خبری که تیتر نداشت

najie-gholamiخبری که تیتر نداشت
ناجیه غلامی
بی‌بی‌سی– دوشنبه 25 نوامبر 2013 – 04 آذر 1392
امروز روز جهانی رفع خشونت علیه زنان است. در همین ارتباط کلیک مطلبی را برای وبسایت آماده می کردم.
داستان هایی کوتاه از زنانی در شمال عراق. در کردستان، جایی که یکی از امن ترین نقاط این کشور جنگ زده برای زندگی به شمار می رود. جایی که با همین امنیت جهنمی است برای خیلی از زنان و دختران.
عکس ها و داستان های کوتاه روایت می کنند از تجاوز به دختری در هجده سالگی، بریده شدن انگشتان زنی توسط شوهرش، سوزانده شدن دو دختر توسط پدرشان و باختن دختر کوچکی در قمار شبانه پدر.

روایت هایی که می تواند داستان زندگی زنان زیادی در نقاط مختلف جهان باشد.

وقتی مطلب را تمام کردم خواستم برایش تیتری انتخاب کنم. این عنوان ها به ذهنم رسید: خشونت خانگی در شمال عراق. زنان قربانی خشونت در کردستان عراق. کردستان عراق بهشتی امن یا جهنمی پنهان. هر چه بیشتر جملات اینچنینی را نوشتم، متوجه شدم هیچ کدام بار عاطفی و احساسی را که پشت این عکس ها و این گزارش هست منتقل نمی کنند.

به تیترهای دیگری فکر کردم: قربانگاه زنان. زنانی که هر روز می میرند. این جملات هم پاسخ کار نبود. به این فکر کردم چقدر تکرار عبارت های خشونت علیه زنان، رفع خشونت علیه زنان، زنان قربانی خشونت های خانگی و کلمات دیگری از این قبیل از قبح و زشتی این اتفاق کاسته است.

به عنوان یک مجری خبر برای آنکه بتوانم با میزان بالای مرگ و میر و کشتار و فجایعی که هر روز در گوشه و کنار جهان در اخبار اتفاق می افتد کنار بیایم و به زندگی عادی ادامه دهم، باید دکمه ای برای خاموش کردن آن بخش از احساسم که با این اخبار جریحه دار می شود داشته باشم.

اما به نظرم اتفاقی که در مورد اخباری مثل خبر خشونت علیه زنان افتاده شاید این باشد که وفور این گزارش ها و اتفاقات این قدر زیاد بوده که به بخشی از زندگی روزمره ما بدل شده است. اگر در گوشه وبسایتی کسی مطلبی ببینید با تیتر «زنان قربانی خشونت»، اولین چیزی که به ذهنش می رسد شاید این باشد که عده ای، زنان دیگری را در گوشه ای از جهان کتک زده اند، به آنها تجاوز کرده اند، اهانت کرده اند، شکنجه کرده اند یا به بردگی گرفته اند.

اینها دیگر خبر نیستند، کسی را شوکه نمی کنند و برای مردم سوالی ایجاد نمی شود که چرا چنین اتفاقی افتاده. حالا شاید خشونت علیه زنان زمانی به یک خبر جهانی تبدیل شود و مردم به آن واکنش نشان دهند که در هند به دختری در یک اتوبوس توسط چند مرد بارها تجاوز شود و بعد پیکر بی جان او را به خیابان پرتاب کنند و دختر بر اثر این اتفاق بمیرد.

تکرار خبر از تاثیر آن کاسته ولی هزاران زن در جهان هر روز با همین خبر تکراری قربانی می شوند، با آن متولد می شوند، آن را زندگی می کنند و با آن می میرند.

شاید وقت آن رسیده باشد که به جای نامگذاری روزی مثل امروز به نام روز جهانی منع خشونت علیه زنان، با یک فکر تازه نام دیگری انتخاب کرد. نامی که بتواند ما را بیشتر از دیدن کلمات آن شوکه کند یا به فکر وا دارد.

Advertisements
نوشته شده در اجتماعی, زنان. Leave a Comment »

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s