حمله حامیان مصباح‌و‌احمدی‌نژاد به توافقنامه ژنو

karikator-carry-zarifسایت خبری راه کارگر ـ توافق هسته ای ژنو که جلو گسترش تحریم ها را گرفت و امکان کاهش تحریم ها را فراهم آورد، با ناخشنودی باندهای مافیائی جبهه پایداری و سینه چاکان رهبر که در در هشت سال گذشته تحت زعامت رهبر رژیم کشور را به ویرانه ای تبدیل کردند ، روبرو شده است. باند احمدی نژاد و طرفداران مصباح یزدی در جبهه پایداری که مذاکرات هسته ای را به ریاست سعید جلیلی و زیر نظر رهبر رژیم به پیش می بردند، مسئله هسته ای را به گونه ای هدایت کردند که کشور را در چنبره تحریم های فلج کننده اقتصادی قرار داد. حال که زیر فشار تحریم ها از یک سو و «نه» بزرگ مردم به کاندیدای اصلح رهبر رژیم، ولی فقیه مجبور شده است جام زهر «نرمش قهرمانانه» را سربکشد، حامیان سیاست گذشته فریاد وااسلاما سرداده اند و به یاد عهد نامهه «ترکمن چای» افتاده اند . گویا مسئله هسته ای برای مردم ایران، مسئله بود و نبودشان بوده است. در حالی که مردم کشور هیچ منفعتی در این ماجراجوئی هسته ای نداشته و در اساسآ در جریان آن نبوده اند و این پروژه انرژی سوز و سرمایه نابود کن هیچ نفعی برای مردم کشور نداشته است. اما آنچه نگرانی طرفداران مصباح یزدی و جبهه پایداری و باند مافیائی احمدی نژاد را دامن زده ، این است که ممکن است گشایش رابطه با غرب و توقف تحریم های جدید و کاهش تحریم های تاکنونی، فرصتی برای دولت جدید فراهم آورد و دست آن در پییشبرد سیاست هایش بازتر کند. باندهای مافیائی قدرت از کنار گذاشته شدن نگرانند و اگر دولت جدید بتواند در سیاست خارجی موفق شود و در توازن قوای داخل حکومت وزن بیشتری بیابد، آنگاه وزن نیروهای این بخش از باندها کاهش خواهد یافت. این نگرانی از آن جا نیز هست که تاکنون دولت جدید 218 تن از نیروهای وابسته به این جناح را از کار برکنار کرده است تا جائی که خشم احمد جنتی را برانگیخته است. او در نماز جمعه این هفته خطاب به روحانی گفت که دارید با داس «بچه حزب اللهی ها» را درو می کنید!

سایت محافظه‌کار «صلح‌نیوز» خبر داد:
عزل ۲۱۸ مدیر نزدیک به جبهه‌ پایداری در دولت حسن روحانی

۴ آذر ۱۳۹۲
سایت محافظه‌کار «صلح‌نیوز» نزدیک به محمود احمدی‌نژاد از برکناری و جابجایی ۲۱۸ «نیروی انقلابی» نزدیک به «جبهه پایداری» در دولت یازدهم خبر داد.
این سایت روز شنبه (دوم آذر) نوشته که اسامی کامل این افراد «انقلابی» اخراج شده از سوی دولت یازدهم را در اختیار دارد و در صورت لزوم آن‌ها را منتشر خواهد کرد.
«صلح‌نیوز» در عین حال به نام ۱۷ تن از این افراد اشاره کرده و نوشته آن‌ها پس از به قدرت رسیدن حسن روحانی از مقام خود عزل شده‌اند.
نام و پست سازمانی ۱۷ نفری که سایت «صلح‌نیوز» آن‌ها را نیرو‌های «انقلابی اخراجی» معرفی کرده٬ عبارتند از:
۱- سعید جلیلی (عزل از سمت دبیری شورای امنیت ملی)
۲- مهدی اخوان (عزل از مدیریت مرکز ملی فضای مجازی و دبیرخانه شورایعالی فضای مجازی)
۳- علی باقری (عزل از معاون امنیت بین الملل دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی)
۴- علیرضا نیکزاد رهبر (عزل از مدیرکلی دفتر وزارتی وزارت نفت)
۵- علیرضا فخاری (عزل از ریاست حراست وزارت نفت)
۶- علی اصغر محرابیان (عزل از مدیر کلی وزارتی وزارت کشور)
۷- جواد شمقدری (معزل از معاونت وزارت ارشاد)
۸- حسن علیزاده (عزل از سمت ریاست ریاست مرکز توسعه فناوری اطلاعات)
۹- هوشنگ گلاب‌کش (عزل از ریاست شرکت جهاد نصر)
۱۰- صدرالدین شریعتی (عزل از ریاست دانشگاه علامه طباطبایی)
۱۱- علیرضا کریمیان (عزل از ریاست روابط عمومی وزارت علوم)
۱۲- محمداسماعیل همدانی گلشن (عزل از ریاست دانشگتاه اصفهان)
۱۳- حمیدرضا حنطه‌ای (عزل از ریاست حراست وزارت اقتصاد)
۱۴- محمدعلی فرقانی (عزل از رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی)
۱۵- مقداد همتی (عزل از مشاوری وزیر مسکن)
۱۶- مهدی ثمره هاشمی (عزل از ریاست مدیرعامل شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور)
۱۷- کاوه اشتهاردی (عزل از معاونت وزیر رفاه)
این فهرست یک روز پس از انتقاد شدید احمد جنتی از «حذف» نیرو‌های «انقلابی» از سوی دولت حسن روحانی منتشر شده است.
آقای جنتی در خطبه‌های نماز جمعه هفته گذشته تهران از روحانی به خاطر «دروی نیروهای انقلابی و حزب اللهی در ادارات و وزارتخانه‌ها» به شدت انتقاد کرد.
وی به خطاب به روحانی گفت: «من از آقای رئیس جمهور سوال دارم آیا این مسائل را می‌دانی یا نمی‌دانی؟ اگر می‌دانی وا اسفا و چرا اقدامی نمی‌کنی و اگر نمی‌دانی واحسرتا.»
*******************************
اکبر جباری( از طرفداران احمدی نژاد در فیسبوک )
هو
**
(آخرین پست هسته ای)
……………………………
با توجه به مفاد توافق نامه ژنو، واضح است که ما یک عقب نشینی مفتضحانه ای داشته ایم و تقریباً هرچه بود دادیم و هیچ چیزی هم عایدمان نشده است.
اما دوستانی که به آقای روحانی و تیمش خرده میگیرند، بدانند که اولاً در شرایط موجود و «ایجاد شده» جز این راهی نبود. پس به این تیم جز خسته نباشید، هیچ چیز نباید بگوییم و باید هم تشکر کنیم.
دوماً، آنچه این شرایط خفت بار را ایجاد کرده را ببینیم. کسانی که اسباب این شرایط را فراهم کردند، بی شک آقای «جلیلی» بود که از جای دیگری فرمان میگرفت و بطور خودسر و بدون هماهنگی رئیس جمهور، همه توافقات سال 2009 را به باد داد و اسباب ایجاد تحریم را فراهم کرد.
پس اگر فحش و ناسزایی دارید، بر سر «آنها» بکشید. نه آقای روحانی و تیمش.
………………………………………………………………
پ.ن:
دوستی نوشته بود: فلانی (یعنی من) به «فلانی» متلک انداخته ام!
عزیز دل. اگر اقتضاء ادب نبود و (بیم جان)، همه لیچارهای عالم را به همان «فلانی» بار میکردم.
متلک؟؟؟!!!!!
کجای کار هستید؟
********************************
hassan-abasi تشریح طرح «گالیور و لی‌لی پوت»ی آمریکا برای خاورمیانه / تحلیل عباسی از مذاکرات ژنو
رئیس مرکز دکترینال امنیت بدون مرز گفت: آمریکا در نظر دارد در پروژه خاورمیانه بزرگ طرح لی لی پوت را اجرا کند، در این سیاست اسرائیل به عنوان …

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از ایلام، حسن عباسی شب گذشته در دانشگاه ایلام در مورد مذاکران 1+5 بیان داشت: در دشمنی آمریکا با ایران تنها دولت آمریکا است که ضرر می کند، در سال های پیش که آمریکا با ایران مذاکره نکرد، موضوع هولوکاست و رو شدن این دروغ در سراسر جهان از سوی ایران مطرح شد، دوستی آمریکای لاتین با ایران، بیداری اسلامی در دو قاره آسیا و آفریقا، فعال شدن 19 هزار سانتی فیوژ، قدرتمند شدن ایران در عرصه جهانی و حمایت ایران از اسد، نصرلله و حماس در برابر اسرائیل از ضررهایی بود که آمریکا متقبل شد.

وی ادامه داد: ایران از نظر نظامی کشوری است که برد موشک بالستیکش بالای 200 کیلومتر است، بخش کوچکی از تسلیحات نظامی ایران در دست کشورهای منطقه است، کشور ما به صورت غیر مستقیم با اسرائیل می جنگد و تا به امروز پیروز میدان بوده، رهبران گروهک های تروریستی در هر کشوری که تکان می خورند، اطلاعات ایران آمار آن ها را در دست دارد، با وجود آشفتگی وضعیت کنونی کشورهای همسایه، ایران قدرت بلامنازع منطقه است و در حال حاضر به مرحله ای از قدرت رسیده ایم که اگر شش ماه عقب نشینی تاکتیکی کنیم، باز هم در موضع قدرت قرار داریم.

رئیس پژوهشکده یقین تاکید کرد: در این شش ماه عقب نشینی، اگر آمریکا به تعهداتش عمل نکرد، کشور ما چیزی از دست نمی دهد، مذاکرات ایران با 1+5 بازی بر اساس جریان برد برد است که در هر حال ایران برنده میدان است. رسالت نظام، تنها مسئله هسته ای نیست، آن ها با پرونده هسته ای ما مشکل ندارند، آن ها می خواهند قدرت ایران را زیر سوال ببرند.

عباسی گفت: تضعیف تیم مذاکره کننده ایرانی در مذاکرات اخیر به دلیل اشتباهات دولت پیشین در جریان انحرافی 88، 11 روز خانه‌نشینی رئیس جمهور سابق و درگیری های دو قوه، باعث کم شدن قدرت تیم مذاکره کننده فعلی شد. در جریان فتنه 88، 50 درصد قدرت دولت رو به اضمحلال رفت.

وی افزود: مذاکرات ایران با 1+5 در دولت احمدی نژاد، مذاکراتی با شاکله و بر مبنای همین مباحثی بود که چند روز پیش صورت گرفت؛ اما به دو دلیل؛ امتیاز ندادن از سوی جلیلی به دولت های غربی و خصومت 1+5 با سیاست مطرح شدن هولوکاست از سوی احمدی نژاد این موافقت صورت نگرفت.

رئیس دکترینال امنیت بدون مرز ایران تصریح کرد: دلیل تماس تلفنی اوباما با روحانی این بود که آمریکا دارای دو حزب جمهوری خواه و دموکرات است، در زمان جیمی کارتر، رئیس جمهور دموکرات وقت بود که ارتباط ایران و آمریکا تیره شد؛ به همین خاطر جمهوری خواهان مشکل دیپلماسی آمریکا با ایران را از بی لیاقتی حزب دموکرات می دانند، اوباما با این پیام می خواهد به جمهوری خواهان بگویید که شما با توسل به گلوله و جنگ نظامی هم نتوانستید عراق و افغانستان را به زیر سلطه خود بکشید؛ اما ما با مذاکره توانستیم با ایران بدون جنگ و خونریزی رابطه برقرار کنیم.

