به دنبال توافقی هستیم که تضمین کند برنامه هسته‌یی آنها در سطح غنی‌سازی، ذخایر غنی‌سازی و توانایی آنها در فناوری، نظارت و آزمایش پیشرفتی نخواهد داشت. باید همه این عوامل در گام اول مورد بررسی قرار گیرد و حل شود. در توافق نهایی تمام این مسائل در واقع حل می‌شود. برخی از مسائل مطرح شده مانند توقف غنی‌سازی اورانیوم به میزان 20 درصد از مسائلی بود که در پیشنهاد آلماتی مطرح شد. ما تنها در گام اول از آنها می‌خواهیم که این تضمین داده شود برنامه آنها پیشرفتی نخواهد داشت. پس از آن به دنبال راه‌هایی خواهیم بود که بتوانیم زمان بیشتری داشته باشیم و مذاکرات لازم را انجام دهیم.

این مقام آمریکایی حاضر در مذاکرات ایران و 1+5 در پاسخ به سوال خبرنگاری درباره لابی‌گری‌ یهودی‌ها و احتمال تصویب تحریم‌های بیشتر علیه ایران، ادامه داد: ما گفت‌وگوهایی با اعضای کنگره داشتیم. ما به آنها گفتیم که به ما اجازه دهند یک توقف کوتاه به وجود بیاید. ما همه طرفدار تحریم هستیم همان‌گونه که گفتم رژیم تحریمی مهم‌ترین عاملی است که ایران را به میز مذاکره آورده است. اکنون یکی از برنامه‌های اصلی انتخاباتی حسن روحانی رییس‌جمهور ایران این است که بتواند برخی از این تحریم‌ها را لغو کرده و اقتصاد ایران را توسعه دهد. من به کنگره و ایرانیان اعلام کردم که از کنگره خواسته‌ام در اعمال تحریم‌های جدید علیه این کشور کمی صبر کرده تا بتوانیم در مذاکرات به توافق جامع دست یابیم، اگر چنین اقدامی انجام نشود ما چنین حقی خواهیم داشت که به کنگره اعلام کنیم تحریم‌های جدیدی را اعمال کند.

وی مدعی شد: اوباما رییس‌جمهور آمریکا تمام گزینه‌ها را برای تضمین امنیت ملی آمریکا بر روی میز گذاشته است اما من فکر می‌کنم تمام کسانی که در این اتاق هستند می‌دانند که اقدام نظامی اولین گزینه نیست، همواره آخرین گزینه بوده است. همچنین برخی معتقدند که باید آنقدر ایران مورد تحریم قرار گیرد تا از بنیاد تسلیم شود اما من معتقدم در چنین شرایطی زمانی که ایران مذاکرات جدی را آغاز کرده نباید آمریکا و گروه 1+5 به گونه‌ای نشان دهند که خواهان مذاکرات جدی نیست و با اعمال تحریم‌های بیشتر و یکجانبه این مذاکرات را تحت تاثیر عوامل منفی قرار دهد. در واقع در چنین شرایطی تحریم‌های بیشتر باعث توقف برنامه هسته‌یی ایران نمی‌شود و این برنامه به راه خود ادامه خواهد داد اما ما در اینجا تلاش می‌کنیم که برنامه هسته‌یی ایران را از هرگونه پیشرفت و حرکت رو به جلو متوقف کنیم تا بتوانیم زمانی برای مذاکرات در جهت دستیابی به یک توافق جامع و کامل داشته باشیم و هرگونه توقف موقت برای اعمال تحریم‌های بیشتر در جهت آزمایش این مساله است.

وی درباره پیشنهاد ارائه شده از سوی ظریف در مذاکرات هسته‌یی ژنو یک، گفت: به طور منصفانه باید بگویم که پیشنهاد ظریف بسیار سطح بالاست اما این پیشنهاد تنها شامل بخشی از دسته‌بندی‌های مورد بحث ما است. عراقچی کسی که سرپرستی هیات ایرانی را بر عهده دارد زمانی که وزیر امور خارجه در مذاکرات نبود جزئیاتی از این پیشنهاد سطح بالا را ارائه کرد. این جزئیات تمام موضوعات مورد بحث ما را شامل می‌شد و ما معتقد هستیم که این پیشنهاد باید بخشی از گام اول باشد. کارشناسان 1+5 نیز مباحث را مورد بررسی قرار دادند و حتی تحریم‌های اعمالی نیز مورد گفت‌وگو قرار گرفت. همان‌گونه که قبلا گفتم اعلام می‌کنم که تحریم‌های اصلی در توافق نهایی مورد بررسی قرار گرفته و در گام اول مورد بحث قرار نمی‌گیرد، ایران نیز این مساله را می‌داند. ما منویی از گزینه‌ها در دست داریم که به ما اجازه حل مسائل را می‌دهد اما این مساله بستگی به این دارد که ایران در مقابل چه اقدامی را انجام می‌دهد.

وی در پاسخ به سوالی درباره گفت‌وگوهای انجام شده با کنگره درباره ایران، گفت: ما از کنگره خواستار برخی تغییرات شده‌ایم تا بتوانیم انعطاف لازم در عرصه بین‌المللی را داشته باشیم.