اهمیت وجود رهبر

عباسی تصریح کرد: رهبر انقلاب می فرمایند ما مشکل مدیریت داریم، مشکل ارتباط با آمریکا نداریم، مشکلات اقتصادی ایران مربوط به رابطه با آمریکا نیست؛ به دلیل بی کفایتی مدیران اقتصادی کشور است. دولت آمریکا دچار مشکلات عدیده اقتصادی است و از نظر ساختار سیاست داخلی قوای سه گانه مونتسکیو با هم اختلاف دارند، اعلام 16 روز تعطیلی کامل در آمریکا گواه بر مشکلات مدیریتی این کشور است؛ با این حال آمریکای ورشکسته چگونه می تواند ناجی اقتصاد ایران باشد؟

وی گفت: در حکومت ولی فقیه مدار با جابجایی و روی کار آمدن جناح ها رویکرد کلان کشور تغییر نخواهد کرد. صدور فرمان جنگ، صلح و تایید اصول اساسی تصمیم گیری شورای عالی امنیت ملی بر عهده رهبر است، اگر مردم با انتخابات، جناح های مختلفی را روی کار آوردند بر اساس تدبیر رهبر جامعه به همان سمت و سوی پیشرفت و اقتدار جلو خواهد رفت. در اهمیت ولی فقیه همین بس که آمریکا در حال بررسی مدل رهبر است که چطور می توان برای مدیریت کامل بر جهان این طرح را تئوریزه و در غالب رهبریت سکولار در غرب پیاده کرد.

طرح تجزیه عربستان

رئیس پژوهشکده یقین تصریح کرد: یکی از طرح های آمریکا در آینده نزدیک طرح تجزیه عربستان است، این کشور نیروی جوان ندارد و از نظر گرایش های مذهبی بسیار تندرو و بدون انعطاف عمل می کند، عربستان چهره سیاسی مطلوبی ندارد و در جهان به عنوان کشوری منفور مطرح است.

عباسی خاطر نشان کرد: یکی از سیاست های آمریکا در شکل دهی جبهه النصره و گسیل آن ها به خاک سوریه حذف کردن وهابیون افراطی است. روسیه، مصر، لیبی، تونس، پاکستان و هر کشوری که نیروی وهابی افراطی دارد، آن ها را به سوی سوریه روانه می کند تا کشته شوند و جهان از لوث این غده سرطانی بی مصرف پاک شود.

وی ادامه داد: آمریکا در نظر دارد در پروژه خاورمیانه بزرگ طرح لی لی پوت را اجرا کند، در این سیاست اسرائیل به عنوان گالیور بر سرزمین کوچک لی لی پوتی تسلط کامل دارد. در این رویکرد کشورهای منطقه به سه طیف دولت های گالیوری، آرزومند و ناامید تقسیم می شوند، بر این اساس تجزیه کشورهایی مانند ایران به شش کشور، عربستان به پنج کشور، ترکیه به دو کشور، سوریه به سه کشور، لیبی به سه کشور و مصر به چهار کشور در دستور کار قرار می گیرند.

رئیس دکترینال امنیت بدون مرز ایران گفت: آمریکایی یک ستون مطمئن در جهان می خواهد، عربستان به دلیل فساد مالی، اقتصادی و نفرت انگیزی در دنیا نمی تواند ستون آمریکا باشد.

*********************************
حمله حامیان مصباح‌و‌احمدی‌نژاد به توافقنامه ژنو
دیگر بان ـ۴ آذر ۱۳۹۲ ـ سایت‌های حامی محمود احمدی‌نژاد و محمدتقی مصباح‌ یزدی با تشبیه تفاهم‌نامه ژنو به قرارداد «ترکمنچای» نوشته‌اند که جمهوری اسلامی در این قرارداد «برد کمی» داشته است. انتقاد و اعتراض این سایت‌ها در شرایطی طرح شده که علی خامنه‌ای از امضای این تفاهم‌نامه استقبال کرده و آن را «فضل الهی» معرفی کرده است. سایت «نکات پرس» نزدیک به احمدی‌نژاد این تفاهم‌نامه را «آب‌ نبات تلخ» دانسته و ادعای مقام‌های دولتی در اعلام «پیروزی» را زیر سئوال برده است.«برای مردم» دیگر سایت متعلق به احمدی‌نژاد نیز متن کامل قرارداد «ترکمنچای» و تقاهم‌نامه ژنو را منتشر کرده و نوشته مردم تشخیص خواهند داد که تفاهم‌نامه ژنو «ترکمنچای سوم» است یا «قرارداد بزرگ قرن.»
سایت «بی‌باک نیوز» هم اقدام به انتشار متن کامل قرارداد «ترکمنچای» کرده و به نقل از یک نماینده مجلس نوشته «آیندگان در خصوص توافق هسته‌ای ژنو برداشت مثبتی نخواهند داشت.»
حسینعلی حاجی دلیگانی٬ عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس به این سایت گفته است: «طرف غربی با این توافق برد کرده و طرف دیگر یعنی ایران کمترین برد را داشته است.»
سایت‌های «۵۹۸» و «رجا‌نیوز» که نزدیک به مصباح یزدی هستند در دو روز گذشته مطلب انتقادی غیرمستقیمی درباره تفاهم‌نامه ژنو منتشر کرده‌اند.
سایت محافظه‌کار «الف» نیز با انتشار یادداشتی اعلام کرده که جمهوری اسلامی از آنجا که دیگر نمی‌توانست مقاومت کند٬ حاضر به امضای تفاهم‌نامه ژنو شد.
بسیاری از فعلان سایبری حزب‌الله با وجود حمایت رهبر جمهوری اسلامی از این تفاهم‌نامه٬ تنها شکل انتقاد‌ها و اعتراض‌های خود را تغییر داده و از حمله مستقیم به ‌آن خودداری می‌کنند.
این فعالان از روز گذشته اقدام به انتشار تصاویر متعددی از سعید جلیلی٬ محمود احمدی‌نژاد و «شهدای هسته‌ای» کرده و نوشته‌اند که «جای آن‌ها خالی است.»
*****************************

گزارش اختصاصی نکات پرس از آن روی سکه توافق ژنو
امتیازاتی که ملت ایران به طرف مقابل واگذار کرده است/ ابعاد برخی از امتیازات واگذار شده نظیر توقف بهره برداری از تنها راکتور بومی کشور! صنعتی شدن غنی سازی ممنوع! احتمال تعطیلی راکتور تهران! پلمپ نیمی از توان هسته ای کشور! و بررسی آنچه ادعا میشود ملت ایران به دست آورده است.

نکات پرس-سعید یوسفی پور/ صبح روز یکشنبه  سوم آذر  سال 92، مردم ایران هنگامی که از خواب  برخواستند با حجم عجیبی از   اخبار پر سر و صدای رسانهها در خصوص توافقنامه تاریخی نیمه شب گذشته میان جمهوری اسلامی و گروه 1+5 روبرو شدند.
در این میان آنهایی که به رسانه‌های بیگانه دسترسی داشتند در خصوص جزییات این توافقنامه با انبوهی از تعهدات ایران در خصوص توقف بخش های مهمی از برنامه هسته ای خود روبرو بودند و آنهایی که فقط رسانه های داخلی را رصد میکردند با تاکید مقامات دولتی و مذاکره کنندگان ایرانی در خصوص پیروزی بزرگ ملت ایران ! و دست آوردهای قابل توجه مذاکرات برای جمهوری اسلامی روبرو میشدند.
نکته جالب توجه اینکه طرف مقابل البته از امتیازاتی که به ایران داده نیز به عنوان محور فرعی پروپاگاندای کم سابقه خود سخن میگفت و توضیحاتی در این خصوص را به خورد افکار عمومی جهان میداد اما در مواضع طرف ایرانی کمتر رد پای صریحی از امتیازات واگذار شده به دست میآمد.
این گزارش به طور صریح در صدد است از نتایج  و دست آوردهای اتخاذ شیوه برد – برد دولت جناب روحانی در ماجرای پرونده هسته ای تا حدودی که در وسع نگارنده است رمزگشایی کند.
این در حالی است که نگارنده هیچ گاه نفهمیده در یک مصاف تمام عیار میان جبهه حق و جبهه شیطان و از نگاه توحیدی و الهی چطور میتوان جنگ و رقابت را طوری مدیریت نمود که در نهایت هر دو طرف پیروز بوده  و به اهداف استراتژیک خود رسیده باشند! آیا امکان دارد در یک مسابقه کشتی نفس گیر، هر دو مبارز در نهایت به عنوان پیروز معرفی شوند ؟ چه رسد به یک رقابت استراتژیک و ایدئولوژیک .
با این حال و بر اساس  تاکتیک برد – برد دولت تدبیر و امید، اکنون و پس از امضای توافقنامه ژنو از سوی نمایندگان دولت جناب روحانی،  ملت ایران باید در ازای امتیازاتی که به غرب داده و به همان وزن و در همان طراز امتیازاتی کسب کرده باشد که در ذیل دو کفه این ترازو را با هم مرور خواهیم کرد؛ این توضیح نیز ضروری است که اگر فردی از آحاد ملت 75 میلیونی ایران عزیز بخواهد از طریق یک منبع مطمئن داخلی به جزییات توافق ژنو و امتیازات داده شده و گرفته شده دسترسی داشته باشد در این مسیر ناکام خواهد ماند . چرا که طرف ایرانی به هیچ وجه تمایلی ندارد در خصوص امتیازات واگذار شده  صحبتی کند .  سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی نیز  اعلام میکند : (متن توافقنامه ژنو قبل از پایان سال میلادی از سوی سازمان ملل منتشر میشود!)  این سخن بدین معنا است که ملت ایران باید از متن توافقنامه ای که به شدت با منافع ملی کشورش پیوند خورده و به امضای نمایندگان دولتش رسیده و برای او تعهد ایجاد کرده، طی هفتههای آینده و از منابع خارجی مطلع شود.
در نتیجه با توجه به خلا موجود برای دسترسی به متن توافقات انجام شده راهی وجود ندارد الا مراجعه به اظهارات و بیانیه های طرف مقابل که توسط طرف ایرانی رد یا تکذیب نشده است.
امتیازاتی که ملت ایران به طرف مقابل واگذار کرده است:
 

از مجموع بیانات و اظهارات مقامات غربی که تا لحظه نگارش این گزارش مورد تکذیب طرف ایرانی قرار نگرفته، واگذاری امتیازاتی که به آنها اشاره میشود  تقریبا قطعی است:

٭  ایران متعهد شده  که غنی‌سازی بالاتر از 5 درصد را متوقف کند و تجهیزات فنی لازم برای غنی‌سازی بالای 5 درصد را نیز برچیند.
٭ ایران تعهد کرده  همه‌ ذخایر اورانیوم غنی شده تا نزدیکی 20 درصد خود را به زیر 5 درصد تضعیف کرده و یا به شکلی تبدیل کند که برای غنی‌سازی بیشتر مناسب نیست.
٭ ایران متعهد شده است که پیشرفت توانایی غنی‌سازی‌اش را متوقف کند.
٭ ایران تعهد کرده  هیچ‌گونه سانتریفیوژ نسل جدید برای غنی‌سازی اورانیوم نصب نکند یا از آن‌ها استفاده ننماید.
٭ دولت جمهوری اسلامی متعهد شده تقریبا نیمی از سانتریفیوژهای نصب شده در نطنز و سه چهارم سانتریفیوژهای نصب شده در فردو را به کار نیندازد؛ طوری که نتوان از آن‌ها برای غنی‌سازی اورانیوم ( حتی با غنای 3.5 درصد) استفاده کرد.
٭  ایران تولید سانتریفیوژش را به تعدادی که برای تعویض ماشین‌های خراب شده لازم است محدود میکند؛ طوری که ایران نتواند در این شش ماه برای جمع‌آوری سانتریفیوژها اقدامی کند و یا سانتریفیوژ جدیدی را نصب نماید.
٭  ایران متعهد شده است که ذخایر اورانیوم با غنای پایین 3.5 درصد خود را نیز  افزایش ندهد، طوری که میزان آن در پایان شش ماه نسبت به آن‌چه در آغاز (این مدت زمانی) داریم بیشتر نشود و هرگونه اورانیوم غنی شده‌ی 3.5 درصدی که به تازگی غنی‌سازی شده به اکسید تبدیل شود.
٭ ایران متعهد شده  که فعالیت‌هایش در اراک را بیشتر از این پیش نبرد و پیشرفت در زمینه‌ مسیر پلوتونیوم را متوقف کند. ایران نباید رآکتور اراک را راه‌اندازی و سوخت‌گذاری کند و باید تولید سوخت برای رآکتور اراک را متوقف کند. سوخت رآکتور اراک را نیز نباید بیشتر از این آزمایش کند. هیچ‌یک از قطعات اضافی رآکتور در اراک را نصب نکند و سوخت و آب سنگین را به سایت رآکتور منتقل نکند. همچنین تاسیساتی که قابلیت بازفرآوری داشته باشد، نسازد.
٭  ایران در خصوص مکانیزم راستی آزمایی اقداماتش نیز متعهد شده دسترسی روزانه به نطنز و فردو را در اختیار بازرسان آژانس قرار دهد. این دسترسی روزانه به بازرسان اجازه می‌دهد که تصاویر دوربین‌های امنیتی را بررسی کنند تا از نظارت جامع مطمئن شوند. این دسترسی اجازه‌ شفافیت بیشتر در زمینه‌ غنی‌سازی را در این سایت‌ها می‌دهد و زمان تشخیص هرگونه خودداری از پایبندی (نسبت به تعهدات) را کوتاه‌تر می‌کند.
٭ایران باید دسترسی به تاسیسات مجموعه سانتریفیوژها را برای آژانس فراهم کند و دسترسی به تاسیسات تولید و انبار قطعات گرداننده‌ی سانتریفیوژها را نیز برای آژانس فراهم نماید.
٭ایران دسترسی به معادن و کارخانه‌های تولید اورانیوم را برای آژانس فراهم میکند و دسترسی به اطلاعات طراحی رآکتور اراک را که غرب از مدت‌ها پیش خواستار آن بود فراهم مینماید. این اقدام،  اطلاعاتی بسیار مهم را درباره‌ این رآکتور که پیش از این در دسترس قرار نداشت، ارایه می‌کند.
ایران همچنین دسترسی بیشتری به رآکتور اراک را برای بازرسان فراهم میکند.
ایران از سوی دیگر پذیرفته برنامه هسته ای خودش را به صورت بی سابقه ای در اختیار مونیتورینگ جهانی قرار دهد.
ابعاد برخی از امتیازات واگذار شده:
اما در خصوص بعضی از امتیازات واگذار شده نیاز به برخی توضیحات فنی وجود دارد تا ماهیت توافقنامه ژنو برای مخاطبین بیشتر روشن و شفاف گردد:
 
توقف بهره برداری از تنها راکتور بومی کشور!
 
آب سنگین اراک
الف) یکی از مهمترین دست آوردهای دانشمندان هسته ای کشورمان طی سالهای اخیر دست یابی به تکنولوژی ساخت راکتور هسته ای بود که در غالب پروژه آب سنگین اراک در حال اجرا است و بیش از 95 درصد آن به پایان رسیده است. بر این اساس ایران با استفاده از دانش کاملا بومی، راکتوری که با استفاده از سوخت طبیعی فعالیت میکند را ظرف 10 سال طراحی و آماده بهره برداری نموده است .
طرف غربی اما مدعی است بر اساس توافقنامه ژنو ایران باید  فعالیت‌هایش در اراک را متوقف کرده و نباید رآکتور اراک را راه‌اندازی و سوخت‌گذاری کند. سوخت رآکتور اراک را نیز نباید بیشتر از این آزمایش کند. هیچ‌یک از قطعات اضافی رآکتور در اراک را  نباید نصب کند، نباید سوخت و آب سنگین را به سایت رآکتور منتقل کند، تاسیساتی که قابلیت  بازفرآوری داشته باشند را نسازد و همچنین دسترسی به اطلاعات طراحی رآکتور اراک را که غرب از مدت‌ها پیش خواستار آن بود را فراهم نماید.
این اقدام،  اطلاعاتی بسیار مهمی  درباره‌  رآکتور اراک که پیش از این در دسترس قرار نداشت و با دانش بومی   ساخته شده است را به طرف مقابل هدیه می‌کند و معنایش این است  که ایران بهره برداری از تنها راکتور بومی و تولید داخل را متوقف و دانش محرمانه ساخت آن را نیز در اختیار طرف مقابل قرار میدهد که امتیاز بسیار مهم و ویژه ای برای غربیها تلقی خواهد شد. گروه 1+5 در بیانیه ای که بلافاصله پس از امضای توافقنامه ژنو صادر کرد به طور خاص به موضوع اراک اشاره و تاکید میکند:  غرب از سالها قبل به دنبال کسب اطلاع بیشتر از ماهیت این پروژه و در واقع توقف آن بوده است!
البته جناب ظریف وزیر امور خارجه به صورت تلویحی تاکید نموده قرار نیست فعالیت تاسیسات اراک متوقف شود اما سخنان عباس عراقچی دیگر عضو برجسته هیات مذاکره کننده ایران حکایت از حقیقتی دیگر دارد. وی صبح روز یکشنبه در این خصوص گفت: بر اساس توافقنامه ژنو تاریخ راه اندازی و بهره برداری تاسیسات آب سنگین اراک به تعویق خواهد افتاد!
این جملات ظاهرا به همان معنای تعلیق فعالیت در اراک است که سالها مطالبه غرب بود. پس تا اینجای کار ایران دانش و امتیاز بهره برداری از تنها راکتور بومی خود را واگذار نموده است!
صنعتی شدن غنی سازی ممنوع!
 
احمدی نژاد
ب) یکی از امتیازات مهم دیگری که ایران بر اساس توافق نامه ژنو واگذار کرده موضوع ساخت و نصب سانتریفیوژهای نسل جدید است. بر این اساس جمهوری اسلامی حق ندارد هیچ سانتریفیوژ نسل جدیدی را اعم از سانتریفیوژهای نسل دو  (ام تو)  و سایر نسل ها را  نه بسازد و نه به جای در حدود 19 هزار سانتریفیوژی که اکنون در حال فعالیت هستند نصب نماید.
این بخش از تعهد نمایندگان دولت  دقیقا به این معنا است که ایران از صنعتی شدن فرآیند غنی سازی در داخل کشور چشم پوشی نماید ، چرا که بنا بر نظر کارشناسان علوم هسته ای سانتریفیوژهای نسل اول که اکنون در نیروگاهها و تاسیسات هسته ای ایران در حال فعالیت هستند فقط مناسب مرحله آزمایشگاهی بوده و به خاطر پاره ای از اشکالات فنی امکان بهره برداری از آنها در فاز صنعتی وجود ندارد. بر همین اساس دانشمندان هستهای کشورمان از سالها قبل به فکر ساخت نسل های جدیدی از سانتریفیوژها بودند که اکنون حتی به دانش ساخت سانتریفیوژهای نسل ششم نیز دست یافته اند اما بر اساس توافق نامه ژنو ایران نه تنها نمیتواند سانتریفیوژهای قبلی را با نسلهای جدید تعویض کند بلکه امکان ساخت نسل های جدید را نیز از دست داده و عملا در مرحله آزمایشگاهی متوقف میشود و نمیتواند پای به مرحله صنعتی نمودن غنی سازی اورانیوم بگذارد.
 
احتمال تعطیلی راکتور تهران!
 
راکتور تهران
ج) ایران بر اساس توافقنامه ژنو تعهد داده غنی سازی بالای 5 درصد را متوقف و سوخت تولید شده بالای 5 درصد را نیز به طرف مقابل تحویل دهد. اما در این توافقنامه هیچ اشاره ای به اینکه ایران نیاز خود به صفحات سوخت 20 درصد را از کجا تامین نماید نشده است. جمهوری اسلامی اکنون هم برای تامین سوخت راکتور  تهران که به واسطه برخی خدمات پزشکی به شدت با منافع مردم در ارتباط است و هم برای تامین سوخت 5 راکتور تحقیقاتی در حال ساخت خود به صفخات سوخت با غنای 20 درصد نیاز دارد که بدین ترتیب به هیچ وجه معلوم نیست این صفحات در صورتی که در داخل تولید نشوند از کجا تامین میشوند و این در یک بازه زمانی کوتاه به معنای تعطیلی راکتور تهران و 5 راکتور تحقیقاتی دیگر در کشور میباشد!
پلمپ نیمی از توان هسته ای کشور
 
پلمپ
د) ایران همچنین تعهد داده به نیمی از سانتریفیوژهای نصب شده در نطنز و فردو گاز یو اف سیکس تزریق نکند. این بدان معنا است که علاوه بر تمامی محدودیت های قبلی نیمی از ظرفیت نیروگاههای نطنز و فردو نیز به صورت کامل پلمپ شود. چرا که برای تولید سوخت 3.5 درصد نیز سانتریفیوژها نیاز به تزریق گاز یو اف سیکس  دارند. این در حالی است که بدانیم تاسیسات هسته ای بر خلاف سایر تاسیسات صنعتی امکان تعطیلی دائم ندارند و سانتریفیوژها حتی اگر ورودی و در نتیجه خروجی مشخصی نداشته باشند باید دائما بچرخند و هزینه های نگهداری و برخی هزینه های جنبی آنان مانند برق و غیره  به قوت خود باقی است؛  پس از این پس ما هزینه نگه داری نیمی از تاسیسات نطنز و فردو را پرداخت خواهیم کرد اما هیچ بهره برداری از آنها نخواهیم داشت!
 
آنچه ادعا میشود ملت ایران به دست آورده است:
 