وی درباره نگرانی‌های عربستان سعودی نسبت به توافق احتمالی با ایران، گفت: من تلاش کردم که پیش از آغاز هر دوره از مذاکرات، گفت‌وگوهایی با کشورهای خلیج‌فارس داشته باشم. من چند روز گذشته با نمایندگان کشورهای خلیج‌فارس دیداری داشتم. همچنین وزیر امور خارجه آمریکا جان کری نیز با پادشاه عربستان دیدار دو ساعته‌ای داشته است و مباحث مختلفی از جمله ایران مطرح شده است. ما به خوبی این نگرانی‌ها را درک می‌کنیم و به گفت‌وگوهای خود با کشورهای خلیج‌فارس ادامه می‌دهیم.

وی در پاسخ به سوال خبرنگار سی‌ان‌ان درباره اینکه آیا ایران بعد از توافق نهایی حق غنی‌سازی اورانیوم خواهد داشت یا نه؟ گفت: این مساله بدین معنا نیست که هیچ کشوری نباید برنامه غنی‌سازی داشته باشد. مساله مهم این است که زمانی که مردم اعلام می‌کنند که حق غنی‌سازی دارند این بدان معناست که شما نمی‌توانید هیچ محدودیتی برای آن قائل شوید و آن را متوقف کنید حتی نمی‌توانید آن را زیر سوال ببرید چون این یک حق ذاتی می‌شود. ما معتقدیم که ایران چنین حقی ندارد و حتی معتقدیم هیچ کشوری چنین حقی ندارد. در واقع ما بر این باوریم که هر کس باید بر اساس اینکه برنامه هسته‌یی‌اش در چه راستایی است عمل کند و اینکه چرا آن کشور نیاز به غنی‌سازی اورانیوم دارد. بسیاری از کشورها دارای انرژی صلح‌آمیز هسته‌یی هستند اما برنامه غنی‌سازی ندارند. در واقع تفاوت بسیار بزرگی میان حق غنی‌سازی و یا داشتن برنامه غنی‌سازی وجود دارد.

وی در پاسخ به سوال دیگری درباره گام اول گفت: ما هنوز به پایان ماجرا نرسیده‌ایم. ما نیاز داریم که در درجه اول گام اول برداشته شود و برنامه ایران در آینده هیچ پیشرفتی را به همراه نداشته باشد. در چنین شرایطی می‌توانیم مباحث جدی داشته باشیم که بتوانیم نگرانی‌های جامعه بین‌المللی را برطرف کنیم. این تنها نگرانی ما نیست. درباره ایران قطعنامه‌های شورای امنیت تصویب شده است و در قطعنامه شورای امنیت آمده است که برنامه غنی‌سازی ایران باید تعلیق شود زیرا آنها مسئولیت‌ها و تعهدات بین‌المللی خود را به جا نمی‌آورند. ما نیز در همین راستا تلاش می‌کنیم.

وی ادامه داد: گام اول یک توافق موقتی نیست بلکه پس از اجرای گام اول ما به دنبال توافق نهایی هستیم.

وی در پاسخ به سوال خبرنگار وال‌استریت ژورنال درباره تحریم‌های اعمالی از سوی اتحادیه اروپا گفت: من نمی‌توانم درباره تحریم‌های اعمال شده از سوی اتحادیه اروپا از جانب اروپایی‌ها صحبت کنم. این سوال را باید از آنها بپرسید.

وی در پاسخ به سوال خبرنگار روزنامه هاآرتص گفت: آمریکا کاملا متعهد به تضمین امنیت اسرائیل است. آنها شرکای ما در خاورمیانه هستند. در مساله هسته‌یی ایران آنها نیز مانند سایر جهانیان خواستار شنیدن پاسخ‌هایی از سوی ایران هستند و مانند رییس‌جمهور آمریکا نمی‌خواهند که ایران به تسلیحات هسته‌یی دست یابد همان‌گونه که می‌دانید اوباما نیز اعلام کرده بود که اجازه نمی‌دهیم ایران به سلاح هسته‌یی دست یابد. همچنین همان‌گونه که اوباما اعلام کرده بود میان ایران و آمریکا بی‌اعتمادی چند دهه‌ای وجود دارد. ما به طور زنده آن را در چهارم نوامبر دیدیم. فرهنگ‌های مختلفی در این کشور وجود دارد همان‌گونه که در کشور ما تندروهایی وجود دارند در ایران نیز تندروها و محافظه‌کارانی وجود دارند که با محافظه‌کاران آمریکایی متفاوت هستند. بی‌اعتمادی‌های بسیاری میان ایران و آمریکا وجود دارد که حل آنها بسیار طول می‌کشد. ما تلاش می‌کنیم که نگرانی‌های موجود درباره ایران را برطرف کرده و تضمین کنیم که ایران به دنبال سلاح هسته‌یی نیست. این بدان معنا نیست که ما به یکدیگر اعتماد داریم و نمی‌توانیم در آینده نزدیک به یکدیگر اعتماد داشته باشیم اما ما تلاش می‌کنیم که بتوانیم به نگرانی امنیتی آمریکا پاسخ داده و آن را برطرف کنیم. این نگرانی در اسرائیل نیز وجود دارد.

وی در پاسخ به سوال شبکه NHK ژاپن درباره دو مسیر گفت‌وگو با ایران، یک مسیر با 1+5 و دیگری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، گفت: ما در این باره با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بسیار نزدیک به هم حرکت می‌کنیم. روز جمعه دیداری با آمانو مدیرکل آژانس در واشنگتن داشتم و توانستم اظهارات وی را درباره دیدار اخیر و دیدارهای آینده آژانس با هیات ایرانی را داشته باشم. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مسیر خود را طی می‌کند. ما با یکدیگر همکاری بسیار نزدیکی داریم و مسیر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.
منبع: خبرگزاری ایسنا

Advertisements
نوشته شده در سیاسی. Leave a Comment »

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s