اشتون و ظریف
اما در مقابل این امتیازات مهم فنی که بر اساس آن هیچ توسعه و پیشرفتی در فعالیتهای هسته ای کشور رخ  نخواهد داد و بخش مهمی از فعالیت های فعلی نیز یا به شدت کند یا کاملا متوقف  میشود ملت ایران چه چیزی بدست آورده است؟
اولین نکته ای که دولتمردان و به خصوص رییس جمهور محترم در مورد دست آوردهای ژنو 3 برای ملت ایران به آن اشاره و در نامه به مقام معظم رهبری نیز بر روی آن تاکید شده  به رسمیت شناخته شدن حق غنی سازی اورانیوم در ایران توسط طرف مقابل است. در این خصوص اشاره به چند نکته  ضروری میباشد:
الف- حق غنی سازی اورانیوم از سالها پیش توسط همین دول که تنظیم کنندگان معاهده ان پی تی بوده اند به تمام کشورهای عضو داده شده است.  بر اساس بند 4 معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای، غنی سازی به عنوان حق مسلم همه دول عضو معاهده معرفی گردیده است . هانس بلیکس مدیر کل اسبق سازمان انرژی اتمی در این خصوص میگوید: (مطابق تفسیر  ماده چهارم معاهده منع گسترش سلاح‌های اتمی (ان‌پی‌تی)، غنی‌سازی اورانیوم حق همه کشورهای عضو  است.)
با کمی تامل مشخص میشود آنچه امروز از سوی دولتمردان  به عنوان دست آوردی مهم القا میشود سالها قبل به صورت رسمی و حقوقی از سوی همین دول عضو گروه 1+5 به ایران و همه کشورها اعطا شده، مضافا بر اینکه در سالهای گذشته نیز این حق ایران به صورت تلویحی بارها توسط مقامات مختلف طرف مقابل از جمله اوباما به رسمیت شتاخته شده بود.
اما نکته مهم دیگر اینکه هرچند مقامات دولتی مدعی هستند در توافقنامه ژنو حق غنی سازی برای ایران به رسمیت شناخته شده اما طرف مقابل این موضع را به صراحت رد کرده است. جان کری صبح یکشنبه در این خصوص گفت: (در توافقنامه ژنو حق غنی سازی برای ایران نیامده و گام اول نمیگوید ایران حق غنی سازی دارد!)
در سند انگلیسی منتشر شده از توافقنامه ژنو نیز هیچ اشاره این به این نکته نشده است.
پس  به رسمیت شناخته شدن حق غنی سازی امتیاز ویژه ای برای ملت ایران نیست. چون قبلا این حق در یک نهاد مهم بین المللی برای ایران در نظر گرفته شده  و البته مقامات امریکایی که دولتمردان ما آنها را کدخدای جهان میدانند در همین حد هم زیر بار نرفته و آنرا تایید نمیکنند. پس این چه دست آورد ملموسی برای ملت بزرگ ایران است ! آیا مانور بر روی این موضوع بیشتر شبیه نوعی از لفاظی برای انحراف افکار عمومی از موضوعات اصلی نیست؟!
آب نبات تلخ
ب)  مقامات ایرانی و  1+5  تاکید میکنند قرار است در برابر اقد امات ایران، غرب در یک بازه زمانی 6 ماهه بخشی از دارایی های بلوکه شده ایران را که در خوشبینانه ترین حالت رقمی در حدود 7 میلیارد دلار از مجموع 100 میلیارد دلار است آزاد و همچنین برخی تحریم‌ها در زمینه‌ طلا و فلزات گرانبها، بخش خودروسازی ایران و صادرات پتروشمی  را به حالت تعلیق درآید.
در این خصوص اشاره به 2 نکته  مهم ، حائز اهمیت است: اولا طرف مقابل تاکید دارد هیچ اقدامی در جهت برداشتن و منتفی کردن مکانیزم تحریم ها بر نخواهد داشت و به همین خاطر هیچ تعهدی در خصوص رفع تحریمهای مالی و بانکی ایران که گلوگاه اصلی مکانیزم تحریم ها است نداده و صرفا به حذف بخش کوچکی از نتایج این مکانیزم مبادرت کرده است.
ثانیا غربیها تاکید دارند این لغو تحریمها و آزاد سازی بخش کمی از دارایی های ایران در یک بازه زمانی 6 ماهه و در صورت راستی آزمایی موفق از تعهدات ایران انجام خواهد شد! این بدان معنا است که غرب با توجه به ماهیت فرییبکارانه خود هر لحظه میتواند به بهانه ی یک اشکال جزئی در عملیات  راستی آزمایی، بخشی  از این اقدامات را متوقف نماید!
پس ملت ایران در قبال تمام چیزهایی که داده فقط شاید به حدود 7 میلیارد دلار پول و لغو بخشی از تحریم های حوزه طلا، خودرو و پتروشیمی دست یابد!
تناقض در اظهارات روحانی و 1+5
پرزیدنت حسن روحانی در نشست خبری روز یکشنبه خود گفت: قدرت‌های جهانی اعلام کردند با پایان یافتن مذاکرات جامع که بلافاصله از یکشنبه آغاز می‌شود، تمام تحریم‌ها برداشته خواهد شد؛  از جمله تحریم‌های سازمان ملل و تحریم‌های یک جانبه از سوی اتحادیه‌ی اروپا.
در این توافق نامه اعلام شده است که تمام تحریم‌ها قدم به قدم با ادامه مذاکرات برداشته خواهد شد.
سازمان تحریم با اجرای این توافق شکسته شد، چه دیگران از این لفظ خوششان بیاید و چه بدشان بیاید. تّرک‌ها در سازمان تحریم‌ از دیشب آغاز شده است و هر چه زمان بگذرد فاصله ترک‌ها بیشتر خواهد شد.
تحریم‌هایی که به صورت فزاینده ادامه می‌یافت از امروز یعنی از شروع اجرای توافق متوقف خواهد شد.
این اظهارات جناب روحانی در حالی است که  گروه 1+5 در بیانیه رسمی خود در خصوص توافقنامه ژنو تاکید میکند:
لغو تحریم‌ها محدود، موقتی، هدفمند و قابل بازگشت میباشد و در عین حال بخش اعظم تحریم‌ها از جمله ساختار تحریم‌های نفتی، مالی و بانکداری را حفظ می‌کنیم. اگر ایران به تعهداتش عمل نکند، لغو تحریم‌ها را لغو می‌کنیم.
در شش ماه آینده فروش نفت خام ایران نمی‌تواند افزایش یابد. تحریم‌های نفتی به تنهایی در مقایسه با آن‌ چه ایران در یک دوره‌ شش ماهه در سال 2011 یعنی پیش از اجرایی شدن این تحریم‌ها به دست آورد، باعث از دست رفتن حدود 30 میلیارد دلار درآمد توسط ایران می‌شود که حدود 5 میلیارد دلار در ماه است. در طول فاز اولیه، ما به اعمال شدید تحریم‌های‌مان علیه ایران از جمله اتخاذ اقدامات علیه کسانی که سعی می‌کنند از تحریم‌های‌مان اجتناب کنند یا آن‌ها را دور بزنند ادامه خواهیم داد. تحریم‌هایی که روی فروش نفت خام تاثیر می‌گذارند هم‌چنان به دولت ایران فشار وارد خواهند آورد.
ما در همکاری با شرکای بین‌المللی‌مان فروش نفت ایران را از 2.5 میلیون بشکه در روز در اوایل سال 2012 به یک میلیون بشکه در روز در مرحله‌ کنونی رسانده‌ایم و توانایی فروش تقریبا 1.5میلیون بشکه در روز را از ایران گرفته‌ایم. یعنی از دست رفتن بیش از 80 میلیارد دلار از اوایل سال 2012 که ایران هرگز نمی‌تواند آن را جبران کند. تحت این گام اولیه، ممنوعیت فروش نفت خام به اتحادیه اروپا در جای خود باقی خواهد ماند و فروش نفت ایران به حدود یک میلیون بشکه در روز محدود خواهد شد که موجب می‌شود ایران هر ماه 4 میلیارد دلار بیشتر را در زمینه‌ فروش نفت از دست بدهد.
تحریم‌هایی که روی صادرات کالاهای نفتی به ایران تاثیر می‌گذارد و باعث از دست رفتن میلیاردها دلار درآمد می‌شود، در جای خود باقی خواهد ماند.
بخش اعظم حدود 100 میلیارد دلار ایران که در منابع ارزی خارجی این کشور قرار دارد، طبق تحریم‌ها هم‌چنان خارج از دسترس یا محدود است.
بخش‌های مهم دیگر رژیم تحریم‌های ما در جای خود باقی می‌مانند، از جمله: تحریم‌ها علیه بانک مرکزی ایران و حدود 24 بانک ایرانی مهم و موسسات مالی دیگر؛ تحریم‌های ثانویه، به موجب قانون تحریم‌های جامع ایران، پاسخگویی و بی‌بهره‌سازی (CISADA) و برخی قوانین دیگر، علیه بانک‌هایی که با افراد و موسسات تحریم شده توسط آمریکا تعامل تجاری دارند.
تحریم‌ها علیه کسانی که دامنه گسترده‌ای از دیگر خدمات مالی مانند انواع مختلف بیمه را به ایران ارائه می‌کنند و دسترسی محدود شده به سیستم مالی آمریکا، همه تحریم‌های مربوط به ششصد شخص و موسسه که به خاطر حمایت از برنامه هسته‌یی و موشک بالستیک ایران هدف قرار داده شدند، در جای خود باقی خواهد ماند.
تحریم‌ها علیه سرمایه‌گذاری‌های درازمدت و ارائه خدمات فنی به بخش انرژی ایران در جای خود باقی خواهد ماند. تحریم‌ها علیه برنامه نظامی ایران در جای خود باقی خواهد ماند. تحریم‌های گسترده آمریکا علیه تجارت با ایران در جای خود باقی خواهد ماند و جلوی دسترسی ایران به هرگونه تعاملی با بزرگ‌ترین اقتصاد جهان را خواهد گرفت. همه تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل در جای خود باقی خواهد ماند. همه تحریم‌های هدفمند ما در رابطه با حمایت ایران از تروریسم، نقش بی‌ثبات‌کننده ایران در بحران سوریه و سابقه بد حقوق بشرش در میان نگرانی‌های دیگر در جای خود باقی خواهد ماند!
پیروزی بزرگ
 
ج) اما نکته فرای از همه موضوعات اشاره شده در  قبل را شاید بتوان در این جملات اوباما که بلافاصله پس از امضای توافقنامه ژنو ایراد شد یافت: (برای اولین بار در 10 سال گذشته توانستیم گسترش برنامه هسته ای ایران را متوقف و بخش هایی از آن را به عقب ببریم؛ این یک پیروزی برای ما است.)
کری وزیر امور خارجه ایالات متحده نیز در همین خصوص میگوید: آنچه ایران را به پای میز مذاکره کشاند تحریمها بود و این برای ما مهم است!
اکنون و فارغ از تمامی مفاد رد و بدل شده در توافقنامه ژنو آنچه مورد عملیات سنگین امپراتوری رسانه ای غرب قرار خواهد گرفت تاکید بر این نکته است که فشار تحریم ها بلاخره مقاوت ایران را در هم شکست و آنها را به پای میز مذاکره ای کشاند که نتیجه آن تعلیق و توقف بخش عمده ای از برنامه های هسته این این کشور است.
موضوعی که پرزیدنت حسن روحانی نیز روز گذشته در نشست خبری خود با ادبیاتی دیگر مورد اشاره قرار داد:
(ما خوشحالیم پس از 10 سال توافقی در این سطح بین ایران و قدرت های بزرگ جهان! انجام شد.)
این  بخشی از ابعاد راهبرد برد – برد دولت جناب روحانی است!

نکات پرس آمادگی دارد در چارچوب ظرفیت آزاد اندیشی نظام جمهوری اسلامی دیدگاه های مختلف و پاسخ‌های احتمالی به این گزارش را عینا منتشر کند

***********************************

از امضا کنندگان تا مفاد تعهدات
مقایسه قرارداد»ترکمنچای»با توافقنامه‌ی «ژنو»

برخی سیاسیون که از تعهدات داده شده در این توافق نامه ناخوشنودند، آن را به «ترکمنچای سوم» تشبیه نموده و در مقابل برخی آن را «قرارداد بزرگ قرن» نام گذاری کردند. «برای مردم» با بی طرفانه کامل تلاش دارد ؛ مخاطب را با مفاد قرارداد «ترکمنچای» و توافقنامه «ژنو» آشنا سازد تا مخاطب خود مقایسه نموده و تشخیص دهد که آیا «قرارداد بزرگ قرن» امضا شده است یا «ترکمنچای سوم»…
برای مردم: فرزندان انقلاب در کارزاری سخت به توافقی رسیده اند که در ادامه متن آن را مشاهده خواهید کرد، چندین هفته جلسات فشرده بین نمایندگان 5+1 و تیم هسته ای ایران که با «اختیار تام» به ژنو رفته بودند، نتیجه داد و امضای 7 کشور بر پای توافق‌نامه ای 6 ماهه نشست.
برخی سیاسیون که از تعهدات داده شده در این توافق نامه ناخوشنودند، آن را به «ترکمنچای سوم» تشبیه نموده و در مقابل برخی آن را «قرارداد بزرگ قرن» نام گذاری کردند. «برای مردم» با بی طرفانه کامل تلاش دارد ؛ مخاطب را با مفاد قرارداد «ترکمنچای» و  توافقنامه «ژنو» آشنا سازد تا مخاطب خود مقایسه نموده و تشخیص دهد که آیا «قرارداد بزرگ قرن» امضا شده است یا «ترکمنچای سوم»…
امضا کنندگان قرارداد ترکمن چ
 از سوی ایران فتحعلی شاه پادشاه ایران و آصف‌الدوله صدراعظم ایران و از سوی روسیه ایوان فیودورویچ پاسکویچ سردار ارتش روسیه
صحنه امضاء قرارداد به قلم نقاش روس
مفاد این عهدنامه

1.       واگذاری خانات ایروان و نخجوان به دولت روسیه و تخلیه تالش و مغان از سپاه ایران.

2.       پرداخت ده کرور تومان (پنج میلیون تومان) به طور اقساط از طرف ایران به روسیه به عنوان غرامت جنگی.

3.       اجازه عبور و مرور آزاد به کشتی‌های تجاری روسی در دریای خزر

4.       رضایت به انعقاد یک عهدنامه تجاری بین ایران و روسیه و حق اعزام کنسول و نمایندگان تجاری به هر منطقه از مناطق ایران که روس‌ها لازم بدانند.

5.       حمایت روسیه از ولیعهدی عباس میرزا و کوشش در به سلطنت رساندن وی پس از مرگ شاه.

6.       استرداد اسرای طرفین.

7.       اعطای حق قضاوت کنسولی به اتباع روسیه.

8.       علاوه بر امضای معاهده ترکمانچای زیر فشار روس‌ها یک عهد نامه تجاری نیز با آنان به امضا رسید که تمام بازار ایران را بدون هیچ مانعی در اختیار روس‌ها قرار می‌داد.

متن قرارداد ترکمن چای

در باب سفاين حربيه كه علم هاي عسكريه روسيه دارند چون از قديم بالانفراد استحقاق داشتند كه در بحر خزر سير نمايند، لهذا همين حق مخصوص كما في السابق امروز به اطمينان به ايشان وارد مي شود، به نحوي كه غير از دولت روسيه هيچ دولت ديگر نمي تواند در بحر خزر كشتي جنگي داشته باشد.

اعليحضرت پادشاه ممالك ايران از جانب خود و از جانب وليعهدان و جانشينان به دولت روسيه واگذار مي كند تمامي الكاي نخجوان و ايروان را – خواه اين طرف روس باشد يا آن طرف. و نظر به تفويض، اعليحضرت ممالك ايران تعهد مي كند كه بعد از امضاء اين عهدنامه، در مدت شش ماه، همه دفتر و دستور العمل متعلق به اداره اين دو دولت مذكوره باشد به تصرف امراي روسيه بدهند

 اعليحضرت پادشاه ممالك ايران به تلافي مصارف كثيره كه دولت روسيه را براي جنگ واقعه بين الدولتين اتفاق افتاده و همچنين به تلافي ضررها و خسارت هايي كه به همان جهت به رعاياي دولت روسيه رسيده تعهد مي كند كه بواسطه دادن مبلغي وجه نقد آنها را اصلاح نمايد
متن کامل قرارداد را اینجا ببینید
مرز ایران و روسیه پیش از معاهده ترکمنچای به رنگ سیاه پررنگ
امضا کنندگان توافقنامه ژنو
محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، جان کری نماینده ایالات متحده امریکا، ویلیام هیگ وزیر امور خارجه بریتانیا، سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه، لوران فابیوس وزیر امور خارجه فرانسه، وانگ ایی ˈ وزیرامور خارجه چین، گیدو وستروله وزیر امورخارجه آلمان و کاترین اشتونˈ مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا

مفاد توافقنامه ژنو

عناصر گام اول

گام اول دارای دوره زمانی شش ماهه خواهد بود و با توافق متقابل قابل تمدید می‌باشد. در این دوره همه اعضاء، با حسن نیت، در جهت حفظ فضای سازنده در مذاکرات فعالیت خواهند کرد.
ایران اقدامات داوطلبانه زیر را به انجام خواهد رساند:
– نیمی از اورانیوم موجود غنی شده 20 درصد را به صورت اکسید 20 درصد برای تولید سوخت راکتور تحقیقاتی تهران ذخیره نماید. بقیه UF6 20 درصد را به مواد کمتر از 5 درصد رقیق نماید. خط برگشت پذیر نیز وجود نداشته باشد.
– ایران اعلام می‌کند که برای این دوره 6 ماهه، اورانیوم را به سطح بالاتر از 5 درصد غنی سازی نکند.
– ایران اعلام می‌‌کند که فعالیت‌های خود در تاسیسات سوخت هسته ای نطنز ، فوردو  و یا راکتور اراک  را که توسط آژانس با نام IR-40  شناسائی می‌شود، بیش از این گسترش نخواهد داد.
– همانگونه که ایران در برنامه عملیاتی کردن تاسیسات تبدیل مواد، به آژانس اعلام کرده است، با آغاز خط تبدیل مواد UF6 غنی شده تا 5 درصد بهUO2  ، ایران تصمیم دارد موادUF6  جدیدا غنی شده تاسطح 5 درصد طی 6 ماه آینده را به اکسید تبدیل کند.
– محل‌های جدید برای غنی سازی ایجاد نمی شود.
– ایران برنامه تحقیق و توسعه (R & D) تحت نظارت، از جمله برنامه تحقیق و توسعه جاری غنی سازی خود را که با هدف انباشت اورانیوم غنی شده صورت نمی گیرد، ادامه خواهد داد.
– عدم بازفرآوری یا ساخت تاسیساتی که توانایی بازفرآوری داشته باشند.
نظارت‌های بیشتر:
– ارائه اطلاعات مشخص به آژانس بین المللی انرژی اتمی، شامل اطلاعات در خصوص طرح های تاسیسات هسته ای ایران، توصیف ساختمان‌ها در هر یک از سایت‌های هسته ای، توصیفی از سطح عملیاتی که در هریک از اماکن که به فعالیت‌های هسته ای مشخص اشتغال دارند، اطلاعات در خصوص معادن و تخلیص و اطلاعات در خصوص منابع اولیه.
– ارائه رسشنامه جدید فنی راکتور اراک به آژانس بین المللی انرژی اتمی که توسط آژانس با نام IR-40 شناسایی می شود.
– اتخاذ گام‌های لازم برای موافقت با آژانس بین المللی انرژی اتمی برای انعقاد «رهیافت پادمان» در مورد راکتور اراک که توسط آژانس با نام IR-40 شناسایی می شود.
– دسرسی روزانه بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی به فردو و نطنز با هدف بررسی فایل های ضبط شده دوربین‌ها در مواقعی که آنها برای بازرسی‌های دوره ای موسوم به DIV ،IIV ،PIV  و بازرسی‌های سرزده در سایت حضور ندارند.‌
– دسترسی هدایت شده بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی به:
*کارگاه‌های مونتاژ سانتریفیوژ
* کارگاه‌های تولید روتور سانتریفیوژ و محل‌های نگهداری، و
* معادن اورانیوم و تخلیص اورانیوم
در مقابل، 3+3، اقدامات داوطلبانه زیر را انجام خواهند داد:
– توقف تلاش برای کاهش خرید نفت خام ایران به نحوی که مشتریان فعلی بتوانند میانگین میزان کنونی خرید نفت خام خود از ایران را کماکان ادامه دهند. بازگشت مبالغ مشخص از عواید فروش نفت ایران در خارج از کشور به ایران. در مورد معاملات نفتی مذکور، تحریم‌های اتحادیه اروپا و آمریکا بر بیمه و خدمات حمل و نقل مرتبط، تعلیق می‌شوند.
– تعلیق تحریم‌های امریکا و اتحادیه اروپا بر
 صادرات پتروشیمی ایران و نیز تعلیق تحریم‌ خدمات مرتب
 طلا و فلزات گران‌بها، و تعلیق تحریم‌ خدمات مرتبط
– تعلیق تحریم‌های آمریکا بر صنعت خودرو و تعلیق تحریم‌های خدمات مرتبط
– صدور گواهی عرضه و نصب قطعات یدکی برای ایمنی پرواز هواپیماهای غیرنظامی ایران و خدمات مرتبط. صدور گواهی بازرسی‌های مرتبط با ایمنی و تعمیرات در ایران و همچنین خدمات مرتبط
– عدم صدور قطعنامه‌های جدید تحریم هسته‌ای توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد
– عدم صدور قطعنامه‌های جدید تحریم هسته ای از سوی اتحادیه اروپا
– دولت امریکا، در چارچوب اختیارات قانونی رئیس جمهور و کنگره از تحمیل تحریم‌های جدید هسته-ای خودداری خواهد کرد.
– یک کانال مالی به منظور تسهیل تجارت امور انساندوستانه برای تامین نیازهای داخلی ایران با استفاده إز درآمدهای نفتی ایران در خارج از کشور ایجاد خواهد شد. تجارت امور انساندوستانه شامل مراودات تجاری مرتبط با تولیدات غذایی و کشاورزی، دارو، تجهیزات دارویی و مخارج پزشکی بیماران خارج از کشور خواهد بود. این کانال مالی شامل بانک‌های خارجی مشخص و بانک‌های ایرانی غیر تحریم شده خواهد بود که به‌هنگام ایجاد این کانال مالی مشخص خواهند شد.
* کانال مزبور همچنین موارد را دربر می گیرد:
 نقل و انتقال‌های مالی مورد نیاز برای پرداخت تعهدات ایران به سازمان ملل متحد
 پرداخت مستقیم شهریه به دانشگاه‌ها و دانشکده‌ها برای دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در خارج از کشور تا مبلغ توافق شده برای یک دوره شش ماهه.
– افزایش آستانه برای اخذ مجوزهای اتحادیه اروپا جهت تبادلات مالی تجارت موارد غیرتحریمی تا مبلغ مورد توافق.
عناصر گام نهایی راه حل جامع
گام نهایی راه حل جامع که اعضا قصد دارند مذاکره در خصوص آن را در کمتر از یک سال بعد از تصویب این سند، به پایان رسانده و اجرای آن را شروع کنند، عبارتند از:
– دارای دوره زمانی بلندمدت مشخصی خواهد بود که مدت آن مورد توافق قرار خواهد گرفت.
– بیانگر حقوق و تعهدات اعضاء معاهده عدم گسترش سلاح‌های هسته‌ای و موافقت‌نامه‌های پادمان آژانس بین المللی انرژی اتمی باشد.
– به‌طور همه‌جانبه تحریم‌های هسته‌ای شورای امنیت سازمان ملل متحد و تحریم‌های چندجانبه و تحریم‌های ملی را برداشته و از جمله گام‌هایی برای دسترسی به حوزه‌های تجاری، فن آوری، مالی و انرژی را بر مبنای یک برنامه تنظیمی که در خصوص آن توافق به عمل خواهد آمد را اتخاذ نماید.
– متضمن یک برنامه غنی سازی باشد که توسط طرفین تعریف می‌گردد، برنامه‌ای که شاخصه‌های آن با موافقت طرفین و منطبق با نیازهای عملی، با محدودیت‌های مورد توافق در خصوص دامنه و سطح فعالیت‌های غنی سازی، ظرفیت غنی سازی، محل‌هایی که در آن غنی سازی انجام می‌شود و ذخایر اورانیوم غنی شده برای دوره زمانی که مورد توافق قرار می‌گیرد، تعیین می‌گردد.
– نگرانی‌های مرتبط با رآکتور اراک که توسط آژانس با نام IR-40 شناخته می‌شود، را کاملا برطرف نماید. بازفرآوری و یا احداث تاسیساتی که قادر به بازفرآوری باشد، ایجاد نخواهد شد.
– اقدامات شفاف ساز و با نظارت بیشتر مورد توافق را به طور کامل به اجراء درآورد. پروتکل الحاقی در چارچوب اختیارات رئیس جمهور و مجلس شورای اسلامی تصویب و به اجراء درآید.
– شامل همکاری بین المللی هسته ای غیر نظامی باشد، که این همکاری‌ها از جمله در خصوص دستیابی به راکتورهای مدرن آب سبک قدرت و تحقیقاتی و تجهیزات مرتبط و نیز عرضه سوخت هسته‌ای مدرن و برنامه های تحقیق و توسعه (R&D) مورد توافق می باشد.
به دنبال اجرای موفق گام نهایی راه حل جامع و با سپری شدن کامل دوره زمانی گام نهایی، با برنامه هسته‌ای ایران مانند برنامه هر کشور غیرهسته ای دیگر عضو NPT رفتار خواهد شد.
* در خصوص گام نهایی و هر یک از گامهای میانی، این اصل اساسی که «تا در مورد همه چیز توافق نشود، در خصوص هیچ چیزی توافق حاصل نشده است» اعمال می شود.

***************************
تاریخ انتشار: ٠٤ آذر ١٣٩٢ – ٠٨:٢٢
صفحه نخست بی باک » خبر ویژه
عضو فراکسیون اصولگرایان در گفتگو با بی باک:

طرف غربی از توافق هسته ای برد کرد / آیندگان در خصوص توافق هسته ای ژنو برداشت مثبتی نخواهند داشت

غربی ها منافع عمده خودشان را در متن توافقنامه در نظر داشته اند لذا می توان گفت که حالت برد – برد در این توافق نامه وجود ندارد و طرف غربی با این توافق برد کرده و طرف دیگر یعنی ایران کمترین برد را داشته است و یا به عبارتی می توان گفت که میزان برد طرفین برابر نیست. / آیندگان در خصوص توافق هسته ای ژنو برداشت مثبتی نخواهند داشت ولی اگر مجموعه مسائل را در نظر بگیریم می توان گفت که به طور نسبی در این شرایط گامی است که باید برداشته می شد تا مسائل برای برخی ها روشن شود.

به گزارش سرویس سیاسی بی باک، حسینعلی حاجی دلیگانی عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس و نماینده مردم شاهین شهر در گفتگو با بی باک اظهار داشت: از این نگاه و منظر که در مذاکرات ژنو یک تمرینی انجام شد و پایان این تمرین هم منجر به یک متنی شد که به هر صورت مورد توافق طرفین قرار گرفت، در مجموع به دلایل مختلف در این شرایط به نفع کشور بود.

حاجی دلیگانی تصریح کرد: توافق هسته ای در ژنو مخصوصا برای افکار عمومی جامعه مناسب بود، اگر دولت بتواند به دنبال این تفاهم از لحاظ اقتصادی در سامان دهی آنچه که مردم در معیشت انتظار دارند و در سفره شان تغییر ی بوجود آید و نتیجه و خروجی خوبی را مشاهده کنند، طبیعتا می توان اینطور بیان کرد که این توافق به نفع منافع ملی کشور بوده است و به عبارت دیگر دولت توانسته در بخش مدیریت خودش موفق باشد.

وی افزود: با این شرایط دولت نمی تواند بهانه ای را در جهت اینکه نگذاشتند در جهت اقتصادی و رفع تحریم ها کاری را که لازم بود انجام دهیم را بیان کند این توافق یک فرصت برای دولت است که دیگر برای عدم موفقیت اقتصادی بهانه ای نداشته باشد.

عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس تاکید کرد: تفاهم نامه ها لازم نیست به تصویب مجلس برسد زیرا تفاهم نامه ضمانت اجرائی ندارد و در تفاهم نامه ها تصمیماتی گرفته نمی شود که جنبه اجرائی داشته باشد، اما متنی که در چهار صفحه مورد موافقت طرفین در مذاکرات ژنو قرار گرفته یک توافقنامه است، به این معنی که این توافق سندی است که در آن دو طرف تعهداتی را برای اجرا و اقدام در نظر گرفته اند و لذا موافقت نامه ای که جنبه تعهد آور برای کشور داشته باشد لازم است که در مجلس شورای اسلامی طرح شود و نمایندگان مردم هم نظرات خو د را در مورد آن ارائه دهند و به تصویب مجلس برسد.

وی در خصوص متن این توافق نامه بیان داشت: غربی ها منافع عمده خودشان را در متن توافقنامه در نظر داشته اند لذا می توان گفت که حالت برد – برد در این توافق نامه وجود ندارد و طرف غربی با این توافق برد کرده و طرف دیگر یعنی ایران کمترین برد را داشته است و یا به عبارتی می توان گفت که میزان برد طرفین برابر نیست.

حاجی دلیگانی خاطر نشان کرد: بر اساس آنچه که در کشور در بخش کشاورزی و درمانی و تولید نیرو لازم است به همان میزان باید اورانیوم غنی سازی شود تا در این نوع محصول وابسته به خارج نباشیم.

وی در پایان افزود: آیندگان در خصوص توافق هسته ای ژنو برداشت مثبتی نخواهند داشت ولی اگر مجموعه مسائل را در نظر بگیریم می توان گفت که به طور نسبی در این شرایط گامی است که باید برداشته می شد تا مسائل برای برخی ها روشن شود.
****************
تاریخ انتشار: ۰۳ آذر ۱۳۹۲ – ۱۹:۱۴
همه تحریم هایی که در جای خود باقی ماند:
امتیاراتی که دادیم و امتیازی که گرفتیم/ بند آخر توافق ایران و 1+5 چه حقی را برای بهانه جویی های غرب محفوظ داشته است؟
فارغ از بررسی میزان موفقیت توافق ایران و 1+5 و مفاد تعهدات ایران در برابر برگشت مقدار اندکی از سرمایه ملی کشورمان که توسط جهانخوارن بلوکه شده است نگاهی بر تحریم های خصمانه غرب در طول بیش از سی سال انقلاب خالی از لطف نمی باشد. البته رسیدن به اموال بلوکه شده خودمان تاوان بسیاری را همچون توقف پیشرفت های هسته ای کشورمان و اختیار کامل گروه های ناظر برای کسب اطلاعات محرمانه فعالیت های علمی و پیشرفت های هسته را به همراه داشته است.
سرویس سیاسی پایگاه 598 – به طور کلی فارغ از بررسی میزان موفقیت توافق ایران و گروه 1+5 در مذاکرت ژنو و مفاد تعهدات ایران در برابر برگشت مقدار اندکی از سرمایه ملی کشورمان که توسط جهانخوارن بلوکه شده است نگاهی بر تحریم های خصمانه غرب در طول بیش از سی سال انقلاب اسلامی خالی از لطف نمی باشد.

در ابتدا باید اشاره نمود که با توجه به توافق ایران و غرب آزاد سازی حدود 7 میلیارد دلار حاصل از لغو تحریم‌ها بخش کوچکی از هزینه‌هایی است که ایران در مدت زمان این فاز اولیه تحت تحریم‌هایی که در جای خود باقی خواهد ماند دریافت می کند و دسترسی به بخش اعظم دارایی‌های خارجی ایران که حدود 100 میلیارد دلار است به واسطه‌ تحریم‌ها امکان‌پذیر نیست یا محدود است.

در بیانیه پایانی گروه 1+5 در ژنو آمده است که در شش ماه آینده فروش نفت خام ایران نمی‌تواند افزایش یابد. تحریم‌های نفتی به تنهایی در مقایسه با آن‌چه ایران در یک دوره‌ شش ماهه در سال 2011 یعنی پیش از اجرایی شدن این تحریم‌ها به دست آورد، باعث از دست رفتن حدود 30 میلیارد دلار درآمد توسط ایران می‌شود که حدود 5 میلیارد دلار در ماه است.

گروه 1+5 در این بیانیه با تاکید بر «حفظ فشار اقتصادی به ایران و حفظ ساختار تحریم‌های‌شان» بیان می دارد: در طول فاز اولیه، ما به اعمال شدید تحریم‌های‌مان علیه ایران از جمله اتخاذ اقدامات علیه کسانی که سعی می‌کنند از تحریم‌های‌مان اجتناب کنند یا آن‌ها را دور بزنند ادامه خواهیم داد.

همچنین گروه 1+5 مدعی شده است: ما در همکاری با شرکای بین‌المللی‌مان فروش نفت ایران را از 2/5 میلیون بشکه در روز در اوایل سال 2012 به یک میلیون بشکه در روز در مرحله‌ کنونی رسانده‌ایم و توانایی فروش تقریبا 1/5 میلیون بشکه در روز را از ایران گرفته‌ایم. یعنی از دست رفتن بیش از 80 میلیارد دلار از اوایل سال 2012 که ایران هرگز نمی‌تواند آن را جبران کند. تحت این گام اولیه، ممنوعیت فروش نفت خام به اتحادیه اروپا در جای خود باقی خواهد ماند و فروش نفت ایران به حدود یک میلیون بشکه در روز محدود خواهد شد که موجب می‌شود ایران هر ماه 4 میلیارد دلار بیشتر را در زمینه‌ فروش نفت از دست بدهد.

تحریم‌هایی که روی صادرات کالاهای نفتی به ایران تاثیر می‌گذارد که باعث از دست رفتن میلیاردها دلار درآمد می‌شود، در جای خود باقی خواهد ماند.

بخش اعظم حدود 100 میلیارد دلار ایران که در منابع ارزی خارجی این کشور قرار دهد طبق تحریم‌ها هم‌چنان خارج از دسترس یا محدود است.

بخش‌های مهم دیگر رژیم تحریم‌های ما در جای خود باقی می‌مانند، از جمله:

تحریم‌ها علیه بانک مرکزی ایران و حدود 24 بانک ایرانی مهم و موسسات مالی دیگر؛

تحریم‌های ثانویه، به موجب قانون تحریم‌های جامع ایران، پاسخگویی و بی‌بهره‌سازی (CISADA) و برخی قوانین دیگر، علیه بانک‌هایی که با افراد و موسسات تحریم شده توسط آمریکا تعامل تجاری دارند.

تحریم‌ها علیه کسانی که دامنه گسترده‌ای از دیگر خدمات مالی مانند انواع مختلف بیمه را به ایران ارائه می‌کنند؛ و دسترسی محدود شده به سیستم مالی آمریکا همه تحریم‌های مربوط به ششصد شخص و موسسه که به خاطر حمایت از برنامه هسته‌یی و موشک بالستیک ایران هدف قرار داده شدند، در جای خود باقی خواهد ماند.

تحریم‌ها علیه سرمایه‌گذاری‌های درازمدت و ارائه خدمات فنی به بخش انرژی ایران در جای خود باقی خواهد ماند.

تحریم‌ها علیه برنامه نظامی ایران در جای خود باقی خواهد ماند.

تحریم‌های گسترده آمریکا علیه تجارت با ایران در جای خود باقی خواهد ماند و جلوی دسترسی ایران به هرگونه تعاملی با بزرگ‌ترین اقتصاد جهان را خواهد گرفت.

همه تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل در جای خود باقی خواهد ماند.

البته رسیدن به اموال بلوکه شده خودمان تاوان بسیاری را همچون توقف پیشرفت های هسته ای کشور عزیزمان و عدم امکان غنی سازی بالای 5 درصد و اختیار کامل گروه های ناظر برای کسب اطلاعات محرمانه فعالیت های علمی و پیشرفت های هسته را به همراه داشته است.

همچنین در بند آخر توافق ایران و غرب آمده است: «گام نهایی و هر یک از گامهای میانی، این اصل اساسی که «تا در مورد همه چیز توافق نشود، در خصوص هیچ چیزی توافق حاصل نشده است» اعمال می‌شود» که در نوع خود بسیار قابل تامل است مخصوصاً زمانی که طرف مقابل غرب به سردمداری آمریکا باشد.

لذا در اختیار گذاشتن تمامی اطلاعات فعالیت های هسته ای، اطلاعات معادن و منابع اولیه، دسترسی روزانه به فایل‌های ضبط شده دوربین‌های سایت فردو و نطنز، دسترسی به کارگاه‌های مونتاژ و تولید سانتریفیوژ، معادن اورانیوم و تخلیص اورانیوم به طرف غربی که بیش از سی سال است با بهانه جویی های مختلف تحریم های خصمانه ای را علیه ملت ایران به کار گرفته و در این خصوص سال های گذشته به کرات شاهد بهانه جویی های واهی و بدون سند آنها بوده ایم در نوع خود قابل بررسی می باشد.
*****************************
آنچه از توافقنامه ژنو باید بدانیم/ 2
آیا توافقنامه ژنو خط قرمز ایران یعنی«غنی سازی بدون محدودیت طبقNPT» را تثبیت کرده است؟

علی نادری – رجانیوز: نسبت توافقنامه ایران و 1+5 با خطوط قرمز هسته‎ای ایران چیست؟ آیا در این توافقنامه خطوط قرمز ایران تثبیت شده است، از آنها عبور شده و یا نسبت به خطوط قرمز ایران مبهم است؟ این سوال مهمی است که پاسخ به آن می‎تواند ما را در قضاوت نسبت به آنچه در ژنو از جانب ایران امضاء شده است کمک کند.

شاید برای پاسخ به این پرسش بهتر باشد آنچه را که خط قرمز جمهوری اسلامی در موضوع هسته‎ای می‎دانیم، روشن کنیم و بدانیم که قرار است بر سر چه موضوعی بحث و گفتگو صورت پذیرد. ناگفته پیداست که رسیدن به آنچه «حق» مردم یک کشور در عرصه هسته‎ای است، نه برای ایران بلکه برای هر کشوری یک خط قرمز غیرقابل معامله است. این «حق» را معاهده NPT در ماده اول بند 4 خود اینگونه تبیین کرده است:

هیچ نکته ای در این پیمان نباید به گونه ای تفسیر شود که «حق مسلم» همپیمانان در انجام تحقیقات، تولید و استفاده از انرژی هسته‌ای برای مقاصد صلح آمیز را تحت تاثیر قرار دهد.

بر اساس ماده 4 ان پی تی ، این معاهده «هیچگونه محدودیتی» در مورد نوع فناوری و سطح بهره برداری صلح آمیز از انرژی هسته ای، از جمله چرخه سوخت، شامل غنی سازی ایجاد نکرده است. بنابر این حق قانونی ایران در موضوع هسته‎ای را که خط قرمز ایران در هر نوع مذاکره‎ای نیز به شمار می‎رود، می‎توان « امکان برخورداری بدون محدودیت از برنامه صلح‎آمیز هسته‎ای طبق معاهده NPT» تعریف کرد.

آقای حسن روحانی در نامه‎ای که به رهبر معظم انقلاب مرقوم داشته‎‎اند، دستاورد مذاکرات را اینگونه بیان کرده‎اند: دستاوردهای قطعی این توافق اولیه، به رسمیت شناخته‌شدن حقوق هسته‌ای ایران و حراست از دستاوردهای هسته‌ای فرزندان این مرز و بوم بوده است و در کنار آن با توقف روند تحریم‌های ظالمانه، بخشی از فشارهای غیرقانونی در تحریم‌های یک‌جانبه برداشته و فروپاشی سازمان تحریم آغاز شده است. اما آیا فی الواقع این خطوط قرمز در توافق نامه حفظ شده و حقوق هسته‎ای ایران وفق معاهده NPT به رسمیت شناخته شده است؟

در دو بخش از توافقنامه رسمی ایران و 1+5 به این موضوع به صورت ویژه اشاره شده است. در بخش مقدمه توافقنامه آمده است: این راه‌حل جامع ایران را قادر می‌سازد تحت مفاد مربوطه در معاهده منع گسترش تسلیحات هسته‌ای (ان‌پی‌تی) و برابر با تعهداتی که این مفاد برای این کشور ایجاب می‌کند، از حق بهره‌برداری از انرژی هسته‌ای برای اهداف صلح‌آمیز برخوردار شود.

بر این مبنا ایران باید « امکان برخورداری بدون محدودیت از برنامه صلح‎آمیز هسته‎ای طبق معاهده NPT» را دریافت کرده باشد. اما توافقنامه بلافاصله این موضوع را نقض کرده و عنوان می کند: این راه‌حل جامع، در برگیرنده یک برنامه غنی سازی مورد توافق دوطرف است، که با اِعمال محدودیت‌ها و اقدامات شفاف‌ساز به منظور حصول اطمینان از ماهیت صلح‌آمیز آن، همراه خواهد بود.

به این ترتیت نه تنها « امکان برخورداری بدون محدودیت از برنامه صلح‎آمیز هسته‎ای طبق معاهده NPT» به عنوان خط قرمز، در این بند برای ایران به رسمیت شناخته نشده است بلکه اعمال این «حق بدون محدودیت ایران»، منوط به توافق دو طرف و همراه با اعمال محدودیت‎ها و اقدامات شفاف‎ساز خواهد بود.

اما به این موضوع در مفاد اصلی گام نهایی توافقنامه بصورت ویژه‎ و پررنگ‎تری پرداخته شده است. گام نهایی که پس از سپری شدن موفق گام‎های اولیه بصورت یک «توافق بلند مدت» در نظر گرفته شده است، بخشی از توافق را اینگونه بیان می‎کند: مشخص ساختن حقوق و تکالیف اعضای معاهده ان‌پی‌تی و توافقنامه‌های پادمانی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی.

اما باز هم متن توافقنامه این بند را به معنای « امکان برخورداری بدون محدودیت از برنامه صلح‎آمیز هسته‎ای طبق معاهده NPT» تلقی نکرده و بلافاصله برای تفسیر آن در بند دیگر توافقنامه آورده است: در پیش گرفتن یک برنامه غنی سازی مورد توافق دو طرف با در نظر گرفتن معیار‌های منطبق بر نیازمندی‌های عملی و نیز اعمال محدودیت بر گستره و سطح فعالیت‌های غنی سازی، ظرفیت آن، محل انجام آن و ذخایر اورانیوم غنی شده، برای مدت زمان مورد توافق.

بر این اساس باز هم آنچه به عنوان حق غنی سازی برای ایران در نظر گرفته شده است، نه یک «حق غنی سازی بدون محدودیت» بلکه غنی محدود به نیاز عملی و محصور در میان اعداد توافق شده میان طرفین خواهد بود.

و نکته جالب توجه آنجاست که متن توافق نامه در بند پایانی خود و پس از آنکه ایران گام‎های اولیه را با وجود امتیازاتی فراوانی که اعطا می‎کند، سپری کرد و پس از آن در گام نهایی که در یک بازه زمانی بلند مدت تعریف شده است نیز توانست رضایت طرف مقابل را کسب کند باز هم به صراحت، تصریح طرف مقابل به «دارا بودن حق غنی‎سازی بدون محدودیت طبق معاهده NPT » را نخواهد شنید بلکه آنچه بدست خواهد آورد آن است که « در پی اجرای موفقیت‌آمیز گام نهایی برای رسیدن به راه‌حل جامع در طول بازه زمانی مشخص شده برای آن، با برنامه هسته‌ای ایران نیز همانند برنامه‌های غیر تسلیحاتی هسته‌ای دیگر کشورهای عضو NPT برخورد خواهد شد.»

به عبارت دیگر، در حالی که ادعا می‎شود طرف مقابل حق غنی سازی ایران را به رسمیت شناخته است، 1+5 حتی حاضر نشده این لفظ را در صورت انجام سال‎ها اقدامات اعتماد ساز از سوی ایران در توافقنامه وارد کند. بلکه در توافقنامه متعهد شده است که بعد از آنکه ایران سال‎های سال اقدامات اعتمادساز خود مطابق گام‎های اولیه و نهایی این توافقنامه را انجام داد، با برنامه هسته‌ای ایران نیز همانند برنامه‌های غیر تسلیحاتی هسته‌ای دیگر کشورهای عضو NPT برخورد خواهد شد.

و نکته قابل توجه آن است که اساسا مقامات امریکا در برخورد با سایر کشورهای عضو NPT ، مطابق با تفسیر خود از این معاهده حق غنی‎سازی را برای هیچ کشوری به رسمیت نمی‎شناسند و این یعنی بازگشت به نقطه اول و بحث‎هایی که طی ده سال گذشته میان امریکا و ایران در موضوع هسته‎ای رایج بوده است.

سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا یک شب پیش از مذاکرات ژنو در جمع خبرنگاران در پاسخ به سئوالی درباره حق غنی سازی اورانیوم تفسیر امریکا از حق قانونی کشورها در معاهده NPT را اینگونه بیان کرده بود : «ما حق هیچ کشوری برای غنی‌سازی را به رسمیت نمی‌شناسیم. ایرانی‌ها به‌مدت یک دهه گفته‌اند که این حق را دارند. در تلاشیم تا به مصالحه‌ای دست یابیم».

شاید اکنون بهتر بتوان به این سوال پاسخ داد که آیا توافق ژنو توانسته است خط قرمز ایران یعنی « امکان برخورداری بدون محدودیت از برنامه صلح‎آمیز هسته‎ای طبق معاهده NPT» را آنچنان که مسئولین دولت اعلام کرده‎اند تثبیت کند و آیا می‎توان به این توافق عنوان برد – برد را اطلاق کرد؟
*********************
ظریف و توافقنامه را چگونه باید تحلیل کرد؟
الف ـ محسن مهدیان، 4 آذر 92
تاریخ انتشار : دوشنبه ۴ آذر ۱۳۹۲ ساعت ۰۹:۰۸
شب گذشته ظریف همراه با تیم هسته ای وارد کشور شد و مورد استقبال مردم و جمعی از خانواده شهدای هسته ای قرار گرفت. استقبال گرم این شبهای پائیزی مردم را باید در کنار پیشکش سرد و انتقادی رسانه های داخلی دید.

این سردی و گرمی قابل تامل است. فارغ از برخی مواضع بغض آلود سیاسی و جناحی، اغلب انتقادها به توافق سحرگاهی ایران و غرب، دلسوزانه و همراه با دغدغه های ملی و میهنی است. اما نقد توافق نامه با استقبال از ظریف و قهرمان خواندن وی، چطور ترکیب می شود؟

ظریف و تیم هسته ای با این توافق به توفیق بزرگی دست یافتند. گام بلندی برداشتند و نامشان برای همیشه در تاریخ ثبت شد. موجی از امید و شادی نیز برای کشور به ارمغان آوردند و آمریکا و غرب را مقابل اسرائیل بدهکار کردند. با این حال منتقدین توافقنامه نیز بیراه نمی گویند. اما جمع این دو چگونه است؟

به این فهم توافقنامه دیروز را باید در دو ساحت تحلیل کرد. تحلیل هسته ای و تحلیل سیاسی.

تحلیل هسته ای ماجرا چیست؟

نگاهی به توافقنامه روز گذشته به روشنی حاکی ازآن است که تعهدات طرفین نامتوازن و غیر متقابل است. بسیار ساده است؛ لیست تعهدات ایران در مقابل لیست تعهدات طرف غربی به روشنی گویای این است که توافق نامه ظالمانه است.

۱۹۶ کیلو مواد غنی شده ۲۰ درصد کاملن خنثی می شود و غنی سازی بالای ۵ درصد تعلیق می شود و فعالیت در فردو و اراک و نطنز نیز متوقف می شود. از سوی دیگر طرف غربی متعهد شده است چند قلم تحریم را معلق سازد. همه امتیازات ما سر جمع حدود ۷ میلیارد دلار ارزش دارد. همه اخبار رسانه های غربی درباره تعهدات و ایران و غرب درست بود جز آزاد سازی بخشی از دارایی های بلوکه شده ایران، که آن را نیز ندادند.

اما هنر ظریف چه بود؟

هنر ظریف این بود که بدون عبور از خط قرمز های هسته ای ایران که پیشتر توسط رهبری و نظام دیپلماسی تاکید شده بود، توانست به دستاورد بزرگی چون تصریح بر غنی سازی در توافق نامه برسد. هرچند طرف آمریکائی دقایقی بعد از امضای توافقنامه عهدشکنی کرد-که البته این نیز مهم است- اما مروری بر سند توافق نشان می دهد که حق غنی سازی ایران بعد از سالها مذاکرات تو در تو و پیچیده پذیرفته شده است. نباید فراموش کرد که تیم مذاکره کننده گذشته با همه زحماتی که کشید هیچگاه موفق نشد از طرف غربی برای حق غنی سازی ایران، تضمین کتبی بگیرد.

خاطرم هست در مذاکره مسکو یکی از دیپلمات های ایرانی از خبرنگاران می خواست که از اشتون سوال کنند که آیا حق غنی سازی را برای ایران می پذیرید یا خیر. از این طریق می خواستند اشتون حداقل بصورت شفاهی، بر این حق تصریح کند که او نیز از گفتن آن طفره می رفت.

اما هنر ظریف این بود که بدون عبور از خطوط قرمز هسته ای حق غنی سازی ایران را روی کاغذ ببرد و از طرف غربی امضا بگیرد.

گام دوم این بود که توانست جلوی تحریم های جدیدتر را بگیرد. مهمترین امتیازی که طرف غربی به جمهوری اسلامی ایران داده است تعلیق تحریم های بعدی است. نیازی به توضیح ندارد که این نیز در شرایط امروز کشور چه میزان اهمیت دارد. و سومین گام موثر ظریف و تیم مذاکره کننده نیز این است که توانست راه را برای ادامه گفت وگو ها باز کند. نباید فراموش کرد که این گام اولیه است و اصل تفاهم در گام بعدی است.

همه این ها به کنار. هنر ظریف این بود که با دستان خالی این دستآورد را برای کشور به ارمغان آورد.

چرا ظریف دست خالی بود؟

چرائی این مساله را باید از حیث سیاسی تحلیل کرد نه هسته ای.

در اینکه توافقنامه ظالمانه است، تردیدی نیست. اما هنر ظریف این بود که با دستان خالی از اضلاع استکبار جهانی امتیاز گرفت. دستان خالی ظریف را باید روی میز مذاکره دید.

بدون تحلیل شرایط کشور در این دور از مذاکرات، تحلیل توافقنامه دور از واقعیت خواهد بود. ظریف در شرایطی پای میز مذاکره رفت که طرف غربی از همه آنچه در داخل ایران می گذشت باخبر بود. مطلع بود. اطلاع دقیق هم داشت. از خزانه خالی تا مشکل دولت در پرداخت یارانه ها تا کسری قابل ملاحظه بودجه و غیره.

فارغ از اینکه چه کسی مقصر است، طرف غربی باخبر بود که کشور برای ادامه این وضعیت با مشکلات جدی اقتصادی مواجه است. ضعف اقتصاد داخلی و نداشتن برنامه مشخص برای مقابله با تحریم و ضعف تولید به سبب آنچه در سالهای گذشته رفته است و غیره، اجازه مقاوت بیشتر از آنچه امروز هست را نمی دهد.

مساله مهمتر نیز همراهی مردم است. انتخابات گذشته یک پیام روشن داشت. مقاومت در داخل ایران به هر دلیل در یک سطح معینی تعریف می شود که اثر آنرا باید در انتخابات گذشته دید. نمی شود بدون توجه به سطح مطالبه جامعه پای میز مذاکره چانه زنی کرد. تفصیل این بحث غیر ضروری است. همین سطح از تحلیل و توقع و مطالبه و مقاومت جامعه است که رهبری با مذاکره هسته ای با آمریکا موافقت می کنند و تاکید دارند که باذن الله این مذاکرت برای جامعه مفید است.

در نهایت اینکه مجموعه عوامل داخلی و تحلیل سیاسی شرایط کشور را باید در کنار این توافقنامه ملاحظه کرد و آنگاه عملکرد ظریف را ارزیابی نمود.

نقد توافقنامه بدون توجه به این ملاحظات، ناقص و غیرواقعی است. از این تحلیل ناقص، قرارداد ترکمنچای در می آید و خدای نکرده خیانت دیپلمات ها. منتقدین محترم فراموش نکنند آنچه از اشکالات این توافقنامه می فهمند، ظریف به عنوان یک دیپلمات آزموده که سالیان سال امین رهبری و نظام بوده است، اشراف بیشتری دارد. پس برای واقعی کردن این تحلیل باید متغیرهای موثر دیگری را نیز به توافق هسته ای اضافه کرد تا منصفانه تر به ارزیابی نشست. *********
*******************************
موضع کیهان
باز هم پیمان‌شکنی (یادداشت روز)

وقتی فرزندی از فرزندان کشورمان برای رویارویی با حریفی قدرتمند در آوردگاهی بین‌المللی به روی تشک کشتی می‌رود، همه چشم‌ها به اوست تا با موفقیت و کسب مدالی ارزشمند به کشور بازگردد. گاهی او طلا می‌گیرد و گاهی برنز. گاهی تلاشش را می‌کند اما به هر علت در شکست دادن حریف توفیقی ندارد و حتی گاهی حریف از کشور اشغالگر و مجعول اسرائیل است و فرزند کشورمان به احترام آرمان‌های مردمش، تشک را ترک می‌کند. در همه این عرصه‌ها، و به خصوص در این وضعیت آخر، مردم تلاش فرزند خودشان را فراموش نمی‌کنند و قدردان جدیت و همتش برای افتخار‌آفرینی هستند.
مذاکرات تیم هسته‌ای کشورمان پس از چند روز تلاش فشرده و گفتگوهای طولانی در سحرگاه دیروز به پایان رسید و بلافاصله بیانیه‌ای – که به گفته منابع غربی تدوینش نبرد کلمه‌ها بود – منتشر شد. همین مقدار تلاش و جدیت برای احقاق حق مردم در مقابل حریفانی زورگو و باج‌خواه، جای تشکر دارد و مردم – صرفنظر از نتیجه – این کوشش‌ها را فراموش نمی‌کنند.
اندکی پس از اعلام حصول توافق و پیش از انتشار مفاد آن، اظهارات متناقضی در خصوص ماهیت توافق حاصله از سوی طرفین گفتگوها بیان شد! از یکسو وزیرخارجه کشورمان دست‌آوردهای حاصله را خوب و موفقیت‌آمیز توصیف کرد و اعلام کرد که حقوق کشورمان در آن لحاظ شده است و از دیگر سو جان کری وزیر امور خارجه آمریکا کمتر از یک ساعت بعد از امضای توافقنامه ژنو، از یکسو این توافق را پیروزی آمریکا و تامین‌کننده امنیت متحدان آمریکا در منطقه به ویژه اسرائیل توصیف کرد! و از سوی دیگر در اقدامی عجیب گفت؛ در توافقنامه ژنو حق غنی‌سازی ایران به رسمیت شناخته نشده است! جان کری با اشاره به ماده 4 معاهده NPT، این ماده از معاهده یاد شده را فاقد اشاره به حق غنی‌سازی برای کشورهای عضو NPT دانست و گفت؛ نه فقط در ماده 4 بلکه در هیچیک از چهار گوشه معاهده NPT نشانه یا اشاره‌ای به برخورداری کشورهای عضو معاهده از حق غنی‌سازی در خاک خود نشده است. انکار جان کری در حالی است که وزرای خارجه روسیه و فرانسه مواضع بهتری داشتند و این حق را به رسمیت شناختند!
صرف نظر از ماهیت توافق و فارغ از اینکه چه دستاوردی در این ماراتن نفس‌گیر نصیب کشورمان شده است، مخالف‌خوانی‌های آمریکا، حکایت از تزلزل آنها در برداشتن کوچکترین گام برای به رسمیت شناختن حق مسلم مردم کشورمان دارد. آنها با این که بهتر از هر کسی می‌دانند براساس ماده 4 ان‌پی‌تی، بهره‌مندی از انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای حقی مشروع و مسلم برای تمامی اعضای آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای است، پس از سال‌ها حق‌کشی و جفا در حق مردم ایران همین توافق را هم کمتر از چند ساعت بعد از امضاء، مورد تشکیک و تردید قرار می‌دهند! این البته همان پیش‌بینی مقام معظم رهبری در خصوص خوی استکباری آمریکا و عهدشکنی آنهاست که سابقه‌ای طولانی دارد و بیان مصادیق آن از حوصله این نوشتار خارج است.
همزمان شاهد ترویج خطی رسانه‌ای از آن سوی مرزها هستیم که تلاش می‌کند در داخل کشور، حالت برد و باخت یا موافقت و مخالفت با عملکرد فرزندان کشور را دامن بزند این نگاه که با هدف رخنه در وحدت ملی شکل گرفته، ناشی از عدم شناخت صحیح از مردم ایران است و غافل است از این که مردم ما در هر حالی چه در جنگ و چه در صلح، ید واحد هستند که پیروی از رهبر خود را بر تحلیل‌ها و اما و اگرهای رسانه‌ای ترجیح می‌دهد و آن را راه برون‌رفت از همه مشکلات می‌داند در مکتب او درس صبر را آموخته‌اند.
توجه به آنچه ذکر شد و نیز عنایت به اظهارات روز گذشته مقامات غرب و واکنش‌های متقابل، چند نکته را پیش روی ما قرار می‌دهد؛
1- بدعهدی آمریکایی و غیرقابل اعتماد بودن آنها، خیلی زودتر از آنچه که تصور می‌شد معلوم و مسلم شد.
2- ساختار اصلی تحریم‌ها به قوت خود باقی است و قرار است درباره آن صحبت شود اما شاهد برخی گشایش‌ها در متن توافقنامه هستیم.
3- غنی‌سازی 5 درصدی ادامه دارد و درباره حق غنی‌سازی ما قرار است طی یک سال آینده مذاکره شود.
4- این توافق، توافقی موقت و شش ماهه است و نمونه اول در نوع خودش نیست و ایران قبلا حداقل 3 توافق مشابه با غرب داشته است.
5- توافق حاصله شروع «امری فرایندی و روندی» است که بستگی بسیاری به گام‌های بعدی و مذاکرات آتی دارد و نباید با ایجاد هیجان‌های رسانه‌ای به جای یک پیروزی به مردم غالب گردد که حداقل نتیجه حاصل از آن، پدید آمدن انتظاراتی است که به دلیل ماهیت توافق حاصله امکان قابل تامین نبودن آن دور از انتظار نیست.
علاوه بر اظهارات پیمان‌شکنانه جان کری که با لبخندهای آنچنانی وی در جریان مذاکرات ناهمخوان و شاید برای برخی از دوستان خوش‌باور داخلی، عجیب به نظر می‌رسید، باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا نیز ساعتی بعد از امضای توافقنامه ژنو از سوی دکتر ظریف، کاترین اشتون و وزرای خارجه 6 کشور عضو گروه 5+1، با ژستی پیروزمندانه! و لحنی که سعی داشت مقتدرانه تلقی شود، به قانون‌شکنی جمهوری اسلامی ایران در فعالیت هسته‌ای خود اشاره کرد و با حالتی متکبرانه مدعی شد با امضای این توافقنامه به جمهوری اسلامی ایران اجازه داده است، طی 6 ماه پیش روی که در توافقنامه به آن اشاره شده است، اعتماد جامعه بین‌الملل- بخوانید آمریکا و چند کشور متحد اروپایی آن- را نسبت به صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای خود جلب کرده و به آنان اطمینان بدهد که در پی تولید سلاح هسته‌ای نیست. این اظهارات در حالی است که در تمامی نظام‌های حقوقی جهان، ارائه دلیل و سند بر عهده مدعی است- البینه علی‌المدعی- و برای راستی‌آزمایی فعالیت هسته‌ای ایران اسلامی و اطمینان از غیرنظامی بودن آن، روش قانونی و تعریف شده بازرسی‌های آژانس از تاسیسات هسته‌ای کشور عضو در نظر گرفته شده است و این بازرسی‌ها در طول 10 سال گذشته در حال انجام بوده و در هیچیک از گزارش‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هیچ سند و نشانه و شاهدی حاکی از انحراف برنامه هسته‌ای کشورمان به سوی تولید سلاح گزارش نشده است و طی 10 سال گذشته تیم‌های مذاکره‌کننده جمهوری اسلامی وقت و فرصت فراوانی را برای پاسخگویی به ادعاهای آژانس هزینه کرده است و بعد از اثبات بی‌اساس بودن ادعاهای مطرح شده، ادعاهای باز هم بی‌اساس تازه‌تری پیش کشیده شده است و انتظار آن بود که در فاز جدید مذاکرات، به این روند نامطلوب و غیرقانونی پایان داده شود ولی مقامات آمریکایی بار دیگر با پیمان‌شکنی‌های خود نشان دادند که قابل اعتماد نیستند.
در هر حال تلاش فرزندان کشورمان در این جبهه سخت و نفسگیر برای تامین منافع ملی ستودنی است و به تاسی از رهبر معظم انقلاب آرزومند آنیم که دستیابی به آنچه که رئیس جمهور محترم در نامه‌شان به معظم‌له مرقوم داشته‌اند محقق شده و ملت گامی دیگر به اهداف خود نزدیک شود.

حسین شمسیان

Advertisements
نوشته شده در اجتماعی, سیاسی. Leave a Comment »

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s